Proeverij in Utrecht

Net als vorig jaar kreeg ik van oud-collega Steven de vraag of ik de heren, en aangeschoven dames, wat wilde vertellen ter voorbereiding op hun vakantie in de Rhône. Ah, prachtig een, in ieder geval door mij, ondergewaardeerde regio met mooie Syrahs en Grenaches! Chateau-Neuf-Du-Pape als 'groot rood' en legio ander lekkers.

Omdat ik de week ervoor nog in Frankrijk was dacht ik: ik sla hier wel even wat Rhône in maar de Leclercq waar ik was besliste anders. Op de een of andere manier had ik maar twee flessen Rhône mee en lagen er toch drie doosjes wijn in de auto. Allemaal anders dan Rhône-wijnen. Enfin, dan maar een proeverij met (bijna) alleen Europese wijnen.

De start was een bubbel uit Spanje: Codorniu, selection Raventos. Een leuke cava, gewoon bij Albert Heijn uit het schap gevist, want: bubbels zijn de ultieme opening van een etentje / proeverij. Daarnaast is het natuurlijk een prima opener omdat het zo lekker licht is, qua smaak dan, niet vanwege het alcoholpercentage, dat is heel gemiddeld 11.5%. Licht, wat amandelen, heel in de verte wat gist / brioche, harde bubbels maar voor die 13 euro een feestelijke start van de avond. De sfeer op het moment is samen te vatten als: einde werkweek, voetbal op de televisie, en nog 8 flessen te gaan!

Door naar Afrika, Zuid-Afrika welteverstaan: de Kloof Street - Chenin Blanc 2012 van Winematters. Een wijn waarbij meteen de meningen verdeeld zijn: de een vindt het niet lekker vanwege zijn uitgesproken smaak, de ander schenkt nog eens bij want het is zo'n lekkere meloen, citrus en perensmaak. Gemiddeld krijgt hij een voldoende maar de uitschieters zijn groot. 11 euro voor een fles vindt men te duur dus we gaan snel weer terug naar Frankrijk.

Naar de Languedoc, met een Chateau de l'Horte - Sauvignon Chardonnay om precies te zijn. Hier wordt men enthousiaster van: veel toegankelijker en 'drinkt als limonade' zijn veelgehoorde kreten. Inderdaad, met een goed gekoelde fles zo na een flink warme dag is dit heerlijk toeven op een lome vrijdagavond. Wat frisse zuren en onmiskenbaar de Sauvignon Blanc: versgemaaid gras en granny smiths maar ook het zeer toegankelijke van de Chardonnay: een volle smaak als tegenwicht voor de aanwezige zuren. Voor nog geen 6 euro een koopje.

Dan door met een Domaine Pélaquié 2013, de eerste Rhônewijn uit Tavel, een rosé om mee te beginnen. Gemaakt van de Grenache noir en de Cinsault, een prachtig volle rosé. Frambozen, kersen, aardbeien en andere rode vruchten kwamen langs, begeleidt door nette zuren. Een ideale begeleider van een copieuze lunch vond men. Voor 8 euro een prima prijs, moet je hem alleen wel zelf uit Frankrijk meenemen.

Dan door met een Bordeaux: Chateau Saint-Paul 2005, een Haut Médoc. Uit een mooi jaar zoals dat dan heet en inderdaad, dat was een dijk van een wijn: diepdonkerrood fruit, zwart fruit, kruiden en dat omlijst met een gedoseerde hoeveelheid hout. Destijds bij de HEMA gehaald voor nog geen 17,50. Een mooi begin van het donker en de goede verhalen van voorgaande vakanties.

Maar: niet getreuzeld, er stonden nog vier flessen op het programma en men had er zin an dus open die volgende fles. Italië, Piemonte: La Chiesetta, gemaakt van de dolcetto. Lichter dan de Bordeaux maar door zijn kersensmaak weer een heel andere dimensie van fijn rood. Via Piemonteimport voor 9 euro een mooie voortzetting van de avond en een mooie opbouw naar de volgende:

Dat was de Chateauneuf-du-Pape Vieux Chemin. Een prachtige Rhônewijn met een heel complexe en langdurige smaak. Superlatieven schoten tekort. Kruidige neus, veel zondoorstoofd fruit: pruimen, kersen, wat bramen en hier en daar een hint van leer. Een heerlijke wijn waarin je de warmte van het klimaat proeft.

Een waardige afsluiter (qua rood, that is) vormde de Chateau de l'Horte Grande Reserve. Een factor dikker en zwaarder dan de Chateauneuf dus helemaal goed in de opbouw van de avond. Prachtig gerijpt en daardoor prima in balans: genoeg fruit en rondheid door houtgebruik maar met genoeg tannines die de wijn van genoeg structuur voorzien. Puur genieten!

Maar: het is al richting middernacht en ik moet nog terug naar Leiden dus hoppekee: door met de laatste, de dessertwijn. Het is een Monbazillac van Terrasses D'Autan. Een mooie beschaafd zoete wijn met abrikoos en nectarinesmaak.

Dat was een geslaagde avond met prima wijntjes en dito gezelschap!

Proeverij: wijn op gewijde grond

Ha, daar sta je dan, op een doordeweekse donderdagavond in een kerk waar je in je jeugd flink wat zondagochtenden hebt doorgebracht. Nu zeker niet met de tegenzin die toen overheerste, nee sterker nog, met een grote grijns op mijn gezicht want zeg nou zelf: wijn schenken in het huis van de Heer, dat is toch een prima plek om dat te doen! Wijn daar is de bijbel van doordrenkt, en in mijn vraag aan de deelnemers wie de eerste wijnmaker was kwam eenieder snel tot de conclusie dat dat Noach wel zou zijn, hij werd er tenslotte ook dronken van. Dat laatste is niet het doel vanavond, we trekken een achttal flessen open uit verschillende delen van de wereld.

Ik begin met een lieveling van me: de Chateau de l'Horte Blanquette de Limoux Brut 2010, een vrolijke frisse bubbel van Chateau de l'Horte. Frisstuivend, geurend naar groene appels, wat citrusfruit en klaterende bergbeekjes luidt hij de avond in, we zijn begonnen.

Dan de Chenin Blanc van Kloofstreet 2012, van de Mullineux familie, geïmporteerd door Udo (winematters). Een prima aperitief maar helaas zitten we bij de witte wijn zonder hapjes. Iedereen is het er over eens dat dit een echte eetwijn is, er hoort iets van vis of schaaldieren naast geserveerd te worden, niettemin is het een loepzuivere, frisdroge Chenin Blanc uit Swartland. Geur van frisse peer en nat graniet, prachtig helder.

Door met wijn uit het Heilige land: Tishbi Estate - Chardonnay 2012 uit Israël van Karokado. Prachtige Chardonnay, vol zonder dat er houtlagering aan te pas is gekomen, een allemansvriend men vindt het een mooie vondst voor deze proeverij en we zijn onder de indruk van de veelheid aan smaken: peer, meloen, een hint van bloemenhoning, wat citrustonen, een prima wijn, lichtgekoeld, voor op het terras maar vast ook fijn bij bijvoorbeeld gerookte kip of een volle witte vis.

Dan de enige rosé van de avond, ook via de importeur die ook Tishbi verkoopt in Nederland: Karokado.
De La Brande 2012, een blend van Cabernet Sauvignon en Merlot van Chateau Mangot. Het etiket vind ik prachtig, mysterieus met alleen een L en B en drie puntjes, onFranse vormgeving en toch rechtstreeks uit Saint Emilion. Ook dat is natuurlijk leuk want hoe vaak kom je nou een Bordeaux rosé tegen?
Deze is vol en fruitig, droog en heeft qua smaak meer weg van een Provence rosé dan een volle rosé uit de Bordeaux.

Next: door met een importeur die zich heeft toegelegd op wijnen uit een heel specifiek gebied in Italië: Piemonte; Piemonte-import. Arno, de man hierachter, had een aantal wijnen die leuk zouden zijn om te laten proeven, ik koos de La Chiesetta - Dolcetto 2011. Na de bubbels, het wit en de rosé waren de rooddrinkers erg tevreden: eindelijk rood en dan meteen een prachtige wijn! Mooi rood fruit, kersen, morellen en een hint rode bessen. Ik dacht hout te ruiken maar volgens de beschrijving is deze opgevoed op roestvrijstalen vaten, dat zoeken we nog uit!

Na alle voorgaande wijnen leek het me leuk om eens een heel ander kaliber wijn er tussen te zetten. De voorgaande kosten allemaal zo rond de 10 euro per stuk dus ik dacht aan een grapje: een literfles van de AH met Australische wijn.
Tot mijn verbazing vond iedereen hem best prima, ik proefde ook en nouzeg... technisch correct, beetje weinig diepgang en nogal ééndimensionaal maar niet 'vies'. Daar gaan we dus niets afkrakends over zeggen maar gezien het feit dat jaartal, locatie en druivensoort ontbreekt op het etiket werd de aflevering van de Keuringsdienst van Waarde toch even kort besproken.

Ook geeft het aanleiding om bovenstaand plaatje even te bespreken: hoeveel betaal je van de prijs van een fles wijn nou eigenlijk voor de grondstof: de wijn zelf. Oordeel zelf en koop nooooooit meer een fles van minder dan €7,50!

Dan wederom een wijn uit de stal van Chateau de l'Horte: de Reserve Special 2011. Deze wijn is gemaakt van oude wijnranken van Carignan, Grenache, Syrah en Mourvedre, de regionale helden die in deze wijn zitten. Ook deze valt in de smaak en samen met het succesverhaal van de Frans-Nederlandse wijnboer en de Rotterdamse ondernemersfamilie die nu samen de wijn maken en o.a. verkopen via de Plus, een mooie afsluiter van de rode wijnen. Natuurlijk nog even gemeld dat ze naast een mooi wijnhuis (waar je kunt overnachten in luxe Châmbres d'Hôtes boven de open vatenkelder) ook luxe vakantievilla's hebben!

Als echte afsluiter heb ik nog een leuke fles Monbazillac van Chateau Larchère uit 2010 bij me (te koop bij de Belgische Delhaize). Een edelzoete dessertwijn waar ik zo graag een lans voor breek. Geheel tegen de trend in (we drinken minder zoet, en daar is dessertwijn helaas slachtoffer van) en ook met gemixte reacties uit het publiek.

Een mooie proeverij met enthousiast publiek, en om enigszins in de juiste bewoording te blijven: ik heb lekker wat zendingswerk kunnen doen namelijk: het schenken van wijnen van kleine importeurs en uit exotische streken. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Proeverij in Frankrijk deel I/II wit en rosé

Een weekje met vrienden naar Frankrijk in een groot huis en sinds twee jaar, met kinderen. Ieder stel had er wat meegenomen dus het was even wat anders dan 10 jaar geleden toen we nog met de auto's van diverse papa's en iedereen, of twee, in tentjes resideerden. Toen was de bestemming Oostblokkië omdat het daar nog zo lekker goedkoop was, campings, bier en cultuur. Tegenwoordig zijn de meesten afgestudeerd, gesjeesd, druk met promotie of anderszins bezig met carrière, huisje-boompje-beestje enzovoorts.

Goed, Frankrijk dus, met de vrienden en kroost. Dan is het leuk om daar eens rond te snuffelen om wat op tafel te zetten 's avonds als dat vermaledijde kroost naar bed is. Zo gezegd, zo gedaan!

We begonnen met een exotische Cote du Jura chardonnay uit 2008. Altijd al eens willen proberen want dat is niet heel vaak te verkrijgen in een Nederlandse wijnzaak. Deze was niet voor onze smaakpapillen weggelegd, wat een indringende smaak: zeer oxidatief, licht bitter en in de verte wat vermolmd hout. Tja dat het een aparte smaak zou zijn wist ik uit de boekjes, nou volgende keer toch de échte Jura meenemen, een fles van 62cl. (het enige echte Jura wijnfles formaat) die beginnen bij 20 euro per fles, wellicht is dat wat.

  

Ok, door naar nr. 2: een Gewurztraminer van Hauller uit 2010. Ow boy, dat zou smullen geblazen worden, zwaar en stroperig en eh nou, dat was te zeggen: deze was fris als een lenteregen, geurig als een madeliefje, dartel als een steenbok en licht als een zwaluw. Ok, stop de beeldspraak, feit was dat ik er helemaal naast zat: geen grootse overrijpe lycheeshow maar heerlijk fris, een zeer nauwe verwant van de Riesling, want daar leek het nog het meeste op. Ook lekker!

 

Toen de rosé uit de Provence: de Clos Mistinguett Cru Classe, toemaar! Nou, niet verkeerd. Stevig maar niet het lompe van een nieuwe wereld rose. Wisselende kritieken van de proevers, de een vond hem geweldig, de ander 'meh, ik vind rosé nog steeds niet lekker'.

lekker weer, rosétijd: Spatburgunder en Cono Sur

De tijd dat rosé alleen nog door foute hippe vogels in een strandtent werd gedronken is alweer lang geleden. Tijd dus om in het lekkere voorjaarszonnetje een mooie rosé open te trekken! Ik had een hippie (biologische) Cono Sur Merlot Rosé, stevig en met alle typische kenmerken van de Merlot druif: aardbeien, kersen, leer, tabak en zwoele voorjaarszondagmiddaggevoelens-op-het-terras. Tasty!

 

En nog iets geks: een Spatburgunder uit de Ahr van Mayschoss. Een zogenaamde halbtrocken. Licht zoet maar gekoeld best lekker. Geen idee waarvan deze is gemaakt: om een qualitätwein te zijn moet het aan een aantal eisen voldoen, dôh... maar heel duidelijk wat, wie, waar, waarom en hoeveel wordt het niet.

Maar inderdaad: "Sie haben eine überzeugende Frucht, ein feines Aroma und eine leichte Spritzigkeit. Egal ob trocken, halbtrocken oder mild, sie sind die idealen Begleiter für gemütliche Stunden auf der Terrasse." 

Dus zo op een zondagmiddag uit de wind, in de zon is het goed toeven met zo'n Duits flesje.

Tasmaanse bubbels

Als je iets te vieren hebt, ik zeg maar iets geks: bij de geboorte van je zoon ofzo, is het natuurlijk erg feestelijk om een fles champagne open te trekken. Ik had twee leuke flessen Tasmaanse bubbels: Jansz, Tasmania, Premium Non Vintage Rose Blend op de kop getikt en genoot ervan samen met de familie. Omdat ik een Janszoon ben was het natuurlijk extra toepasselijk en dus dubbel feestelijk!

Leuk om te ontdekken dat Jansz natuurlijk een Nederlandse connectie heeft: hij komt van 'The Heemskerk Vineyard'. De wijngaard ligt midden in de 'Pipers River regio' en is in 1986 bij het Louis Roederer imperium gevoegd.
Het is een mooi uitgebalanceerde fles bubbels geworden: niet teveel koolzuur, niet te weinig, prettig in de zuren, hint van aardbeien en rozeblaadjes. Al met al een feestelijke fles om open te trekken en flink mee rond te gaan!

Meer info op de site van Jansz

Bandol 2008 en Margaux 1999

Wat een prachtig weer, tijd om de rosé uit de winterslaap te halen. En voor de zwoele zomeravond na de barbecue: Margaux.

gebroederlijk naast elkaar, de geweldenaar en de intellectueel

De laatste keer dat ik bij de Delhaize was had ik een fles Bandol 2008 meegenomen. Het achteretiket waarschuwde me: "Deze schrale rosé is mooi gefruit, zeer evenwichtig en heeft een lange afdronk. Hij is afkomstig van wijngaarden bestaande uit leem-, en kalk-bodem, beplant met Mourvèdre (60%), Grenache (20%) en Cinsault (20%)."

Juist, een schrale wijn dus. Toen ik hem licht gekoeld inschonk was het een verademing, geen laf zuurtjeswater maar een heerlijk mineralige rosé. Heerlijke doordrink terraswijn ware het niet dat deze krachtpatser 14% alcohol bevat.

Na de borrel ontstak ik de barbecue en tijdens en na de copieuze maaltijd dronk ik een prachtige fles Margaux. Margaux de Cure Bourse, 1999. 11 jaar oud en op en top op dronk, wat een diepgang, bleef fier overeind bij al dat carnivorisch geweld. Ging als een aristocraat de avond in, walste wat door het glas, liet een prachtig evenwichtig palet van kersen, bessen en een lichte toon vanille achter en bleef lang nasmaken.
Overweldigende klasse, met recht een bewaarwijn. Jammer dat dit de laatste was maargoed, we hebben ervan genoten!

1 mei proeverij: aan den arbeid

1 mei was het weer de Dag van de Arbeid. Niet iets waardoor ik vaandelzwaaiend en de internationale zingend door de straten ga lopen maar iets moois rood opentrekken dat lijkt me wel wat! Dat kwam mooi uit, schoonzus M. vierde haar verjaardag en wilde net als een vorige keer, een paar mooie Franse flessen opentrekken. Ik mocht wat uitleg geven over de verschillende wijntjes die ik vanuit diverse hoeken had verzameld. De naam van de proeverij was natuurlijk makkelijk: 'Aan den Arbeid' want we moesten flink aan de slag, negen flessen stonden klaar voor de proeverij.

selectie van de rode flessen: van links naar rechts: Mercurey, Mouton Cadet, Buzet, Chateau de l'Horte en klapstuk van de avond: Pomerol.

Dit is de complete setlist: 

Crémant de Bordeaux, brut
Wild Pig, Viognier
Chateau de Peytirat
Morin Pere et Fils, Mercurey, 2007
Baron Philippe de Rothschild Mouton Cadet 2006
Roches d ‘Hillac, Buzet 2007
Chateau de l’Horte – Syrah + Grenache
Chateau du Domaine de l’Eglise Pomerol 1999
Balma Venetia, Muscat de Beaumes de Venise

We beginnen met een mooie, frisse flink in het koolzuur zittende Crémant de Bordeaux. Feestelijke bubbels ter ere van de dag van de Arbeid, euh, de verjaardag van M. natuurlijk!
Daarna snel verder met de budgetklapper van de avond: Wild Pig viognier. Heerlijke witte pret voor weinig! En chop-chop, door met de rosé: eigen import uit de Bergerac: Chateau de Peytirat. Tja, snoepjesfruit voor op het terras, de enige die deze avond waarvan maar twee deelnemers het glas van leegdrinken. Niet heel verfijnd, gewoon simpel voor op het terras.

de Buzet: Roches d ‘Hillac, 2007

Door met de eerste verrassing: de Mercurey. Dat was smullen! Een prachtige Bourgogne die de tongen al wat losser maakte. Dat smaakte naar meer.

N. en V. aan het 'glaasje draaien'

Dat kwam maar wel in een andere vorm: een grote naam namelijk Baron Philippe Rothschild. De Mouton Cadet. Tja, nog steeds een grote naam maar helaas is 2006 niet zo'n fantastisch jaar. Goed en aardig maar niet uitmuntend. Dat was anders met de Buzet: Roches d'Hillac uit 2007. Door de prachtig volle en ronde, structuur, kersensmaak en lange afdronk werd weer een stijgende lijn ingezet.
Want hierna kwam de Chateau de l'Horte Syrah + Grenache. Een speciale blend die hoge ogen gooide bij alle aanwezigen. Zwarte tong, lange afdronk, stevige bite en toch mooi in balans, dit was een mooie opmaat naar de laatste rode patser.

Chateau du Domaine de l’Eglise Pomerol 1999

Chateau du Domaine de l’Eglise Pomerol 1999 ligt al een flinke tijd in mijn wijnkast, een belofte en ook een risico. Ik had hem nog nooit geproefd dus wist niet zo goed wat te verwachten. Het bleek overeen te komen met de Monpelou van vorige keer. Wat een diepgang! Superlatieven schoten tekort, een afdronk die gerust tot de volgende ochtend in stand gehouden kon worden maargoed we verkozen het om de avond met een mooie dessertwijn af te sluiten.

Balma Venetia, Muscat de Beaumes de Venise

Dat deden we met de Balma Venetia, Muscat de Beaumes de Venise. Een opvallende fles met dito wijn. Zoet, fraai maar geen Sauternes of Monbazillac. Nouja dat zie je ook terug in de prijs. Gewoon een mooie afsluiting van een prachtige avond. M. Gefeliciteerd! (2x ;) )

Vakantie in de Provence, rosétijd!

Ah heerlijk vakantie! Nouja, we zijn weer terug maar het was heerlijk. Lekker in de Provence in de regio Var. Daar wordt veel rosé gemaakt en dat is helemaal niet verkeerd als het boven de 25 graden Celsius is. Toch eerst begonnen met een Merlot en Syrah van Cuvée du Poulen. Niet heel bijzonder maar het waren ook geen bijzonder dure flessen. Onder de 5 euro, en dan toch een mooie warmbloedige Merlot (2006, gouden medaille Concours Generale Agricole) én Syrah (2006, zilveren medaille Concours Generale Agricole) maken, terwijl de gemiddelde tourist alleen rosé drinkt (ongeacht de prijs/kwaliteit verhouding)
Nouja, we proberen kritisch te blijven maar gaan mee in de massahysterie van de Provence rose. Als eerste de Vin de Pays de Maures, Cellier Saint Sidoine, geen druifaanduiding maar wel heel stevig: 13,5% alcohol. Dat hakt er ff in. Wellicht een Syrah druif want het is een krachtpatser. Niet zo waterig als het supermarktspul wat hier naartoe wordt geexporteerd.

Een Chateau Pansard, weer zo lekker vol fruitig, kruidig en bloemig, hier proef je de omgeving: heerlijke hitte, velden vol lavendel en veel fruit.


Domaine de la Garnaude is een simpele, meer naar het waterige neigende, rosé. Geen poespas, een beetje fruit, 12% alcohol, geen jaaraanduiding. Een mager 6je, lekker voor op het terras maar weinig diepgang.
Hey, deze heeft een site:
Rosé " Rose de Pierres " 50 % syrah, 30 % grenache, 20 % cinsault, macération pelliculaire avant saignée, fermentation à 16-14°, assemblage. "un rosé de table complet, pour poissons en sauce, et plats relevée et viandes : farcis, pieds paquets, agneau."

- http://www.guidevins.com/pages/gvp/vinterieure/garnaude_pro.htm



Next! Domaine de Cabasson, in kenmerkende Provence fles maar dan net iets anders. Waar de meeste Provenceflessen nog het meeste lijken op lavalampen hebben ze het hier iets beter aangepakt en er een paar extra randen met versiering op aangebracht.
Gelukkig is de prijs niet alleen in de fles gaan zitten, ook de inhoud is geurig, kruidig en fris met een klein zuurtje erin. Heerlijke doordrinker (op 12°C, zo uit de koelbox)

En dan nog zo'n mooie lokale schoonheid: Domaine de Blanquefort, vin de pay du var. Wow, zelfs een .com website: http://www.domaine-de-blanquefort.com/
Ah, de 'onze wijnen' pagina doet het even niet. Vooruit, deze is ook weer om zo heerlijk van te genieten, een heerlijke hint van frambozen is wel het meest opvallende aan deze fruitige rosé.

Hey ja, kijk daar, als laatste de Provence lavalamp roséfles:


Uit de haven: Coteaux de Marins, S.C.V. Les Vignerons de Grimaud. Uit 2007. Var regio, geen verdere uitleg.

Les Vignerons de Grimaud, staat op het onderste etiket staat, is een cooperatie en dat proef je terug in de wijn. Niet heel spannend, fruitig, fris, tikkeltje waterig maar net niet storend, beetje kersen, beetje aardbeien. Gewoon, standaard en een tikkeltje saai. Maar wel in typische Provence roséfles!

Februari proeverij

Wederom een proeverij! Dit keer bij zwager Mike en zus van vriendinlief: Marjan. Zij hadden vriendjes en vriendinnetjes uitgenodigd om eens een slokje gegist druivensap te komen proeven. Van tevoren hadden we al de nodige wijntjes gehaald, veel Franse, wat Italiaanse, een Nieuw-Zeelander en een paar Zuid-Afrikanen. We begonnen met een mooie Magnum Prosecco. Weinig bubbels en redelijk vlakke smaak, snel door naar de Nieuw Zeelandse Montana. Unoaked Chardonnay die al een aantal maal voorkwam in voorgaande proeverijen. Helaas was 2006 niet echt een mooi jaar voor deze houtloze witte wijn, sterk in de zuren en weinig diepgang.

Sfeerimpressie

Een Italiaan dan als volgende wijn, Settesoli Rosato. Een Cabernet Sauvignon rosé, lekker vol, flink wat rood fruit in de smaak maar ze verdeelt de meningen; heerlijke terraswijn volgens de één, futloze slobber volgens de ander.
Dan maar door naar de échte wijnen: op de dessertwijn na zijn de volgende wijntjes allemaal rood. We beginnen met een La Fleur du Cotes des Roussillon Villages, met 3,95 bij de plaatselijke slijter een leuke, ongecompliceerde, vrolijke wijn voor bijvoorbeeld bij de pasta.
Lekkere wijnen hoeven helemaal niet duur te zijn, vandaar de volgende: een France, Grenache Syrah Carignan Mourvedre, literfles huiswijn van de Albert Heijn. Mysterieus afgeplakt met zilvertape zodat de aanwezigen mogen raden. Natuurlijk verraad de dikke literfles al het één en ander maar toch zorgt hij voor een leuke verassing: ook deze goedkope wijn is veel kwaliteit voor nog geen 4 euro.

Door met een rondje Bordeaux. Een Magnum Chateau Bourdicotte (Domaine de Bourdicotte à Cazaugitat in de Gironde). Een zachte wijn met veel kracht en de smaak van bramen en zwarte bessen. Lovende woorden komen uit de goegemeente over deze stoere Fransman. Hierna volgt een experimentje, de Chateau Monpellou die ik heb meegebracht, ligt al enige tijd in de catacomben bij ons thuis. Gisteren was het showtime voor deze pracht Pauillac. Twee jaar geleden nog hard en ontoegankelijk, nu complex, rijk en groots! Absolute topper van de avond, dat weten we nu al.

Nog even een hapje en een slok water en door naar de volgende: Etang des Colombes Grenache. Een leuke redelijk stevige rode wijn, goed op kauwen en reikhalzend uitkijken naar de volgende: een Chateau des Annereaux, Lalande de Pomerol. Die is wat jonger, uit 2004, maar ook erg rijk. Nog niet helemaal in balans maar dan hadden we hem ook nog even moeten laten liggen.

Reikhalzend hebben een aantal mensen ook uitgekeken naar de Vondeling, Erica Shiraz. Een Zuid-Afrikaan met ballen. 14,5% alcohol volgens het etiket en dat proef je. Geconcentreerd cassisfruit en een enorme lengte kenmerken deze breedgeschouderde en ondergetatoueerde patser. Zwaar werk zo net voor 12 uur.

Dan een wijn die ik een week of twee geleden uit arren moede terug ben gaan brengen naar zijn verkoper: Brampton OVR, Cabernet Sauvignon/Merlot/Carignan/Shiraz. Getverderrie, alsof er iemand wijn heeft proberen te maken van stapels autobanden, aceton en geitenmelk. Echt heel vies, niet geschikt voor menselijke consumptie. Dat vonden de anderen ook dus hij ging door de gootsteen.
Direct de dessertwijn uitgeschonken: Muscat Beaumes de Venise. Een heerlijk zwoele en toch subtiele dessertwijn die ook weer liefhebbers en zure gezichten teweegbracht. Een mooi wijneinde aan een gezellige en geslaagde avond.

Bubbels! 10.000 bezoekers en begin 2008

Yippie, na de copieuze kerstdagen een luchtig, bruisend oud&nieuw. Alle vriendjes en vriendinnetjes kwamen naar zuslief op Zuid om daar te genieten van de laatste uren 2007. Er waren een heleboel hapjes en lekkere drankjes maar voor het twaalf-uur-moment had iedereen natuurlijk zijn of haar fles bubbels meegenomen. Firma Lindemans was goed vertegenwoordigd, twee flessen Lindemans bin 25 brut cuvee en een Lindemans bin 30 Sparkling Rose. Ze waren voor nog geen 6 euro bij de Appie in de aanbieding, misschien had dat er iets mee te maken!

De bin 25 was lekker toegankelijk, niet te zoet maar zeker niet te droog. Ook lekker vóór een maaltijd, net als zijn rosé zusje. Cuvee Napa by Mumm Rosé was de volgende die Bart K. had meegenomen. Even iets stevigers en droger dan de Lindemans. Zeker een goed begin van 2008. De Berberana Selection Oro Cava kwam ook van de Appie; frissere fruitigere bubbels, meer koolzuur en weinig zoets. Lekker!


En nog een oude vriend: Bohemia Regina, de Tjechische sekt die er van de zomer met magnums tegelijk doorheen ging! Ook deze was weer vriendelijk, fruitig en zacht bruisend. Als laatste nog een fles prosecco, Zimor of iets dergelijks. Zimòr Prosecco di Conegliano Spumante volgens Bottelier Heivelden. Iets zoeter maar dat is gebruikelijk bij Italiaanse bubbels.

Vuurwerk hadden we niet nodig, het was toch te mistig en er was genoeg geplop van de rondvliegende kurken.

-breaking news-

Zojuist zag ik dat de teller net voorbij de 10.000 unieke bezoekers is gekomen, welkom allemaal, trek nog een flesje open, voeg wat commentaar toe bij de diverse proefnotities en geniet met mate(n)!

Klei's omfietswijnen proeverij

De flessen rood staan klaar de toeters liggen te wachten.

Gisteravond was ik op de verjaardag van Marco, de vriend van collega Birgit. Hij was jarig en rekende niet op een feestje maar toch stond het huis vol met vrienden en familie: Verassing! Birgit had gevraagd of ik voor een grote groep wijnliefhebbers een aantal flesjes wilde opentrekken en er wat achtergronden bij te vertellen. Daar hoefde ik natuurlijk niet lang over na te denken, zeker nadat ik de lijst met lekkers had gezien die open ging! Allemaal omfietswijnen van dhr. Klei die in de nieuwe Supermarkt wijngids 2008 staan!

Volle koelkast met wit, rosé en bubbels

We maakten de koelkast open om te proosten met de Gran Troya, een Cava van de Hema. Licht mousserend, prettig droog met een hint van groene appels. Dat begon al goed, dus werd de volgende cava, de Gran Espanosa brut, opengeplopt. Hier wat meer koolzuur, wat vlakker en iets minder lange afdronk. Toch geen slechte cava, alleen wat ongecompliceerder. Dan door naar de witte wijn zonder bubbels: de Daria verdicchio. Een heel toegankelijke wijn, neigt een beetje naar demisec als we hem met de cava vergelijken. Door naar een mooie en maatschappelijk verantwoorde wijn: de Chenin Blanc van de Zuid-Afrikaanse organisatie Vinez. De familie van de Chenin Blanc was al eens aan bod gekomen, het ging toen over de gezusters Shiraz, in rosé en rood.
Ook deze Vinez is heel toegankelijk en elegant, subtiele zuren en een aangenaam klein zoetje. Door naar de Chardonnay: Tiala uit Mendoza. Mooi complex en zeer uitgebalanceerd, vol vrolijke zuurtjes zonder overheersend te worden. Vol geur en smaak, met veel citrusfruit en ananas. Een mooie afsluiter van de sectie Wit, open de rosé!

De rosé wordt gekeurd

De E Rosé, een spaanse terrasslobber viel bij een aantal mensen in de smaak vanwege zijn fruitige en toegankelijke halfzoete smaak. De rest vond hem beter als glazuurverwijderaar. Je houdt ervan of je haat hem, dat was de conclusie na de E Rosé. Dan de Montalto Sicilia een Nero D'Avola rosato. Deze is veel strenger en droger dan de vorige rosé. Heerlijk gekoeld op het terras komt deze Italiaan goed tot zijn recht maar hij bleef ook goed overeind naast de zelfgemaakte tapenade van Birgit's papa.

Dan een overstap naar Rood. Voor sommigen iets waar ze de hele avond al op wachten, voor anderen een mooie continuering van de feestvreugde. We blijven nog even in Italië, de Farnese sangiovese is als eerste rode wijn aan de beurt. "Zoiets drinken mijn ouders ook maar dan slechter" aldus één van de aanwezigen. Niet echt een opsteker voor deze soepele rode rakker maar wel terecht, veel diepgang kent de wijn niet. Next!
De Domini Jose Maria da Fonseca, een Portugees van de Appie is aan zet. Hij scoort al jaren hoog in diverse lijsten en bij proefpannels en zeker niet onterecht. Deze Domini heeft een prettige zachte aanzet, lange afdronk, genoeg complexiteit en een prettige neus. Topper van de avond voor veel kritische proevers!
Dan een vreemde eend in wijnland: Bonassia Merlot, een Marokkaanse wijn. Nouja, het druivensap komt uit Marokko, het sap wordt vergist in Frankrijk. Een halve nieuwe-wereldwijn, veel fruit maar toch veel zuren. Aardig maar kan niet tippen aan de voorgaande Portugees.
Dan de andere kant van de wereld: Argentinië, Vinas de Barrancas, Malbec. Rood, soepel en fruitig, lekker lange afdronk, heerlijk als afsluiter van al het rode gegiste druivensap.

Dan de epiloog: het is inmiddels iets voor de klok van 3'en ('s nachts) en sommigen zien er al reikhalzend naar uit: de Gewurztraminer van Jean Rosen, een heerlijk aromatische Elzasser!
Een volle geparfumeerde geur steeg op uit het glas en er kwamen gelukzalige glimlachjes op de gezichten van de connaisseurs. Mooie prijs-kwaliteitverhouding van de Plus, ongeveer 7,50 voor een Gewurz is heel schappelijk.

De Gewurz in actie

Als laatste gaat de Estrella moscatel nog open, een echte zoete witte wijn. Prima in te zetten als dessertwijn maar heeft minder diepgang dan de voorgaande Elzasser.

Terugkijkend kunnen we concluderen dat er een aantal dubieuze omfietswijnen tussen de parels zitten maar ook een aantal die het predikaat zeker verdienen!

Wijnproeverij Wine from the Alps

Donderdag de 21ste was het de langste dag. Ter ere hiervan vierde de Leidse Hortus een feestje: Midzomernacht in de Leidse Hortus. Daar togen BartK en ondergetekende heen. De koortjes en andere culturele uitspattingen waren niet aan ons besteed, we kwamen voor de wijn uit de Alpen. Wine From The Alps verzorgde er namelijk een proeverij in het kader: natuur en cultuur ontmoeten elkaar. De ambiance was voortreffelijk, alle plantjes en bomen zijn door de nattigheid prachtig groen en staan flink in het blad, de vino's zijn smakelijk, de glazen vol en de vrienden van Wine from the Alps enthousiast.


Gelijk aan de slag met een witte Zwitser: Fendant du Valais, een Appellation d'Origine Contrôlée uit de streek Valais. Mineralig en een verdwaald spoortje bubbels. Zeer licht maar toch lekker complex, geuren van groene appels en wat citroen geven deze wijn een sprankelende frisheid.

Dan een Pinot Noir Rosé: Spätburgunder Fohrenberg, Rosé Trocken. Deze vrolijke Duitse komt uit Baden, Kaiserstuhl. Ze is lekker warmbloedig en ruikt aangenaam naar verse aardbeien en kersen. Ze heeft een lange afdronk en flink wat body maar geen vlechten die opgerold aan de zijkant van het hoofd zitten. Puike borrelwijn.

Overzicht wit en rosé

Dan is kraam Twee aan de beurt: Rode wijn uit de Alpen. De Rosso di Valtelina Denomination Origine Controllata proefden we als eerste. Uit 2001, prachtig gedoseert hout, kersen en niet te zwaar. 'Beetje aards' staat in het smaaktype, dat is een goede omschrijving. Van de Nebbiolo druif. Daar bestellen we gelijk maar een doosje van. Ook de rest van het cultuurminnend publiek vindt deze Italiaan lekker, na een uurtje of anderhalf is hij als eerste op!


Dan nog de St. Jean de la Porte uit de Savoie, Frankrijk. De druif, de Mondeuse groeit in de Savoie en Bugey volgens Nicolaas K. Lekker lokaal dus en ook nog een cuveé prestige volgens het etiket. Weer veel kersen in de smaak en net zoals de Rosso di Valtelina niet zo zwaar zoals zo veel Merlots en Cabernet Sauvignons. Een mooie afsluiter voor een heerlijke midzomernacht.

Wine from the Alps, een prettige kwalitatieve toevoeging aan het wijnfirmament.

Florenbelle, rood, wit en rosé, Chateau du Tertre Margaux

Vorige week bij de plaatselijke AH in de aanbieding: Florenbelle, vin de pays du Gascogne. Een mooi trio voor weinig! Wit en rosé heb ik inmiddels op, rood moet nog even wachten. De witte is gemaakt van Ugni blanc en Colombard. Geen druiven die in de prestigieuze Bordeaux zitten. Sterker nog, deze druiven hebben zo'n grote opbrengst dat ze voornamelijk gebruikt worden in de sterke drank die van dit soort meuk gestookt wordt. En toch weten ze bij Florenbelle hoe ze hier een fijne wijn van produceren. Lekker licht, slechts 11,5% alcohol, fris en fruitig. Terraswijn van de eerste orde net als zijn zusje de rosé. Deze is gemaakt van de druiven Merlot en Tannat (foto rechts) net als haar rode broertje. Merlot is natuurlijk bekend maar de Tannat is ook weer zo'n druif die niet echt vaak voorkomt behalve dan in de nieuwe wijnwereld. In Uruguai is het een nationale druif maar in Frankrijk is hij een beetje een ondergeschoven kindje. Toch is ook deze vin erg prettig. 12% alcohol, half procentje meer dan haar witte broertje, maar toch ook fris en fruitig. Aardbei en framboos in de geur en de smaak maar nog flink wat structuur voor zo'n simpele rosé. Van het weekend gaat de rode ook open, eens kijken of die ook zo'n goede prijs/kwaliteit heeft.

Meer info hier op www.florenbelle.com Dan nog wat moois: gisteravond barbecue'en bij een collega met collegae en aanhang. Dit wegens huiswarmsel en zakelijke successen, daarbij trakteert hij op een flesje of twee Chateau du Tertre 1999. Prachtig complex rood uit de Bordeaux. Een genot in de neus en op de tong, flink gerijpt maar nog zeker niet over de top. Veel Parker punten en andere onderscheidingen voor deze beauty en ook onze goedkeuring kon hij wegdragen. Veel kersen, cassis en andere rode bessensmaak. Subtiel gedoseerd vurenhout in de geur en een prachtige lange afdronk. Heerlijk bij de varkenshaas van de barbecue maar ook prettigzaam als apperitief.