vrijdag 8 januari 2021

Online proeverij Marani, wijn uit Georgië



Wijn uit Georgië, van het wijnhuis Marani. Een digitale proeverij van drie van hun wijnen met de kenmerkende Saperavi druif in de hoofdrol voor de rode wijnen. De digitale proeverij was georganiseerd door Anderewijn.nl een adres waar ik graag mooie en aparte wijnen vandaan haal.

Georgië dus. Een land met, volgens eigen zeggen, de oudste wijntraditie van de wereld. Al 8000 jaar maken ze hier wijn. Die zijn heel divers, Georgië heeft bijvoorbeeld zo'n 50 verschillende bodemtypes, die staan allemaal garant voor een eigen smaak. 


De wijnen die vanavond op het programma staan zijn van het wijnhuis Marani. Zurab Ramazashvili, de wijnmaker die ons vanavond uitleg geeft over het wijnhuis, de wijnen, de Georgische keuken en nog een heleboel andere weetjes heeft de late dienst: bij hem in Georgië is het al drie uur later. We begonnen om 20:00 en eindigden pas rond 22:00, best laat op een vrijdagavond in Georgië. Maar goed, Zurab had veel te vertellen en veel te laten zien. Zijn wijnhuis is in 1997 geprivatiseerd, hij was arts maar ging in de wijn (daarmee kon hij volgens eigen zeggen beter verdienen) en produceert inmiddels  hij 12 miljoen liter wijn per jaar, dat zijn indrukwekkende cijfers nietwaar?

Geen communistische oude troep maar een moderne kelder waarin de nieuwste technieken zijn toegepast.
En de rode wijnen worden voor een groot gedeelte nog opgevoed op hout. Zurab vertelt dat er nog maar weinig eiken over zijn in Georgië, de vaten/barriques waar zijn wijnen in rijpen worden geïmporteerd uit Frankrijk en Italië. De Franse barriques zijn het beste volgens Zurab.

Daarnaast is de Qvevri (of in het Georgisch ქვევრი) een veelgebruikte 'pot' om de wijn in te laten rijpen. Deze enorme aardewerken eieren/amforen zonder handgrepen worden al sinds 6000 voor Christus gebruikt. Zurab heeft er 40.

de bottellijn


En dan de eerste wijn om te proeven: een witte blend van Mtsvane en Kisi. De druiven zijn inheemse Georgische druiven. De Mtsvane geeft de wijn zijn zuren, hij wordt ook wel de Riesling van de Kaukasus genoemd. De Kisi druif is juist wat ronder en geeft aroma's van appel en peer.
Het resulteert in een wijn die heel toegankelijk is. Een klein zuurtje, mooie appel en peersmaak maar ook iets meloenigs. Ik hou van wat uitgesprokenere wijnen, dus iets droger of voller in het fruit maar al met al geen verkeerde wijn en volgens mij de eerste keer dat ik ooit deze druiven in mijn wijn had gehad.

de Kisi en Mtsvane druiven.

het areaal van Marani, wat een uitgestrekt gebied.

de qvevri komen in heel veel verschillende maten

een dwarsdoorsnede van twee qvevri (wat is het meervoud daarvan eigenlijk?)

deze museumstukken worden tonen aan dat qvevri al lang in gebruik zijn.

40 qvevri in de kelder.

In de Georgische hoofdstad Tblisi staat Kartlis Deda, een 20 meter hoog aluminium standbeeld uit 1958. Destijds neergezet bij de 1500ste verjaardag van de stad. Ze moet het Georgische nationale karakter symboliseren; in haar linkerhand houdt ze een glas wijn om de vrienden een warm welkom te geven en in haar rechterhand houdt ze een zwaard om de vijanden mee af te schrikken. Aldus wikipedia.

Wijn wordt in Georgië gedronken op speciale gelegenheden maar ook wanneer de Georgiërs samenkomen.

een uitgebreide maaltijd in Georgië.

Na de witte wijn volgt de oranje wijn. De Traditional Qvevri Mtsvane uit 2017, een witte wijn die superlang blijft rijpen en daardoor oranje verkleurd. Dat maakt ook gelijk dat het een best uitgesproken en zware wijn wordt, te zwaar om zo te drinken met veel gedroogd fruit zoals abrikozen en met een sinaasappelschillensmaak. Sommige proevers vergeleken het met sherry, niet heel vergezocht. Onze wijnmaker deed de suggestie aan de hand om dit te drinken bij een bord nachos met kaas uit de oven. Klinkt gek maar smaakt vast prima! 



En dan het sluitstuk: de Marani Mukuzani, een 100% Saperavi. Uit 2017 en nog iets te jong volgens de maker. Daar had hij zeker een punt maar het was niet dat de wijn daardoor niet goed was. Integendeel, dit soort zware metalen vind ik uitgesproken fijn. Hout, mokka, cassis, bramen, leer, aarde, vanille en nog een wagonlading zwart fruit in de smaak. De wijnmaker gaf aan dat hij de wijn pas drinkt als deze 5 jaar oud is. Die luxe had ik niet maar mocht je het geduld kunnen opbrengen en  de ruimte er voor hebben dan is het een mooie wijn voor een goede prijs om eens op te leggen. Hij was 13 euro bij Anderewijn.

de Saperavi, een typisch Georgische blauwe druif.

Al met al weer een mooie proeverij waarbij Georgië in het wijnwoordenboek van de wijnliefhebber met sierlijke letters wordt bijgeschreven. 

donderdag 26 november 2020

Digitale proeverij: drie wijnen van Chateau Ksara uit Libanon


Zo heb je diverse proeverijen per jaar en zo heb je niks. Ik ging begin dit jaar nog naar een overzichtsproeverij van jaargang 2017 Bordeaux in de Beurs van Berlage. Deze werd georganiseerd door Perswijn en de Union des Grands Crus de Bordeaux. Dat was ook de laatste dit jaar waar massaal mensen bij elkaar kwamen en je moest dringen om iets van de prachtige (en peperdure) Bordeaux te kunnen bemachtigen. Wie weet gaat dat nooit meer op die manier terugkomen. Gelukkig zijn er alternatieven! Vrijdagavond 20 november was er weer een mooie digitale proeverij met 36 deelnemers in Nederland en 1 wijnmaker uit Libanon. Elie Maamari van Château Ksara nam ons mee in drie wijnen door Bekaa valei (wat eigenlijk een plateau is maar daarover later meer) in Libanon. In het begin haperde de verbinding, het was slecht weer in Libanon zei Elie maar dat kwam goed. We proefden een witte wijn: Merwah 2018 van de gelijknamige Merwah druif en twee rode blends, een Gamay en Tempranillo blend, de Cuvee de Printemps 2018 en een blend van Syrah, Cabernet Franc en Cabernet Sauvignon, de Reserve du Couvent 2017.

Eerst wat achtergrondinformatie want Libanon, aan de Middellandse zee, wordt daar wijn gemaakt? 



Jazeker, ongeveer 5 miljoen liter per jaar. Dat is een tiende van de hoeveelheid die jaarlijks in Frankrijk wordt geproduceerd. Zoals Elie aangaf: met dit soort volumes moet je je wel focussen op kwaliteit.
Libanon is ook nog eens een van de oudste wijnproducerende gebieden. Hij gaf aan dat  er al 8000 jaar wijn wordt gemaakt! De wijnen worden al genoemd in de bijbel:


Onder de romeinen is er zelfs een tempel gebouwd in de buurt van de Libanese stad Baalbek: de tempel van Bacchus.

In 1857 erfden Franse jezuïeten 25 hectare land waar ze druiven gingen verbouwen. Dit leidde tot Chateau Ksara, het oudste nu nog bestaande wijnhuis van Libanon.

In 1898 werd er na een klopjacht op een vos, zo wil het verhaal, een gangenstelsel ontdekt dat dateerde uit de romeinse tijd. Een 2 kilometer lange grot die ideaal bleek voor het opslaan van wijn. De grot heeft een constante temperatuur en luchtvochtigheid, dat is geweldig voor het opslaan van wijn.


In 1973 deden de jezuiten het wijnhuis van de hand en kwam het in de handen van vier Libanese families.
Nu worden er nog steeds wijnen gemaakt van Franse druiven als Carignan, Cinsault, Syrah, Cabernet Sauvignon en Cabernet Franc maar ook van de Merwah en Obaideh druif, voorlopers/varianten van de Semillon en Chardonnay druif die zich helemaal hebben aangepast aan het klimaat in de Bekaa vallei.
De Bekaa vallei, eigenlijk een plateau tussen het Libanongebergte en de Anti-Libanon, is de plek waar de druiven groeien in een prachtig microklimaat. De bodem van de wijngaarden van Ksara wordt gekenmerkt door kalkhoudend gesteente en leisteen.
 
 

De wijngaarden van Ksara in de Bekaa vallei liggen op 1000 meter hoogte. In de winter ligt er sneeuw maar er is 270 dagen per jaar zon, ideaal voor de groei van de druiven. Wel wordt het ieder jaar warmer, Elie gaf aan dat daar nog geen oplossing voor is gevonden, hij hoopt dat het klimaatakkoord van Parijs ervoor zal zorgen dat de temperatuur niet nog verder zal oplopen.

Een groter punt van zorg zijn de huidige omstandigheden: Libanon verkeert in een economische crisis en de enorme explosie in de haven van Beirut hebben veel horeca in Beirut weggevaagd.





de promofilm van de Libanese wijnpromotie-organisatie:

Genoeg over de achtergrond, nu de wijnen! 



Als eerste de Merwah, van 60-70 jaar oude stokken die eigenlijk altijd gebruikt werden voor het produceren van Arak (gedestilleerd). Pas in 2017 werd er voor het eerst wijn van gemaakt. Een mooie droge witte. Ruikt naar witte bloemen, strakke zuren maar secundair wat honing, finish wat zilt. Lekker met zeevruchten maar ook met humus en falafel volgens Elie.

Dan de eerste rode, de Cuvee de Printemps 2018. Een blend van 60% Gamay en 40% Tempranillo. Drinken op 12 - 13 graden. Viooltjes en rood fruit, Engelse drop. Gaat goed samen met pizza en charcuterie, kip met knoflook gevuld met olijven en rijst. In het begin (voor 2001) gebruikten ze alleen Gamay, daarna kwam er steeds meer Tempranillo bij. Een beetje een stinkerd zo net geopend maar die paddenstoelenlucht trekt gauw weg. Mooie volle wijn. Genoemd naar de lente want dat is het moment dat hij in de fles wordt gedaan.

En dan de Reserve du Couvent, een dijk van een wijn: 55% Syrah, 25% Cabernet Franc en 20% Cabernet Sauvignon. Hout, mokka en cassis, precies de smaak waar ik wel een glas of wat van lust. Steviger dan Bordeaux, voller en ronder dan een Rhône, een ideale gure herfstavondwijn.  Een mooie afsluiter van een digitale proeverij in goed gezelschap.

de genoemde wijnen zijn te koop via Anderewijn.nl 

dinsdag 15 september 2020

Deense wijn van Skærsøgaard

Deense wijn? Jawel, sinds 2001 maakt Skaersogaard al wijn, als eerste in Denemarken. (Skærsøgaard dus in het Deens: met die mooie ae aan elkaar en o met een streep erdoor) Sinds 2005 doen ze dat van hun eigen (regionale) druiven. Dat leidde ertoe dat Skaersogaard in 2018 de BOB (beschermde oorsprong benaming) ontving. Het was het eerste wijngebied dat zo noordelijk in Europa een BOB status kreeg. 

Dat schept verwachtingen nietwaar? Nou, aan de gastvrijheid en het vertrouwen in de klant zal het niet liggen. Ik was op weg met mijn familie naar Billund, naar het vakantiepark naast Legoland en ik had al opgezocht dat ik onderweg langs Dons zou kunnen komen. Ik mailde de wijnmaker met de vraag of hij die zaterdag dat ik langs reed open was. Helaas, hij vierde waarschijnlijk ook vakantie. Maar ik mocht een bestelling doorgeven, dan zou hij het in de koelkast klaarzetten op zijn bedrijf. Ik pakte flink uit, vond ik zelf, de wijnen gaan tegen 220 tot 400 Deense Kroon weg, zo tussen de 30 en 55 euro. Hij had wit, rood, bubbels en een dessertwijn. Doet u ze maar allemaal, rood en wit twee, van de andere eentje.

Ik dacht nog, dan is er vast iemand die ons binnen laat of iets dergelijks. We kwamen halverwege de middag aan en reden het terrein op, keurig aangeharkt grind knerste onder de banden.

   

We stapten uit, kinderen blij na een lange rit weer even de benen strekken. De wijnranken waren al eerder te zien langs de kant van de weg maar hier is het weids en ruim opgezet. De druiven komen van 8 hectare wijngaard, zo'n 25.000 stokken. Dat is meer dan een uit de hand gelopen hobby!


Zo, is dit Legoland? Nee we zijn nu bij de wijn maar niet in Legoland. Oh ja, papa wil weer wijn hebben. Zeker, hoe vaak kom je nou Deense wijn tegen in Nederland? Wij met de troep naar een grote schuur die dienst doet als proeflokaal. Deur open, Hello! roepen, nog eens. Geen reactie. Ok, nou ja, kinderen waren gelijk al naar binnen dus dan maar even binnen rondkijken, misschien zijn ze binnen aan het werk.

 

Mooie grote ruimte met daar aan de zijkant een koelkastje. Daar zou dat Deense druivensap in moeten staan. Nog steeds niemand te zien, even naar de koelkast. Die was niet op slot en ging dus gelijk open. Een doos met mijn naam er op en nog een magnum Deense bubbels, helaas, een andere naam op het kaartje dat er aan hing. Doos mee, nog even rondkijken.

 

Ah, het hele gamma dat hier gemaakt wordt. Eigen likeuren, wit, rood, bubbels en een soort aquavit.


Een druivenrank aan de muur, wellicht voor educatieve doeleinden?
 

En weer terug naar de auto. Wijn in de volbepakte wagen en langs de uitgang naar Billund. De factuur zat er in een envelop bij, wat een vertrouwen in de mensheid. Die heb ik natuurlijk niet beschaamd maar het is wel bijzonder dat het zo kon!

 


En dan nu natuurlijk de vraag hoe waren ze?

De Deense bubbel, Don's rose brut, een prachtige lichtrode bubbel met veel rood fruit, aalbessen, kersen en frambozen met een klein beetje brioche. Heel delicaat maar niet te dun, prachtig in balans. Gemaakt van de rondo druif. 

De Madeleine Angevine uit 2018 is een frisse witte wijn, waarschijnlijk van de Solaris druif. Goede zuren, veel citrus en groene appels maar iets voller door de peer- en meloentonen. Erg leuk om mijn proefclubgenoten mee voor de gek te houden.


Dan de Leon Millot 2018. Een mooie rode wijn van de Leon Millot druif, ik wist echt niet dat die bestond. Ook deze had weer die frisheid maar gelukkig niet het dunne dat wat frissere rode wijnen ook kunnen hebben. Kersen, bessen en cassis. In de verte doet het denken aan een Fleurie. 



Alle wijnen blinken uit in frisheid, dat is ook niet zo gek zo noordelijk op deze planeet. Ik neem aan dat deze wijnboer de klimaatverandering met veel vertrouwen tegemoet ziet, als je met dit klimaat al zulke fijne wijnen maakt zou dat nog wel eens een keer zo interessant kunnen worden in een decennium vanaf nu.

vrijdag 4 januari 2019

Champagne! Jean Baillette-Prudhomme

Hey kijk, 2019 is net begonnen. Ben ik te laat met de champagne? Welnee, champagne komt altijd goed uit. Behalve tijdens Oud & Nieuw. Ja echt! Als je een knappe fles champagne op de kop hebt weten te tikken, zo eentje van pak em beet 30+ euro, dan heb je iets moois, iets delicaats, iets verfijds te pakken. Nou hebben we het collectief voor elkaar gekregen om daarnaast iets te serveren dat precies het tegenovergestelde is: vol, vet en zoet, de 100%NL oliebol. Niets mis mee, je kunt me halverwege juli al aangenaam verrassen met een lekkere oliebol met rozijnen maar drink er dan geen champagne bij. Brut that is (zoete bubbels kunnen een stuk beter bij de bol). De droge champagne. Want die zit zo hoog in de zuren dat het verschrikkelijk botst met het vet en de suikers van de oliebol. Een groot verkeersongeval waarbij de hulpverleners worden gehinderd in je mond. De champagne verliest onherroepelijk het gevecht met de oliebol. 1-0 voor Nederland en toch alleen maar verliezers.

Goed, die waarschuwing gehad, door naar de Champagne, een paar kilometer uit het centrum van de stad Reims, de hoofdstad van Champagne, bij een onafhankelijke wijnmaker: Jean Baillette Prudhomme. Een kleine zelfstandige waar alles nog in eigen beheer is: hier worden de druiven verbouwd, de champagne gemaakt en verhandeld. Best bijzonder als je weet dat de meeste grote champagnehuizen werken met druiven die ze opkopen van boeren in de streek.

Jean Baillette Prudhomme - a Trois Puits
Jean Baillette Prudhomme - a Trois Puits
Het huis is niet heel groot maar, net als bij alle champagnehuizen, is hetgeen onder de grond groter dan erboven. Onder de grond is een uitgebreid gangenstelsel waar zelfs nog soldaten in de eerste wereldoorlog waren verscholen.

Jean Baillette Prudhomme - kelder
kelder met eigen voorraad, 1914 in de muur gekrast

Het huis wordt gerund door een moeder met haar twee dochters nadat vader Jean een aantal jaar geleden overleed. Ze moesten het met z'n drieën zien te rooien en dat hebben ze met verve gedaan getuige de mooie lijn champagnes. 

Jean Baillette Prudhomme - Heritage Premier Cru
Jean Baillette Prudhomme - Heritage Premier Cru
Ik had van alles wat meegenomen van de 'gewone', een Brut Nature, de rosé champagne, een Millésime 2008, tot en met de Memoris en de Heritage. Die laatste opende ik met de kerstdagen, wat een feest! 

Een 100% Chardonnay champagne die, volgens de website, 6 tot 8 jaar gerijpt is. Deze champagne heeft een fijne mousse. In de neus wat rijpe kiwi en citrus. In de mond komt er tropisch fruit kijken en een roze grapefruit. Er zijn tonen van brooddeeg maar heel subtiel op de achtergrond, het fruit domineert. De smaak ontwikkelt zich per slok, ik liet hem een uur staan na het eerste glas en schonk toen een tweede in, daardoor was de wijn iets te warm geworden maar gaf ook veel meer rijp tropisch fruit af, mango en rijpe sinaasappel. Fantastisch. Mocht je in de buurt zijn zorg dat je groot inslaat, de prijzen zijn heel schappelijk, voor een instapmodel betaal je 15 euro per fles, deze Heritage kostte rond de 30. Geen geld voor zo'n wijn!

maandag 2 januari 2017

Goulée, hoera!

[voorwoord]
zo, wat is er allemaal gebeurd in wijnland? Ik was een tijdje afwezig hier (iets van 2 en ⅟₁₂ jaar) maar de twitterfeed heb ik al die tijd netjes bijgehouden. Nouja, die is gelinkt aan de Vivino-app (oeh, technisch hoogstaand vindt u niet?) en die heeft in de jaren dat ie in gebruik is flink meer recensies gepubliceerd dan dit blog. Tja, kwantiteit versus kwaliteit enzo, enfin, genoeg excuses, aan het werk.

Een ideetje. Iedere maand een écht mooie wijn beschrijven. Ik vind het gaaf om iets speciaals te drinken, niet voor de hoeveelheid maar om een écht mooi verhaal in je glas te hebben. Natuurlijk niet dagelijks en zelfs niet ieder weekend maar één keer per maand is een haalbaar streven. Dan heb je ook iets te beschrijven, iets interessanters dat je verder uit kunt diepen dan een opsomming van een twee tot zestal okish-wijnen waarbij ik niet verder kwam dan vijf regels. Zo, genoeg automutilatie, weg met het writersblock en we zien wel hoe lang dit leuk blijft!

Goulée by Cos d'Estournel 2012

Oudjaar kwam buurman Dennis (en familie) langs om, je raadt het al, oud-en-nieuw te vieren. Terwijl de tijd richting twaalf uur ging schonk hij me een fijn nieuw glas in. Normaal gaan we dan een potje interessant blind zitten proeven en raden maar dat schoot er dit keer bij in met het 12-uurgebeuren. Had ik ook niet geraden want deze linkeroever-fanboy (Bordeaux dat is) had niet zoveel springerigheid en tannines verwacht in een Médoc luisterend naar de naam Goulée, by Cos d'Estournel 2012, de derde wijn van Cos d'Estournel. Online is deze te krijgen voor rond de 30 euro, thnx buurman!

Krachtig in de neus: alcohol en stevige zuren, tannines en ook flink wat rood fruit (aalbessen, kersen). In de mond overheersen de krachtige tannines, het water loopt je letterlijk in de mond. Niet vervelend overheersend, er is gelukkig tegenwicht door het hout en het fruit maar nog niet in evenwicht (en dat voor een 4 jaar oude wijn!). Veel kersen en morellen maar ook secundaire aroma's als chocolade, cacao, natte aarde en herfstbladeren geven deze krachtpatser veel complexiteit.


60% Cabernet Sauvignon en 40% Merlot, een klassieke Bordeaux dus. Geen toegevoegde Petit Verdot of Cabernet Franc, gewoon de klassieke blend. De druiven komen van percelen uit het noorden van de Medoc, Port de Goulée, uitkijkend op de Gironde, een stukje weg van Saint Estephe, de plaats waar Cos d'Estournel gevestigd is:


Over de 2012 versie zegt Cos d'Estournel dat het een warm jaar was en dat de druiven perfect rijpten. Ze zijn vooral te spreken over de mooie kleur en vertellen dat het een mooie complexe wijn is met rood fruit en zachte, elegante tannines.

Right, zelfs nu, een kleine 24 uur later, stuiteren die tannines nog als een circle pit door je mond maar die complexiteit zit er zeker in.

Maar, een derde wijn dus van Cos d'Estournel, wat betekende dat ook alweer wijnstudievriendjes? De eerste wijn is gemaakt van het sap dat door het gewicht van de druiven op een natuurlijke manier gewonnen wordt. Een tweede of in dit geval zelfs derde wijn is vaak gemaakt van het sap dat door het persen van de hele berg druiven gewonnen wordt. Is niet slecht hoor maar bevat vaak net wat meer tannines omdat er meer schil en pit gekneusd wordt, iets dat meer tannines afgeeft aan het sap. Oh fijn, ik hou ervan als deze opgedane kennis aan de praktijk gekoppeld kan worden, ah, just showing off...

Bij Winemag.com raden ze zelfs aan om hem pas vanaf 2017 te drinken omdat hij nu nog niet helemaal in balans is, de aardse aroma's geven hem een ruw randje. Tja, 1 januari 2017 is dan vast nog net te vroeg... Mocht je er nog tegenaan lopen, aarzel niet om ze een tijdje weg te leggen, als deze wijn in balans is komt de complexiteit en diepte nog beter naar voren.

[naschrift]
Nou, was dat nou zo moeilijk? Een blogpost over iets speciaals, iets moois, dat moet toch vaker te doen zijn? In februari iets Champagne-achtigs, iets Grande Reserva Malbec, iets ingewikkelds uit Toscane? We gaan het meemaken!

donderdag 4 december 2014

Welke wijn bij wild?

Henri Bloem Leiden gaf zaterdagavond een wine workshop: Wijn & Wild. Buurman Teroldego en ik hadden ons er al een maand op verheugd, dat zou een culinair feestje worden. Wild is niet echt iets dat ik zelf op tafel zet anders dan met de kerstdagen en dat is eigenlijk jammer want ik vind het heerlijk dus dan is zo'n uitstapje met wijn én wild een cadeautje! Wild is natuurlijk wel lastig te omschrijven want de een denkt bij wild aan een everzwijn terwijl de ander een haas, patrijs of ree in zijn gedachten ziet opdoemen.
welke wijn bij wild
Omdat wild een uitgesproken smaak heeft dacht ik dat er dan ook zeer uitgesproken, stevige, rode wijnen bij zouden passen. Nou na deze workshop is het blikveld flink verbreed: wit, rood, streng, speels, stevig en soepel, alles kan! Titia Boxma was onze gids voor deze avond, ze is vinoloog en weet dus precies welke wijn bij wild past.

Een eerste amuse van kwartelei werd geserveerd en daarbij werd een cava geschoken: eentje van Bujonis een brut reserva uit Penedes, Spanje. Leuk maar niet echt mijn smaak, de bubbels waren me iets te hard. Wel een heel mooie geur van bloemen en gele appels maar die werden in de smaak wat weggedrukt door het koolzuur.

Welke wijn bij wild
Een stukje fazant op een bedje van Elzasser zuurkool, dat was een prettig begin van de avond. Erbij een Riesling (Trocken, dus droog) van Weingut Meulenhof uit de Moezel, Duitsland. Een wijn met twee gezichten: vol en tropisch in de neus maar best een beetje streng in de smaak. Paste goed bij de zuurkool want de zuren van de Riesling konden zich aardig meten met de zuur-kool. De neutrale smaak van de fazant verdroeg deze pH-aanval goed. Dat was dus meteen een bewijs van een witte wijn die goed bij wild past.

Welke wijn bij wild
En er volgde er gelijk nog een: een Pinot Gris van Bott Freres uit de Elzas, Frankrijk, bij een pittige pompoensoep en rillettes van gans op een stukje stokbrood. Een lastige combi want de pompoensoep is vrij pittig, met stukjes pinda erin terwijl de gans vol en licht vettig smaakt. De Pinot Gris weet er prima weg mee. Terwijl het zoetje (het is natuurlijk een Elzas Pinot Gris) zich kostelijk vermaakt met de pittige soep, brengen de zuren in de wijn de gans naar een hoger niveau.

Welke wijn bij wild
Dan de Epoisse met kalkoen en appel gecombineerd met een rode Bourgogne van Domaine Charles et Fils: La Combotte. Een pinot noir bij een stuk kaastaart om het maar eens oneerbiedig uit te drukken. Franse kaas is niet per se mijn ding en de gemiddelde Pinot Noir mag ook niet in mijn vriendenboekje schrijven dus ik was niet overenthousiast toen ik de twee voor mijn neus zag verschijnen. Vooruit, het was niet slecht maar we gaan, zoals ik op vivino al noemde, geen vrienden worden.

Welke wijn bij wild
overzicht van het gezelschap, foto gemaakt door de man van de gastvrouw
Maar dan: een reepaté met rode uienchutney vergezeld van een Italiaan uit de Marken: Piancarda van Garofoli. Dat was een prima combinatie, een heerlijk stukje gemalen bambi waarbij de Piancarda prachtig uitkwam. De sterke smaak van de Montepulcianodruif kwam goed naar voren en paste perfect bij de zachte maar uitgesproken smaak van het hert. Dit was zo'n combinatie waarvan je zegt dat ze voor elkaar gemaakt zijn. Dat contrasteerde wel met de uienchutney. De verschillende smaken in de chutney: zoet, zuur en vol zijn te verschillend om er een wijn bij te serveren die daar nog iets mee kan. De zuren in de chutney botsen met de zuren in de wijn en dat zullen ze met alle rode wijnen doen. Dat was ook een belangrijke tip: wild is vaak het probleem niet om te combineren met een mooie rode wijn, het zijn de bijgerechten of de sauzen die niet lekker combineren. Denk bijvoorbeeld aan de onvermijdelijke cranberry's (nee niet die slappe emo-band uit de jaren negentig). De aanwezige zuren daarin passen ook niet bij een wijn.

Welke wijn bij wild
een overzichtsfoto gemaakt door de man van de gastvrouw
Ok, eendenham met kersen in een saus van 5-spices en port. Zou op papier een goede combi moeten vormen met de Waterford / Pecan Stream Pebble Hill uit Zuid-Afrika. Een zogenaamde GSM: de wijn is gemaakt van Grenache, Shiraz en Mourvedre. Ik vond hem iets te tanninerijk en daardoor botste hij wat bij de heerlijk volle, gerookte en vette smaak van de eend. Afzonderlijk allebei prima maar samen kwam het niet tot een overtreffend geheel.
Dat kan ook te maken hebben met de tannines, Titia leerde ons dat die ook vaak botsen met de meeste wildsmaken. Door de tannines krijg je teveel een drogend effect in je mond waardoor het vet, dat het meeste wild bij zich houdt, wordt afgebroken. Dat is dus een waarschuwing aan mezelf: geen grote tanninerijke krachtpatsers serveren bij wild!

Mooi, dan toch een grote krachtpatser, eentje uit de Corbieres: Chateau de Lastours Grande Reserve. Hierbij werd een hazenpeper met een in port gekookt stoofpeertje bij geserveerd. Jaaaaa, dat was de gedroomde combi van mythische proporties! De smeuïge haas paste perfect bij de zondoorstoofde Corbieres. Deze Grande Reserve was rond en vol met wat hout en had ook door het restzoetje, ideaal om zowel de haas als de stoofpeer naar een hoger plan te tillen. Hierbij was 1 + 1 overduidelijk 3.

Als laatste kwam er een chocoladedadel op tafel met een Tawny Reserve. Een sympathieke port van Quita das Carvalhas. Paste door de gedroogde-fruit-elementen zeer goed bij de dadel en de chocolade.

De laatste vuistregel die we meekregen was een goed antwoord voor de vraag Welke wijn past bij wild:

  • Witte wijn past goed bij wit vlees, en neutraler wild zoals fazant en konijn. Witte wijn als: Chardonnay, Pinot Blanc, Riesling, Chenin Blanc maar pas op met beendroge Sauvignon Blancs of Gruner Veltliners, die passen minder goed.
  • Lichtere rode wijn past goed bij rood vlees en wild zoals duif, ree, eend. Denk aan Pinot Noir, Tempranillo, Sangiovese, Merlot.
  • Zwaardere rode wijn past goed bij wild zwijn, haas, hert en patrijs. Bijvoorbeeld een Cabernet Sauvignon, Nebbiolo, Shiraz, Zinfandel, Grenache.
Het was een leerzame en lekkere avond, Titia & Henri Bloem, dank!