Te veel wijn?

Het klinkt als een contradictio in terminus, te veel wijn. Gisteravond echter, na de simpele maar bijzonder lekkere Marquis de Monistrol Mediterrano, een blend van Grenache en Tempranillo, bij het eten, stapten we over op de Fin, de afscheidswijn van Den Toom. Deze languedoc was niet helemaal meer op orde iets wat we pas opmerkten na twee glaasjes, en deze wijn verliet ons huis via het toilet. Toen maar vergestapt op de Villa Cafaggio, Chianti Classico, helaas de laatste maar genieten met volle teugen. Erg lekker allemaal maar net iets teveel zo merkte ik vanochtend. Droge bek en een "unheimlig Gefühl" oftewel "brak" of "kaal" voor de medestudenten onder ons. Kopje darjeeling thee en eventjes uitkateren op de bank, daarna weer hard aan de studie.













De boosdoeners: het krijgertje Marquis de Monistrol Mediterrano en de Villa Cafaggio Chianti Classico.

Villa Cafaggio, Chianti Classico

Villa Cafaggio, een heerlijke chianti classico. Dit is echt één van mijn favorieten, ik had nog een doosje met 12 flessen in mijn kelderbox staan. Gistermiddag ging ik eens kijken of ze daar al uit bevrijd wilden wilden worden en ja hoor ze wilden wel weg. Helaas heeft het van de zomer nogal geregend en stond er een laagje water aan deze doos met wijn te sabbelen hetgeen een gore groene laag op de doos en op de flessen achterliet. Toen ik dus een flesje opentrok was ik dan ook lichtelijk bevreesd over de impact van deze martelingen. Niet onterecht, er kwam een klein maar heel vies walmpje verrotting vanaf, de wijn kon zo door het toilet. Tja, dat krijg je met echte kurk. Hopelijk zijn er nog een paar flessen die de catacomben hebben overleefd.
Gelukkig had ik nog een flesje Lindemans Cabernet Sauvignon staan met een mooie synthetische kurk, die had zich niets aangetrokken van de walm des doods.