Ik begin met een lieveling van me: de Chateau de l'Horte Blanquette de Limoux Brut 2010, een vrolijke frisse bubbel van Chateau de l'Horte. Frisstuivend, geurend naar groene appels, wat citrusfruit en klaterende bergbeekjes luidt hij de avond in, we zijn begonnen.
Dan de Chenin Blanc van Kloofstreet 2012, van de Mullineux familie, geïmporteerd door Udo (winematters). Een prima aperitief maar helaas zitten we bij de witte wijn zonder hapjes. Iedereen is het er over eens dat dit een echte eetwijn is, er hoort iets van vis of schaaldieren naast geserveerd te worden, niettemin is het een loepzuivere, frisdroge Chenin Blanc uit Swartland. Geur van frisse peer en nat graniet, prachtig helder.
Door met wijn uit het Heilige land: Tishbi Estate - Chardonnay 2012 uit Israël van Karokado. Prachtige Chardonnay, vol zonder dat er houtlagering aan te pas is gekomen, een allemansvriend men vindt het een mooie vondst voor deze proeverij en we zijn onder de indruk van de veelheid aan smaken: peer, meloen, een hint van bloemenhoning, wat citrustonen, een prima wijn, lichtgekoeld, voor op het terras maar vast ook fijn bij bijvoorbeeld gerookte kip of een volle witte vis.
Dan de enige rosé van de avond, ook via de importeur die ook Tishbi verkoopt in Nederland: Karokado.
De La Brande 2012, een blend van Cabernet Sauvignon en Merlot van Chateau Mangot. Het etiket vind ik prachtig, mysterieus met alleen een L en B en drie puntjes, onFranse vormgeving en toch rechtstreeks uit Saint Emilion. Ook dat is natuurlijk leuk want hoe vaak kom je nou een Bordeaux rosé tegen?
Deze is vol en fruitig, droog en heeft qua smaak meer weg van een Provence rosé dan een volle rosé uit de Bordeaux.
Next: door met een importeur die zich heeft toegelegd op wijnen uit een heel specifiek gebied in Italië: Piemonte; Piemonte-import. Arno, de man hierachter, had een aantal wijnen die leuk zouden zijn om te laten proeven, ik koos de La Chiesetta - Dolcetto 2011. Na de bubbels, het wit en de rosé waren de rooddrinkers erg tevreden: eindelijk rood en dan meteen een prachtige wijn! Mooi rood fruit, kersen, morellen en een hint rode bessen. Ik dacht hout te ruiken maar volgens de beschrijving is deze opgevoed op roestvrijstalen vaten, dat zoeken we nog uit!
Na alle voorgaande wijnen leek het me leuk om eens een heel ander kaliber wijn er tussen te zetten. De voorgaande kosten allemaal zo rond de 10 euro per stuk dus ik dacht aan een grapje: een literfles van de AH met Australische wijn.
Tot mijn verbazing vond iedereen hem best prima, ik proefde ook en nouzeg... technisch correct, beetje weinig diepgang en nogal ééndimensionaal maar niet 'vies'. Daar gaan we dus niets afkrakends over zeggen maar gezien het feit dat jaartal, locatie en druivensoort ontbreekt op het etiket werd de aflevering van de Keuringsdienst van Waarde toch even kort besproken.
Ook geeft het aanleiding om bovenstaand plaatje even te bespreken: hoeveel betaal je van de prijs van een fles wijn nou eigenlijk voor de grondstof: de wijn zelf. Oordeel zelf en koop nooooooit meer een fles van minder dan €7,50!
Als echte afsluiter heb ik nog een leuke fles Monbazillac van Chateau Larchère uit 2010 bij me (te koop bij de Belgische Delhaize). Een edelzoete dessertwijn waar ik zo graag een lans voor breek. Geheel tegen de trend in (we drinken minder zoet, en daar is dessertwijn helaas slachtoffer van) en ook met gemixte reacties uit het publiek.
Een mooie proeverij met enthousiast publiek, en om enigszins in de juiste bewoording te blijven: ik heb lekker wat zendingswerk kunnen doen namelijk: het schenken van wijnen van kleine importeurs en uit exotische streken. Wordt ongetwijfeld vervolgd.
