Proeverij op vakantie: bubbels, wit, rood, zoet

Vorige week was ik met vier andere stellen en hun kinderen een weekje op vakantie in de Ardennen. Prima weer dus om een beetje te barbecueën, Belgische biertjes proeven en natuurlijk wijntjes kopen bij de Delhaizes en Carrefours die België rijk is. Als dan 's avonds al het grut naar bed is trekken we (na elkaar) wat leuke flessen open.

 

Als eerste een Casilero del Diablo, Brut Chardonnay. Bubbels om mee te beginnen, altijd feestelijk! Sowieso ben ik van mening dat we in Nederland (of zoals nu in België dus) vaker een fles bubbels open moeten trekken en het niet alleen voor oud-en-nieuw, als je toch niets proeft want je hebt al een kilo zoete, vette oliebollen achter je kiezen, moeten bewaren. Als aperitief is het een heel geschikte drank, voor een mooie maaltijd even een flesje ploppen, prachtig!

Goed, dit is geen boodschap van het 'drink-meer-Champagne-fonds' dus we gaan beginnen met de Casilero del Diablo Brut Chardonnay. Zoals al eens eerder aangegeven ben ik goed te spreken over deze keldermeesters van de duivel: over de Viognier, de exclusieve Don Melchor en de private Carmenere.

De Brut Chardonnay deed daar niet voor onder: fris en stuivend maar met genoeg body om de gulle belletjes van wat tegenwicht te voorzien. Deze kwam van de Delaize en voor 6,50 kun je slechtere bubbels op de kop tikken!

Dan een probeerseltje: inVinity Sauvignon Blanc, een aanrader van de importeur. Sauvignon Blancs zijn vaak wat frissere, witte wijnen. Zou dus op een mooie warme dag (het was 20°C die dag) dus niet misstaan. Helaas, iedereen gooide hem in het 'uitspuug-aquarium' omdat we hem niet lekker vonden. Te laf, plakkerig, muf en slap. Alsof de Sauvignon, net als wij, heel de middag in de zon had gelegen in plaats van recht-uit-de-koelkast. Jammer maar snel de eerste rode openmaken.

Dat was de Chateau Fonréaud, een Listrac-Medoc. Een echte Bordeauxwijn: geen restsuiker, complex en een lange afdronk. Dat maakte hem geen allemansvriend, te strak: te schraal, mwoah en nou ik hoop dat de volgende lekkerder is, waren een greep uit de commentaren maar de connaisseurs vonden hem prettig met een mooie kersen- en vanillesmaak en viooltjesgeur.

Duiken we even in de geschiedenis van deze Fonréaud dan komen we een mooi verhaal tegen over de naam: het is “Font Reaux” oftewel de koninklijke bron, een verwijzing naar een verhaal over een Engelse koning uit de 11 eeuw die langs kwam, dorst had en een bron vond in de buurt. Maar het kan net zo goed direct verwijzen naar de bron in de buurt, enfin niet echt een dijk van een marketingverhaal dus niet prominent op de fles aanwezig.

De wijn bestaat uit 52 % Cabernet Sauvignon, 45 %Merlot, 3 % Petit Verdot en heeft eerst een jaar op nieuw Frans eikenhout gelegen en is na 20 maanden gebotteld. Voor 14 euro mocht hij mee bij de Delhaize, mooie koop dacht ik zo, een alternatief zou de Maucaillou kunnen zijn.

Dan het eerste koopje: bij de Delhaize hebben ze soms van die mooie 'einde wijnjaar' stickers op de flessen. De wijn mag dan weg tegen een gereduceerde prijs omdat de nieuwe jaargang staat te trappelen om in de schappen te komen. Prima natuurlijk, zeker als er zoiets als een Vina del Vero, Gran Vos 2004 staat met zo'n sticker.

Een Spaanse blend van Cabernet Sauvignon en Merlot, bijna 10 jaar oud. Een Reserva dus wellicht is ie helemaal op dronk na zo'n tijd. De goegemeente vindt dit al meer in de richting van 'lekker'. Ah, zijdezacht en toch flink wat alcohol, 14%. Komt uit Somontano, Aragon en is daar in een hypermoderne toko gemaakt. Misschien ligt het aan de wachttijd, wij dronken hem jaren later dan de twee beoordelaars op vinogusto.com, maar eenieder was er zeer over te spreken. Mooie zwoele zomernachtwijn en een goede opmaat naar de grande finale van de avond een Marques de Casa Concha 2009 Cabernet Sauvignon, weer van die keldermeesters van de duivel. Ook deze had een mooie 'einde wijnjaar' sticker en ik wist al lang dat ik hier van hou dus die ging, samen met het overgebleven broertje voor 9,58 (een lachertje vergeleken met de 15 piek bij de AH) mee in de wagen.

Ook hier weer een boel lovende woorden van eenieder: stevig, diepe smaak, vanille, hout, zwart fruit, lange afdronk. Klonk me bekend in de oren.

Dan als toetje nog een mooie dessertwijn: Chateau la Haute Borie, Monbazillac. Een tropische verrassing met veel zoete nectarines, mango's, abrikozen en ananassen deze mooie strogele dessertwijn. Mooi in balans: zoet met genoeg structuur en wat frisse zuren om het geheel overeind te houden na zo'n massieve rode Chileen. 9 euro. Kwam in een test van onze zuiderburen als beste van 6 zoete wijnen uit de test.

Uit de kelder van de duivel: Casillero del Diablo Viognier

Gisteren was het 06-06- '06, een zeer duivelse dag. Wat past daar beter bij dan een wijntje uit de kelder van de duivel?! Casillero del Diablo Viognier, lekkere witte wijn die het goed doet bij een mooie zomermiddag op het balkon.
De viognier druif is relatief nieuw in het 'witte-wijnsegment'. Volgens Nicolaas Klei was in Frankrijk in 1968 nog maar 14 hectare beplant met viognier. Dat is nu anders en ook in de rest van de wereld heeft deze fijne druif voet aan/in de grond gekregen.
De naam ontstond doordat de wijnmaker deze 'special reserve' voor zichzelf wilde bewaren in een apart gedeelte van zijn wijnkelder. Om geïnteresseerden af te schrikken vertelde hij dat in die kelder de duivel woonde.

Te koop bij Albert Heijn en ook leverbaar in diverse smaken rood (syrah, merlot, cabernet sauvignon), rosé en wit.

"Wederom een bijna sensationele smaaksensatie van dit Chileense tophuis Concha Y Toro. Een vette, dikke viogner met lengte, diepte en een ferme afdronk presenteert zich. Abrikozenconfiture zowel in de neus als in de smaak, gelardeerd met een aangename 'vanilliteit', hetgeen ook de chardonnay kenmerkt van dit huis, zoals wellicht bekend. Een hele lichte tintel (2004) maakt het extra spannend en verkwikkend. Het is net weer dat extra's, waarin Chili zo goed in is, dat wordt meegegeven aan deze viognier, die we kennen in een veel bescheidener vorm, uit de Languedoc onder andere. Perfecte aperitiefwijn en lekker koud drinken. Eventueel drinken bij oosterse gerechten en een stukje zoetwatervis met weliswaar stevige saus. Culinair interessante wijn. Serveertemperatuur 8°C. tot 9°C." via lekkerwijntje.nl

Oei, in de Verenigde Staten moeten ze er $14,00 voor betalen, dan is het hier toch goedkoper om eventjes naar de Albert Heijn te lopen en ze mee te nemen als ze in de aanbieding zijn!

Frontera, is dat geen terreinauto?

Jawel, een heuse P.C.Hoofttracktor uit den oudendoosch maar dus ook een Chileense wijn. Frontera Sauvignon blanc gemixt met semillion. Op zich al een verbazingwekkende combinatie waarover vast goed is nagedacht in duistere achterkamertjes door gereputeerde vinologen. Wat ze echter over het hoofd hebben gezien is de smaak van dit bocht. Een weeë laffe geur stijgt al op uit de fles, een alcoholische damp vol laffe kunstmatige zoetstoffen doet een aanval op je slijmvliezen en wil zich een weg door je oogkassen vreten. Dit is niet lekker, dit is ranzig! Ook de tweede fles is niet geschikt voor menselijke consumptie. Mijdt deze fles gelijk een lepralijder!

(De afgebeelde fles is een Sauvignon blanc, ik kon zo gauw geen Sauvignon blanc semillion plaatje vinden)

Wat dan wel weer heel erg lekker is: Cocha y Toro Casillero del diablo viognier!
Ook chileens en ook te koop bij de plaatselijke Appie maar dan wél lekker. Via een dönse, zwødse of weet ik veel wat voor vikingtalige site kom ik erachter dat deze "Handplockade i april 2003" is, iets dat zoveel betekend als dat de druiven in april 2003 met de hand geplukt zijn. Dat proef je er vast en zeker aan af maar zo ver ben ik nog niet gevorderd met mijn smaakpapillen. Dat geeft niet, deze wijn is gewoon zalig verukkelijk en wat dies meer zij. Licht, fruitig, droog en errug lekker.