Tasmaanse bubbels

Als je iets te vieren hebt, ik zeg maar iets geks: bij de geboorte van je zoon ofzo, is het natuurlijk erg feestelijk om een fles champagne open te trekken. Ik had twee leuke flessen Tasmaanse bubbels: Jansz, Tasmania, Premium Non Vintage Rose Blend op de kop getikt en genoot ervan samen met de familie. Omdat ik een Janszoon ben was het natuurlijk extra toepasselijk en dus dubbel feestelijk!

Leuk om te ontdekken dat Jansz natuurlijk een Nederlandse connectie heeft: hij komt van 'The Heemskerk Vineyard'. De wijngaard ligt midden in de 'Pipers River regio' en is in 1986 bij het Louis Roederer imperium gevoegd.
Het is een mooi uitgebalanceerde fles bubbels geworden: niet teveel koolzuur, niet te weinig, prettig in de zuren, hint van aardbeien en rozeblaadjes. Al met al een feestelijke fles om open te trekken en flink mee rond te gaan!

Meer info op de site van Jansz

Bandol 2008 en Margaux 1999

Wat een prachtig weer, tijd om de rosé uit de winterslaap te halen. En voor de zwoele zomeravond na de barbecue: Margaux.

gebroederlijk naast elkaar, de geweldenaar en de intellectueel

De laatste keer dat ik bij de Delhaize was had ik een fles Bandol 2008 meegenomen. Het achteretiket waarschuwde me: "Deze schrale rosé is mooi gefruit, zeer evenwichtig en heeft een lange afdronk. Hij is afkomstig van wijngaarden bestaande uit leem-, en kalk-bodem, beplant met Mourvèdre (60%), Grenache (20%) en Cinsault (20%)."

Juist, een schrale wijn dus. Toen ik hem licht gekoeld inschonk was het een verademing, geen laf zuurtjeswater maar een heerlijk mineralige rosé. Heerlijke doordrink terraswijn ware het niet dat deze krachtpatser 14% alcohol bevat.

Na de borrel ontstak ik de barbecue en tijdens en na de copieuze maaltijd dronk ik een prachtige fles Margaux. Margaux de Cure Bourse, 1999. 11 jaar oud en op en top op dronk, wat een diepgang, bleef fier overeind bij al dat carnivorisch geweld. Ging als een aristocraat de avond in, walste wat door het glas, liet een prachtig evenwichtig palet van kersen, bessen en een lichte toon vanille achter en bleef lang nasmaken.
Overweldigende klasse, met recht een bewaarwijn. Jammer dat dit de laatste was maargoed, we hebben ervan genoten!

Tegen de bubbelbelasting!

Ok, tijd voor een staaltje mobilisatie van de massa via het wereld wijde web: een online petitie tegen de bubbelbelasting, de extra hoge belasting op champagne ten opzichte van gewone wijn. Hubrecht Duijker, Bythegrape.com en ondergetekende vinden de extra accijnsheffing achterhaald. Vul even je naam en e-mailadres in (je gegevens hoeven niet op de site petities.nl zichtbaar te worden) en schudt de wetgever wakker:

zo staat hij online:

PETITIE

Wij, alle wijndrinkers in Nederland. Dit is dagelijks 17% van de totale Nederlandse bevolking constateren: Wijnen met bubbels: champagne, prosecco, cava, etc.. Per honderd liter wijn met koolzuurgas moet naast btw ook 240 euro accijns worden betaald. Voor wijnen zonder bubbels is dat maar 70 euro. Dit is de reden dat flessen bubbels te duur zijn. Hubrecht Duijker en Bythegrape.com vinden dat deze extra accijnsheffing achterhaald is: Omdat generaties geleden alleen de welgestelden dure champagnes nuttigden, kon de staat deze luxewijn extra belasten en verzoeken dat de extra accijns op mousserende wijnen wordt afgeschaft.

Invullen en doorsturen naar al je bubbelliefhebbende vrienden!

1 mei proeverij: aan den arbeid

1 mei was het weer de Dag van de Arbeid. Niet iets waardoor ik vaandelzwaaiend en de internationale zingend door de straten ga lopen maar iets moois rood opentrekken dat lijkt me wel wat! Dat kwam mooi uit, schoonzus M. vierde haar verjaardag en wilde net als een vorige keer, een paar mooie Franse flessen opentrekken. Ik mocht wat uitleg geven over de verschillende wijntjes die ik vanuit diverse hoeken had verzameld. De naam van de proeverij was natuurlijk makkelijk: 'Aan den Arbeid' want we moesten flink aan de slag, negen flessen stonden klaar voor de proeverij.

selectie van de rode flessen: van links naar rechts: Mercurey, Mouton Cadet, Buzet, Chateau de l'Horte en klapstuk van de avond: Pomerol.

Dit is de complete setlist: 

Crémant de Bordeaux, brut
Wild Pig, Viognier
Chateau de Peytirat
Morin Pere et Fils, Mercurey, 2007
Baron Philippe de Rothschild Mouton Cadet 2006
Roches d ‘Hillac, Buzet 2007
Chateau de l’Horte – Syrah + Grenache
Chateau du Domaine de l’Eglise Pomerol 1999
Balma Venetia, Muscat de Beaumes de Venise

We beginnen met een mooie, frisse flink in het koolzuur zittende Crémant de Bordeaux. Feestelijke bubbels ter ere van de dag van de Arbeid, euh, de verjaardag van M. natuurlijk!
Daarna snel verder met de budgetklapper van de avond: Wild Pig viognier. Heerlijke witte pret voor weinig! En chop-chop, door met de rosé: eigen import uit de Bergerac: Chateau de Peytirat. Tja, snoepjesfruit voor op het terras, de enige die deze avond waarvan maar twee deelnemers het glas van leegdrinken. Niet heel verfijnd, gewoon simpel voor op het terras.

de Buzet: Roches d ‘Hillac, 2007

Door met de eerste verrassing: de Mercurey. Dat was smullen! Een prachtige Bourgogne die de tongen al wat losser maakte. Dat smaakte naar meer.

N. en V. aan het 'glaasje draaien'

Dat kwam maar wel in een andere vorm: een grote naam namelijk Baron Philippe Rothschild. De Mouton Cadet. Tja, nog steeds een grote naam maar helaas is 2006 niet zo'n fantastisch jaar. Goed en aardig maar niet uitmuntend. Dat was anders met de Buzet: Roches d'Hillac uit 2007. Door de prachtig volle en ronde, structuur, kersensmaak en lange afdronk werd weer een stijgende lijn ingezet.
Want hierna kwam de Chateau de l'Horte Syrah + Grenache. Een speciale blend die hoge ogen gooide bij alle aanwezigen. Zwarte tong, lange afdronk, stevige bite en toch mooi in balans, dit was een mooie opmaat naar de laatste rode patser.

Chateau du Domaine de l’Eglise Pomerol 1999

Chateau du Domaine de l’Eglise Pomerol 1999 ligt al een flinke tijd in mijn wijnkast, een belofte en ook een risico. Ik had hem nog nooit geproefd dus wist niet zo goed wat te verwachten. Het bleek overeen te komen met de Monpelou van vorige keer. Wat een diepgang! Superlatieven schoten tekort, een afdronk die gerust tot de volgende ochtend in stand gehouden kon worden maargoed we verkozen het om de avond met een mooie dessertwijn af te sluiten.

Balma Venetia, Muscat de Beaumes de Venise

Dat deden we met de Balma Venetia, Muscat de Beaumes de Venise. Een opvallende fles met dito wijn. Zoet, fraai maar geen Sauternes of Monbazillac. Nouja dat zie je ook terug in de prijs. Gewoon een mooie afsluiting van een prachtige avond. M. Gefeliciteerd! (2x ;) )

webwijn database

Waarom vinden mensen het zo moeilijk om in een winkel een fijne fles wijn uit te zoeken? Teveel keus? Geen verstand van wijn, niet weten wat je precies zoekt? Niet weten waar je hem bij wilt drinken? Als je voor een willekeurig wijnschap staat, of je nu in een supermarkt bent, een slijterij of een warenhuis, je hebt meestal keus uit meer verschillende flessen rood dan overjarige kazen bij een kaasboer.

Bij een kaasboer kun je misschien nog proeven maar dat kan niet zomaar in een supermarkt. Natuurlijk wel op proefavonden enz. maar om daar nu weer op te wachten, het is een hoge drempel voor de meeste 'literfles-consumenten'.

Tijd dus voor een verdere 'demystificatie' of 'onttovering' van wijn via het web: de webwijn database!

Collega Patrick Mackaaij (van weblog Een manier om...) stuurde me een link naar de Duitse website aromicon.com.

Door middel van tags toe te voegen aan wijn kun je snel zien wat voor aroma's de wijn bevat. Deze zweven door het glas:

Daarnaast zie je waar de wijn bij past: kip, wild, pizza. Of bijvoorbeeld zeevis, antipasti of sushi zoals deze champagne:

Dat levert een totaalbeschrijving op, bijvoorbeeld voor deze St. Estephe:

Jammer dat de site nog niet in het Nederlands te raadplegen is, wel handig voor het ophalen van je Duits: zo zie je bijvoorbeeld snel dat hindberen kersen zijn!

Het is even wachten tot de webwijn database gevuld is, gemakkelijk te benaderen is door je iphone of smartphone maar ik zie wel een handig hulpmiddel voor de literfleskopers overal ter wereld!

Link naar de website: www.aromicon.com.

Pedro Ximenez 12 jaar oude sherry

Een paar weken geleden kwamen er wat oud-studie vrienden en vriendinnen langs. Gezellig om eens in de zoveel tijd weer eens bij te praten en traditiegetrouw drinken we een paar mooie gegiste druivensapjes. Voor mij ook een mooie gelegenheid om de, in Nederland zo ondergewaardeerde, dessertwijn onder de aandacht te brengen. Van edelzoete rieslings tot mooie Sauternes. Deze keer een 12 jaar oude sherry: Flamenco, Pedro Ximénez.

Stroperig en mooi donker van kleur: De most van Pedro Ximénez druiven worden in de zon gedroogd gedurende twee á drie dagen voordat ze geperst worden, dan heb je dus eigenlijk rozijnensap. Smaakt dus ook lekker naar rozijnen. Ook vijgen of gedroogde pruimen kun je erin ontdekken. Na 2 glaasjes is een afspraak met de tandarts geen overbodige luxe. Deze sherry blijft prachtig overeind bij de meest copieuze desserts.

Aan het eind van de avond bleef er nog wat over, daar heb ik de week erna van genoten. Je kunt deze sherry gerust even (afgesloten) wegzetten dat veroudert hem niet.

Ik kwam wat tips tegen op andere (hippe) internetpagina's: lekker on the rocks of gekoeld met een schijfje sinaasappel. Ja hoor, ik vind het eigenlijk niet lekker dus verdun ik het met gestold water of een schijf fruit, ik hoop niet dat ik het type dat dit soort mishandelingen pleegt tegenkom, de vlekken op zijn of haar kleding van deze sherry zijn moeilijk te verwijderen...

My Wine Record boekje

Gekregen tijdens de kerstdagen: My Wine Record, een handig wijnplakboek waarin je al je etiketten kunt plakken en gelijk een proefnotitie kunt maken. De zus van vriendinlief werkt bij Sogeti en had het verkeerde kerstpakket gekregen, ze kon kiezen tussen alcohol en voer. Ze koos voor voer omdat ze geen wijn drinkt maar kreeg uiteindelijk toch wijn en dit boekwerk. Naast twee mooie bio- fairtrade- Stellar Organic wijnen kreeg ik ook dit boekje.

Het zit vernuftig in elkaar, tussen iedere pagina zit een grote doorzichtige sticker die je op de fles kunt plakken en dan is de bedoeling dat je het etiket zonder kleerscheuren van de fles af krijgt. Ik vind het een prachtig idee dus tijdens de kerstdagen probeerden we het gelijk uit. Het is inderdaad kinderlijk eenvoudig, sticker op de fles, goed aandrukken, even wachten... en dan: rats, scheur, schreeuw! Wat is dat nou? Dat werkt voor geen meter! Het is alsof je met een plakbandje een moderne postzegel van een brief af wilt halen. Dat lukt voor geen meter. Op de website van My Wine Record staat een fancy filmpje waarin het natuurlijk fantastisch werkt maar dat ziet eruit als een plastic etiket. Misschien dat het daarmee wel lukt maar met een fatsoenlijk papieren etiket (iets dat vaak voorkomt op Bordeaux flessen) lukt het niet. 

 

Een omlossing was zo gevonden: etiket gewoon oude stijl afweken! Laten drogen en dan alsnog met de grote doorzichtige sticker opplakken. Werkt perfect! Handig dan ook zo'n groot plakkend stuk folie, geen gedoe met lijm en plakkende bladzijden maar netjes midden op de pagina. 

Mywinerecord.com boekje is te koop voor 14,95
 
Er is nog plaats voor 23 etiketten, misschien dat we vanavond een mooie fles bubbels meenemen en morgen het etiket afweken. Gelijk een goed voornemen: iedere maand twee mooie flessen wijn drinken en het etiket in het boek plakken: dat wordt een uniek plakboek vol mooie momenten, leuk om over een x-aantal jaar nog eens terug te kijken: Ohja dat dronken we toen!

Prettige jaarwisseling!

Wijn bewaren, beluchten, ontluchten

Ik krijg geregeld de vraag of het zin heeft om wijn een paar uur voor consumptie open te zetten om te beluchten. En hoe dat zit met de vacuvin, is zo'n pompje echt de redding voor het bewaren van je wijn?

Het is natuurlijk onzin dat je wijn heel erg verandert door de kurk eruit te halen en een paar uur in de woonkamer te laten staan. Het oppervlakte dat contact heeft met de zuurstof is ontzettend klein en er is geen beweging in de lucht of wijn zodat er maar een miniem contact is. Daarnaast: bij mij zou de fles omvallen omdat ik tegen de tafel waar hij op staat aanstoot, dat geeft vlekken en is zonde van de wijn.

Collega Patrick Mackaaij (van weblog Een manier om...) stuurde me onderstaande link voor het bewaren van wijn: http://lifehacking.nl/thuis-tips/hack-voor-wijnliefhebbers/. Je bent in je eentje en je trekt een fles wijn open, glaasje drinken, misschien twee en dan? Zit je met een halfvolle fles wijn over en morgen en overmorgen heb je geen tijd om nog een glas te drinken. Mooi balen want als je hem open wegzet verzuurt je wijn.

Lifehacking geeft als tip: schenk bij het opentrekken de fles over in van die kleine flesjes (25 cl), je verdeelt je wijn dus in porties. Twee daarvan wegzetten, kun je volgens hen wel een week bewaren. Ik gebruikte tot een aantal jaar geleden vol trots de vacuvin, dan trek je de fles vacuüm zodat er geen zuurstof genoeg inzit om de wijn te laten verzuren.

Verzuring van wijn is het gevolg van de oxidatie van de alcohol tot azijnzuur onder invloed van azijnzuurbacteriën. Deze bacteriën leven, weet de microbioloog, strict aeroob, zij hebben een flinke zuurstofconcentratie nodig om te kunnen groeien en werken. -Karel Knip, 3-10-1998

bron: http://www.nrc.nl/W2/Columns/Knip/981003.html

Totdat ik eens kritisch ging proeven, ik proefde eigenlijk geen verschil met wijn die ik twee dagen had bewaard met behulp van een gewone vinolok (zo'n glazen stopje) of zonder het vacuvin dopje vacuüm te zuigen. Navraag bij scheikundige vader en schoonvader leerde hetzelfde als Karel al schreef:

...Er zijn twee dingen die het beeld verstoren. Een vloeistof als rode wijn is niet chemisch inert maar heeft een zekere zuurstofvraag, een chemical oxygen demand, zoals de buitenlander dat noemt. Tussen al die gewenste smaakstoffen zitten ook natuurlijke stoffen die makkelijk zuurstof opnemen. Belangrijker is dat er vaak ook sulfiet is toegevoegd die veel zuurstof kan wegnemen. De Warenwet staat toe dat er 225 milligram sulfiet (berekend als SO) in een kilo wijn gaat en zo'n hoeveelheid kan maximaal 56 milligram zuurstof binden. Daaruit blijkt dat de aanwezigheid van sulfiet een allersoverheersende rol speelt in de zuurstofhouding. -idem

De oplossing van lifehacking is dus veel goedkoper dan de vacuvin en waarschijnlijk nog beter voor de wijn ook!

Daarom: wijn opentrekken een uur voor een diner: heeft geen zin. Wel doen: overschenken in een karaf oftewel 'decanteren' als de wijn daarom vraagt.

Wijn afsluiten met een vacuvin: weinig tot geen toegevoegde waarde. Tegenwoordig heeft veel supermarktwijn een schroefdop en de grote Bordeaux die een kurk hebben gaan meestal dezelfde avond nog op.

Oude wijn in vieze flessen: Chateau Lynch-Moussas 1987

Al een aantal weken staan er twee hele vieze oude flessen wijn op het aanrecht. Het zijn twee Chateau Lynch-Moussas uit 1987. In een opwelling aangeschaft, ten eerste omdat ik er al eens wat gedronken heb en ik die heerlijk vond en ten tweede omdat ik nog niet eerder zo'n 'oude' wijn heb gedronken.

Vriendinlief en ik besloten om een van de oude de besjes open te trekken. 22 jaar oud inmiddels en volgens Hugh Johnson pas vanaf 2000 interessant en dan nog vindt hij ze 'vrij eenvoudig'. Een vijfde cru, door de directeur van Chateau Batailley gerestaureerd.

Ik had er niet veel verwachtingen van, als je ziet hoe aangetast de fles is denk je gelijk dat ze dat niet overleefd heeft.

Totdat de kurk eruit kwam. Geen schimmel op de kurk, niets aan de onderkant, dit oude besje is goed afgesloten geweest. Hmmm, eens ruiken, een proefbodem in het glas: yummie. Zacht, bessen- en bramensapgeur, breed in de mond, niet meer zo'n onmetelijke afdronk als haar puberbroertjes en zusjes maar al met al een fijne compositie!

Deze dame heeft geen botox en wellnessarrangementen nodig gehad, ze heeft geleden maar een goede opvoeding heeft ervoor gezorgd dat ze deze ontberingen prachtig heeft overleefd.

Cos d'Estournel van het web

Zo, weer terug van vakantie, Denemarken, heerlijk weer! Eens kijken of er nog wat interessants is gebeurd op wijngebied. Sinds een paar maanden kijk ik wat rond op marktplaats.nl voor mooie flessen of andere opmerkelijke wijnparafernalia. Ik las de onderstaande advertentie:



en zag daar een aantal interessante wijnen. Bijvoorbeeld de Cos d'Estournel 1999. Eens gemaild en gelijk gevraagd wat de Rothschild uit mijn geboortejaar moest kosten. Ik kreeg gelijk een reactie van Jan, met een schappelijke prijs voor de Cos, de Rothschild durf ik nog niet aan, wie weet als het schip met geld binnen is.
Na een een paar mailtjes heen en weer stapte ik vanochtend in de auto om twee Cos d'Estournels op te halen.

Ik werd ontvangen met koffie en Jan en Joyce vertelden honderduit over hun wijnpassie. Over Imperials uit Leipzig, mooie deals bij de Colruyt en Bordeaux en primeur via hun Zwitserse vrienden. Leuk om te horen dat ze ook redelijk jong begonnen waren en nu genieten van af en toe een mooie fles Frans Groot Rood bij de maaltijd. Het eten wordt aangepast aan de wijn, niet andersom!



Goed, de wijn ging weer mee naar Leiden alwaar hij naast zijn 'naakte' broertjes in de wijnkast resideert!