zaterdag 29 december 2007

Kerst 2007, wilde vis en gevuld kalkoen

Iedereen weer bijgekomen van de kerstdagen? Mooi, ik ook en ik verheug me al weer op de komende bubbels! Maar laten we eens even recapituleren wat we dronken tijdens de donkere kerstdagen: Kerstdag I, bij haar ouders. We worden ontvangen met Domaine Trianon, een lekkere Saint Chinian. Mooi kersenrood, zit goed in de zuren en heeft een aangename neus. Puik aperitiefje op de kerstmiddag.


Dan een voorafje met bubbels, helaas even vergeten om een foto te nemen dus snel door naar het echte werk: de Vieux Lartigue, Saint Emilion Grand Cru 2005. Heerlijk bij het gevulde kalkoen met zijn kruidige smaak. Verder veel hout, hier en daar wat hints van overrijpe bramen, wat pruimen en dieprode kersen. Een echte krachtpatser maar wel in driedelig grijs. Smakelijke kerstvin!

Als toetje een bolletje eis euh, ijs, in een bakje van chocolade. Hier hoort een fijn dessertwijntje bij, een Eiswein gemaakt van de Riesling uit het Rheinhessengebied. Ananasachtig, meloen en honingsmaak, jammer dat er maar 375 milliliter in zo'n flesje zit.


Kerstdag II, op naar mijn ouders. Als appetizer een toastje met de good-old Lindemans wines uit Australië, cabernet-sauvignon en chardonnay. Hebben we het al eens over gehad dus door naar het hoofdgerecht. Het hoofdgerecht namen vriendinlief en ik voor onze rekening: haas met zelfgemaakte rozijnen-amandelsaus en zalm met eveneens zelfgemaakte basilicum-roomsaus. Bij zo'n stuk wild moet natuurlijk een mooie krachtpatserwijn, ik had nog twee flesjes Chateau Maucaillou dus die moest maar op. Nog net zo heerlijk als van de zomer, grootsch, stevig, kruidig en precies genoeg hout zorgden voor een perfecte wijn-spijs combi. Ook de Oostenrijkse Gruner Veltliner completeerde de enorme zalmmoot goed. Fris en knisperdroog maar zonder bijtende zuren, iets waar deze wijn nog wel eens last van kan hebben.


Als afsluiter nog een Monbazillac, Tour Belingard. Krachtig en lekker fris-zoet.


"Perfect om goed gekoeld bij het dessert te serveren. Ook lekker bij salades met lichtgerookte vleeswaren, tiramisu, tartufo bombe, bitterkoekjespudding, appeltaart met kaneelroom en vanilleijs met chocoladesaus. Serveertemperatuur 10°C à 12°C." Aldus lekkerwijntje.nl

zaterdag 8 december 2007

Klei's omfietswijnen proeverij

De flessen rood staan klaar de toeters liggen te wachten.

Gisteravond was ik op de verjaardag van Marco, de vriend van collega Birgit. Hij was jarig en rekende niet op een feestje maar toch stond het huis vol met vrienden en familie: Verassing! Birgit had gevraagd of ik voor een grote groep wijnliefhebbers een aantal flesjes wilde opentrekken en er wat achtergronden bij te vertellen. Daar hoefde ik natuurlijk niet lang over na te denken, zeker nadat ik de lijst met lekkers had gezien die open ging! Allemaal omfietswijnen van dhr. Klei die in de nieuwe Supermarkt wijngids 2008 staan!

Volle koelkast met wit, rosé en bubbels

We maakten de koelkast open om te proosten met de Gran Troya, een Cava van de Hema. Licht mousserend, prettig droog met een hint van groene appels. Dat begon al goed, dus werd de volgende cava, de Gran Espanosa brut, opengeplopt. Hier wat meer koolzuur, wat vlakker en iets minder lange afdronk. Toch geen slechte cava, alleen wat ongecompliceerder. Dan door naar de witte wijn zonder bubbels: de Daria verdicchio. Een heel toegankelijke wijn, neigt een beetje naar demisec als we hem met de cava vergelijken. Door naar een mooie en maatschappelijk verantwoorde wijn: de Chenin Blanc van de Zuid-Afrikaanse organisatie Vinez. De familie van de Chenin Blanc was al eens aan bod gekomen, het ging toen over de gezusters Shiraz, in rosé en rood.
Ook deze Vinez is heel toegankelijk en elegant, subtiele zuren en een aangenaam klein zoetje. Door naar de Chardonnay: Tiala uit Mendoza. Mooi complex en zeer uitgebalanceerd, vol vrolijke zuurtjes zonder overheersend te worden. Vol geur en smaak, met veel citrusfruit en ananas. Een mooie afsluiter van de sectie Wit, open de rosé!

De rosé wordt gekeurd

De E Rosé, een spaanse terrasslobber viel bij een aantal mensen in de smaak vanwege zijn fruitige en toegankelijke halfzoete smaak. De rest vond hem beter als glazuurverwijderaar. Je houdt ervan of je haat hem, dat was de conclusie na de E Rosé. Dan de Montalto Sicilia een Nero D'Avola rosato. Deze is veel strenger en droger dan de vorige rosé. Heerlijk gekoeld op het terras komt deze Italiaan goed tot zijn recht maar hij bleef ook goed overeind naast de zelfgemaakte tapenade van Birgit's papa.

Dan een overstap naar Rood. Voor sommigen iets waar ze de hele avond al op wachten, voor anderen een mooie continuering van de feestvreugde. We blijven nog even in Italië, de Farnese sangiovese is als eerste rode wijn aan de beurt. "Zoiets drinken mijn ouders ook maar dan slechter" aldus één van de aanwezigen. Niet echt een opsteker voor deze soepele rode rakker maar wel terecht, veel diepgang kent de wijn niet. Next!
De Domini Jose Maria da Fonseca, een Portugees van de Appie is aan zet. Hij scoort al jaren hoog in diverse lijsten en bij proefpannels en zeker niet onterecht. Deze Domini heeft een prettige zachte aanzet, lange afdronk, genoeg complexiteit en een prettige neus. Topper van de avond voor veel kritische proevers!
Dan een vreemde eend in wijnland: Bonassia Merlot, een Marokkaanse wijn. Nouja, het druivensap komt uit Marokko, het sap wordt vergist in Frankrijk. Een halve nieuwe-wereldwijn, veel fruit maar toch veel zuren. Aardig maar kan niet tippen aan de voorgaande Portugees.
Dan de andere kant van de wereld: Argentinië, Vinas de Barrancas, Malbec. Rood, soepel en fruitig, lekker lange afdronk, heerlijk als afsluiter van al het rode gegiste druivensap.

Dan de epiloog: het is inmiddels iets voor de klok van 3'en ('s nachts) en sommigen zien er al reikhalzend naar uit: de Gewurztraminer van Jean Rosen, een heerlijk aromatische Elzasser!
Een volle geparfumeerde geur steeg op uit het glas en er kwamen gelukzalige glimlachjes op de gezichten van de connaisseurs. Mooie prijs-kwaliteitverhouding van de Plus, ongeveer 7,50 voor een Gewurz is heel schappelijk.

De Gewurz in actie

Als laatste gaat de Estrella moscatel nog open, een echte zoete witte wijn. Prima in te zetten als dessertwijn maar heeft minder diepgang dan de voorgaande Elzasser.

Terugkijkend kunnen we concluderen dat er een aantal dubieuze omfietswijnen tussen de parels zitten maar ook een aantal die het predikaat zeker verdienen!

zondag 28 oktober 2007

Drinken voor een goed doel: Chakana wiphala, Malbec-Syrah


Van de week kreeg ik een fles Chakana wiphala - Malbec Syrah toegestuurd. Dit is een wijn die een goed doel steunt: de hulp aan de Aymara hooglandindianen: "Gerichte projecten zoals de bouw van groentekassen en de aanleg van irrigatiekanalen zorgen ervoor dat de hooglandindianen kunnen blijven (over)leven op hun geboortegrond in het Boliviaanse deel van het Andesgebergte."
Gelukkig is dat geen excuus voor de makers van de wijn, om zich niet om de kwaliteit van deze wijn te bekommeren, integendeel! Na ontkurking van de zwarte kunststofkurk komt je een aangenaam aroma tegemoet. Een stevige wijn, dat ruik je meteen, echt Nieuwewerelds!



De Syrah geeft deze vrolijke Indiaan een aards karakter, de Malbec zorgt voor rijp en sappig rood fruit. Smaakt naar pruimen, bramen, zwarte bessen en een vleugje peper. Door de zachte tannines en mooie afdronk is deze wijn ook nog eens heel toegankelijk. Toegankelijk maar zonder dat hij plat of saai wordt. Ideaal voor bij een maaltijd met stevig rood vlees. Ook heerlijk voor een gure zondagmiddag zoals deze!

De Nederlandse stichting Chakana stuitte eind 2006 per toeval op de Argentijnse wijnmaker met dezelfde naam. Deze bood spontaan zijn medewerking aan en stelde voor een gezamenlijke wijn uit te brengen. Chakana Wines is een wijnproducent die zijn domein heeft op de uitlopers van de Argentijdse Andes bij Mendoza. Van deze producent komen diverse prijswinnende wijnen (o.a. gouden medaille op de Internaional Wine Chalange 2007 voor de Chakana Malbec Reserve 2005)

Bestellen kan via goedesmaak.com, van iedere fles die je koopt gaat er één U.S. dollar naar de hooglandindianen.

Stichting Chakana ontleent zijn naam en logo aan het eeuwenoude symbool van alle Indiaanse volken in de Andes: de chakana, die de inheemse visie op de kosmos symboliseert. Dit zegt wikipedia over het symbool:
"Chakana (of Inkakruis) is drievoudige kruis die het Zuiderkruis voorstelt en de drie lagen in het Inka leven verbeeldt. De lager wereld, deze wereld en de hogere wereld. De drie niveaus worden ook voorgesteld door de slang, de poema en de condor."

Meer info op:

chakana.nl
chakanawines.com.ar
goedesmaak.com

nog even een fancy wallpaper van chakanawines.com:

zaterdag 27 oktober 2007

Russische bubbels en zoete zooi

Vorige week was ik een lang weekend naar Moskou met vriendinlief. We mochten blijven logeren bij een vriendin (van vriendinlief) en haar vriend, we werden welkom geheten met echte Russische bubbels. Het gaf een mooie knal (de kroonluchter net gemist) en zonder overstroming schonken we vier glaasjes vol. Het smaakte een beetje naar appelcider maar dan niet zo vies-weeig zoet. Dit was meer een leuke, luchtige, halfzoete feestfles. Ideaal voor feesten en partijen, een echte allemansvriend.

Nee, dan daags erna, vriendinlief en ik trokken er op uit, we hebben veel van Moskou gezien. We besloten om een fles lokaal gegist druivensap te kopen bij een klein supermarktje op de hoek. Ongeveer 6 euro 50 zou deze moeten kosten volgens het bijbehorende prijskaartje. Een Cabernet Sauvignon zo vertelde het Cyrillische schrift, dat zou toch goed moeten komen. Volgens de cassiere (een norse, onvriendelijke troela) was ie echter maar 2 euro en een beetje en met een vals lachje zette ze hem voor ons op de toonbank. Terug in ons gasthuis trokken we hem open en inderdaad, getverderrie wat een vieze zoete bagger! Misselijkmakende zure beertjes en kleffe snoepkikkertjes geur-, kleur-, en smaakstoffen troffen ons in de neus en mond. Half kokhalzend en happend naar adem deinsden we achteruit, dat iemand dit voorgezet krijgt...
De gastheer en vrouw hebben er gelukkig niet van gedronken, anders zouden ze ons met onze koffers en fles er achteraan gegooid, de laan hebben uit gestuurd.
De dag erna heeft de gootsteen er van genoten.

zondag 14 oktober 2007

Wijndegustatie in België


Vorige week toog ik samen met vriendinlief naar het zuiden des landsch alwaar ik wijnliefhebber en goede vriend BartK ophaalde om nog verder zuidwaarts te rijden. We kwamen in Neerpelt (B) uit bij een Delhaize. Van tevoren hadden we deze luxe wijnsupermarkt al via het wereld wijde web verkend en wat we zagen beviel ons wel. Delhaize viert namelijk feest, de club bestaat 140 jaar, en dat vieren ze met fijne aanbiedingen.
In de winkel waren een groot aantal proeverijen aan de gang waaronder een heuse wijnproeverij op de wijnafdeling, aan het begin van de zaak (dat is nog eens met je neus in de boter vallen!) Een wijndegustatie zoals onze zuiderburen het noemen. Dat was niet misselijk opgezet, minstens 20 verschillende flessen stonden of konden open. We gingen gelijk aan de slag met een Chateau Ferrasse 2003. Een Bordeaux, het is een blend van Cabernet Franc en Merlot. Makkelijke feestneus die overal bij geserveerd kan worden, allemansvriend, nodigt uit tot het opentrekken van nóg een flesje.


Na een paar complexere en duurdere wijntjes kwamen we bij de Grand Barossa, een stevige Shiraz uit Australië. Lekker zwaar, veel hout en een kilo kruiden kenmerkte deze stoere Aussie. Gelijk maar een aantal flessen inladen, heerlijke herfstwijn voor bij feestmaaltijden, lams, pluim of haarwild zoals het begeleidend schrijven het zegt.

Door naar nog zo'n rijke nieuwe wereldwijn. La Capitana barrel reserve Merlot. Ook weer lekker zwaar, met 14,5% een half procentje meer dan de Grand Barossa, en heerlijk fruitig. Kersen, chocolade, zweempje leer en lekker lange afdronk. Volgens het begeleidend schrijven: Serveren met: kipgerechten (Echnie zoals ze dat bij ons in Rotterdam zeggen) geroosterde eend, feestwijn (hè? serveren met feestwijn?) chocolade desserts (ja dat klopt wel alhoewel ik daar een échte dessertwijn voor zou opentrekken)

Dan komen we richting het einde van de degustatie, nog twee flessen te gaan. De één-na-laatste: Contino Reserva 2001 Rioja. Tempranillo, Garnacha en de mij onbekende Mazuela komen bij elkaar in deze heerlijke Spanjaard. Heerlijk complex en elegant, hier kun je wel even op knabbelen!

En ja, als orgastisch sluitstuk van deze degustatie, Bart en ik hadden haar al sinds onze entree in de gaten: Gewurztraminer Grand Cru Kitterlé 2001, Domaine Schlumberger. Een prachtig schone struise dame uit de Elzas. Rijp, zoet en kruidig. Complex tot de laatste slok, ook van het glas dat vriendinlief afwees zodat ik het maar op moest drinken... Helaas hadden we geen 43 euro meer over voor een flesje.

Snel vulden we onze boodschappenwagen met wijn en Belgische delicatessen (truffelmayo, onbekende chocoladerepen en andere lekkernijen) en vertrokken weer naar Nederland.

Terug in Veldhoven, alwaar Bart een heerlijke maaltijd voor ons bereidde, dronken we nog een glaasje honingwijn of mede, een prettige Paul Zinck Pinot Gris en als grande finale: een Late harvested Riesling van Tishbi!

maandag 24 september 2007

Onbekende wijn uit dito streken

André is een flesje dat ik van de zomer meebracht uit Tjechië. Natuurlijk was deze fles niet de enige die mee mocht, er waren nog flink wat vriendjes en vriendinnentjes met exotische namen maar in het kader van onbekende wijnen uit verre streken ging deze vorige week open. André was een flesje van het merk 'goedkopie', omgerekend kostte hij nog geen 2 euro 60 en qua smaak was dat goed te proeven. Nog het best te vergelijken met een slap flesje Rhonewijn. Een duidelijke hint van water en azijn zorgde voor een knipoog naar de Beaujolais primeur. Het etiket vermeldt nog dat het om iets uit of van Zemedelska gaat en dat het 10,5% alcohol bevat. Ach ja, voor die prijs kan je ook niet altijd omfietsachtige wijnen vinden.


Dan een fles uit de Azoren, collega W. kwam afgelopen donderdag eten en nam een flesje met een verhaal mee. Gelijk de atlas erbij, waar liggen die eilandjes eigenlijk? Nou tussen het Europese en Noord-Amerikaanse continent. De vinho had ze gekregen van vrienden die bijna naar deze eilanden waren geemigreerd. Bijna, maar niet helemaal. Omdat W. op de kat had gepast kreeg ze een fles van deze vinho de mesa tinto oftewel rode tafelwijn. Zeker niet vervelend als apperitief en helemaal goed bij de aubergine, gehakt en pesto uit de oven.

Van de wijn-o-pedia van het kasteel zonder pretenties komt de volgende beschrijving:

"Belangrijkste moderne wijnbedrijf van de Azoren. 12ha op de noordflank van de vulkaan op ongeveer 300m hoogte. Rood met dornfelder, merlot en cabernet sauvignon, wit met malvasia fina, fernão pires en bical, allemaal in moderne nieuw aangelegde wijngaarden waarvoor de oude currais werden afgebroken. Eigendom van drie associés, waaronder de Duitser Jörg Böhm (ook wijngaarden in de Alentejo). Nog veel geplaagd door problemen (paddestoelen, virussen), maar niet verkeerd bezig."

Vorige weekend was het, net als afgelopen weekend, nog net even puik balkonzitweer. Nog zo'n gekke Tjech opengetrokken, een Claret en op volle kracht genieten! Lekkere terrasslobber tussen rood en rosé in, had iets droger gemogen maar toch vrij aardige zondagmiddag wijn. Smaakte naar rijpe kersen en hier en daar een kersensnoepje, bleef lekker lang hangen en deed ons nog even vergeten dat de zomerse dagen op één hand te tellen waren dit jaar.

Van de website van Vino Marcincak:

Odrůda:

Zweigeltrebe-Klaret

Ročník:

2005

Přívlastek:

Výběr z hroznů

Obsah cukru:

Polosladké

Oblast:

Morava, Mikulovská

Obec:

Novosedly na Moravě, Stará hora

Vedení vinohradu:

Střední vedení s jedním tažněm

Hustota:

3500

Stáří vinohradu (let):

30

Skupina:

Vína růžová

Nou, dan weet je toch genoeg!

zaterdag 1 september 2007

Tergrino Vin Santo en amandelkoekjes

Wat een heerlijk stilleven: een half litertje Italiaanse dessertwijn bij amandelkoekjes. De koekjes waren meegenomen door mijn ouders, die waren naar Frankrijk geweest en wisten dat vriendinlief van deze amandelbrokken houdt. Natuurlijk kan ik daar nog een leuk flesje bij serveren hetgeen onderstaande reclamefoto tot resultaat had.

Vin Santo van Tergrino, fijne aromatische dessertwijn, niet al te zoet maar wel een beetje stroperig. Om lekker van te genieten na de maaltijd of later op de avond bij de koekjes.

zondag 5 augustus 2007

Proeverij in het park

Gisteravond vond de grote 'grandiose nuit de vin' plaats, een proeverij voor een groep vrienden. De wijnselectie bestond uit een serie kelderschatten die te mooi zijn om alleen te drinken. Dat zou egoïstisch, egocentrisch en misdadig zijn. een indruk van de rode vino's die er doorheen gingen.

Omdat het hier op drie hoog, onder een plat dak, met een mannetje of 16 al gauw tegen de dertig graden aan loopt togen we naar de Kralingse plas. Half Kralingen/Crooswijk zat daar al te barbecue'en maar daar pasten we best tussen dus occupeerden we een mooi stukje groen. We openden feestelijk met een recente aanschaf: Bohemia sekt, een brut uit Tjechië, in feestelijke magnum fles. Yummie en hoera, fris, droog, gedoseerde hoeveelheid bubbels en prachtig wit-gouden kleur. Een heerlijk aperitief.

De eerste rode wijn gaat open

Snel verder met de eerste rode. Ook uit Tjechie, Habánske Sklepy, Frankovka. Bessen in de geur en een pepertje. Ruikt naar 'meterkast' volgens een aantal kritische geesten. Niet heel veel afdronk, snel door naar de Tour Prignac, Medoc uit 2000, op en top op dronk. Hier stijgt het eikenhout flink op uit de fles. Mooie kersensmaak, prettige afdronk en fijn in balans. Hier ontdekken we de stijgende lijn!
Dat klopt want hierna staat de Chateau Le Bosque, Cru Bourgeois 1998 op het programma. Nog meer eikenhout maar al veel verder ontwikkeld dan de Tour Prignac, zijdezacht smaakt deze beauty en hij heeft een heerlijk lange afdronk.
Hierna maken we even een uitstapje naar Argentinië, Trivento Malbec golden reserve. Begint al af te takelen, vorig jaar was deze wijn op zijn hoogtepunt qua kracht, nu proeft ie niet zo stevig meer. Nog wel een fijne leer en lauriersmaak maar niet zo krachtig meer als vorige keer. Next!
De Chateau Lynch-Moussas, Pauillac 5me Grand Cru Classé 1998. Een waar pareltje, complex, geraffineerd, lange afdronk, subtiele smaak enzovoorts. Meer grote woorden eraan vuil maken zou de wijn alleen maar ontkrachten, we genieten ervan!

De avond is inmiddels al flink gevorderd:

We gaan door naar de absolute top van de avond: Chateau Maucaillou, Cru Bourgeois, Moulis-en-Medoc 2000. Zelfde termen als de Lynch-Moussas, groots en meeslepende wijn. Puur genieten in het donker!
Als afsluiter en verfrissende opkikker trekken we nog een fles Tishbi Estate Late Harvested Riesling uit 2004 en één uit 2005 open. Zalig dessert-achtige witte wijn uit Israël, half droog en toch heel delicaat. Perfect einde van een zeer geslaagde proeverij!


De schade vanochtend: 12 flessen en een magnum, een gescheurd glas en een pot rode 'gloeb', de glasbak was weer goed gevuld.

zondag 29 juli 2007

Paul Zinck, Pino's uit de Elzas

Een maand geleden hadden de Vrienden van de goede wijn, een toffe club die de mooiere wijnen in het assortiment van de Albert Heijn regelt, een leuke aanbieding. Een doos met 12 flessen van de Pino's van Paul Zinck. Naast Pinot Blanc, Gris en Noir zat er ook een Gewurtztraminer en een Riesling bij evenals een fijne Cremant de Alsace.

De Pinot Gris ging als eerste open, leek veel op de Paul Spannagel Pinot Gris. Heerlijk geurig, vrolijk, toegankelijk en genoeg body. Heeft een licht kruidige neus, frisse lentebloemen ruik je erin. In de smaak komt het ook weer terug, fris en elegant komt deze slanke lentegodin tevoorschijn.


De Gewurtztraminer is een slagje zwaarder, geurig, bijna geparfumeerd komt deze struise Française je neus in. De smaak is net zo kruidig en honingachtig als je zou verwachten. Een hint van gember completeert het geheel. Fijne wijn voor bij pittige Oosterse gerechten maar ook als dessertwijn zou ze goed tot haar recht komen.

BartK, medereiziger naar diverse wijnslobberijen en wijntrip naar de Elzas, had de Riesling opengetrokken en was daar ook zeer over te spreken. Bij een pan mosselen kwam deze beauty goed tot haar recht.

De Blanc is iets 'gewoner' maar zeker niet suf of ordinair. Ze steekt alleen wat schril af tegen haar meer verfijnde, geraffineerde zussen, nichten en tante Gewurtz.

De Pinot Noir en de fles bubbels moeten nog open maar daar zullen we ons vast geen buil aan vallen.

Meer info: een link naar Zinck

zaterdag 23 juni 2007

Wijnproeverij Wine from the Alps

Donderdag de 21ste was het de langste dag. Ter ere hiervan vierde de Leidse Hortus een feestje: Midzomernacht in de Leidse Hortus. Daar togen BartK en ondergetekende heen. De koortjes en andere culturele uitspattingen waren niet aan ons besteed, we kwamen voor de wijn uit de Alpen. Wine From The Alps verzorgde er namelijk een proeverij in het kader: natuur en cultuur ontmoeten elkaar. De ambiance was voortreffelijk, alle plantjes en bomen zijn door de nattigheid prachtig groen en staan flink in het blad, de vino's zijn smakelijk, de glazen vol en de vrienden van Wine from the Alps enthousiast.


Gelijk aan de slag met een witte Zwitser: Fendant du Valais, een Appellation d'Origine Contrôlée uit de streek Valais. Mineralig en een verdwaald spoortje bubbels. Zeer licht maar toch lekker complex, geuren van groene appels en wat citroen geven deze wijn een sprankelende frisheid.

Dan een Pinot Noir Rosé: Spätburgunder Fohrenberg, Rosé Trocken. Deze vrolijke Duitse komt uit Baden, Kaiserstuhl. Ze is lekker warmbloedig en ruikt aangenaam naar verse aardbeien en kersen. Ze heeft een lange afdronk en flink wat body maar geen vlechten die opgerold aan de zijkant van het hoofd zitten. Puike borrelwijn.

Overzicht wit en rosé

Dan is kraam Twee aan de beurt: Rode wijn uit de Alpen. De Rosso di Valtelina Denomination Origine Controllata proefden we als eerste. Uit 2001, prachtig gedoseert hout, kersen en niet te zwaar. 'Beetje aards' staat in het smaaktype, dat is een goede omschrijving. Van de Nebbiolo druif. Daar bestellen we gelijk maar een doosje van. Ook de rest van het cultuurminnend publiek vindt deze Italiaan lekker, na een uurtje of anderhalf is hij als eerste op!


Dan nog de St. Jean de la Porte uit de Savoie, Frankrijk. De druif, de Mondeuse groeit in de Savoie en Bugey volgens Nicolaas K. Lekker lokaal dus en ook nog een cuveé prestige volgens het etiket. Weer veel kersen in de smaak en net zoals de Rosso di Valtelina niet zo zwaar zoals zo veel Merlots en Cabernet Sauvignons. Een mooie afsluiter voor een heerlijke midzomernacht.

Wine from the Alps, een prettige kwalitatieve toevoeging aan het wijnfirmament.