Het Gegiste Druivensap

Wijnvoordeel

2012-01-17T22:18:00.003+01:00

- advertorial -

Wijn wordt door een heleboel mensen 'moeilijk' gevonden. Er is niet veel transparantie in de markt, waarom kost de ene fles 2,99 en de andere 49,95? Er zit in beide flessen 75cl. van een rode vloeistof, beide gemaakt van gegist druivensap. Soms komen ze allebei uit hetzelfde land, soms zelfs uit dezelfde streek. Het prijsverschil is lastig te verklaren als je niet goed weet wat je lekker vindt en je geïntimideerd bent door het jargon dat de wijnhandelaar of sommelier staat te verkondigen.

Als je dan de stoute schoenen aantrekt en de moeite neemt om toch wat meer over wijn te weten te komen, je eigen smaak te leren, door veel te proeven, en die te onthouden, kun je onverwacht op mooie vondsten komen. Bijvoorbeeld een prijsvechter op wijngebied: wijnvoordeel.

Ooit opgericht (1999) in Nederland om te laten zien dat topwijnen niet duur hoeven te zijn en gebruikmakend van internet kwam René Tulner al snel tot een wijnwinkel: wijnvoordeel.nl Daarna volgde een samenwerking met de Baarsma-groep, een grote holding met zo'n 14 onderdelen die allemaal hun eigen marktsegment in wijn hebben. Door de samenwerking met de Baarsma-groep brak wijnvoordeel ook internationaal door en veroverde hij Frankrijk, Engeland, Denemarken en Duitsland. Daar is nu weer een land bijgekomen: België!

Hoe dat ging is tekenend voor de 'ondoorzichtige' wijnmarkt, met name in Frankrijk:

In 2007 werd een succesvolle pilot in Duitsland uitgevoerd en hetjaar erna volgde de sprong naar Frankrijk. “Daar waren ze in Frankrijk nietallemaal blij mee, nee,” vertelt international business development managerJacco Oosterhof. “Nogal wat Franse supermarkten en wijnhandelaren zagen ons alsbuitenlanders die onder hun duiven gingen schieten. En na drie maanden stondende Franse fraudeautoriteiten al op de stoep. Die kondenniet geloven dat we wijn zó goedkoop konden aanbieden als we deden.” Oosterhofliet de boeken zien, de fraudespeurders vertrokken weer en Wijnvoordeelontdekte een gat in de markt. “We begonnen in 2008 in Frankrijk en verkochtendat jaar 80.000 flessen wijn. Het jaar erna waren het er al 125.000 en dit jaarrekenen we op zeker 165.000 flessen.”

Als er dan ook nog mooie wijnen verkocht worden zit je als wijnliefhebber helemaal goed. We gaan het zien want er komt een proefdoos deze kant op.

Ik hou jullie op de hoogte!

- wordt vervolgd

Dessertwijn proeverij

2011-12-12T21:52:00.002+01:00

Vorige week kwamen er een tiental collega's langs voor de langverwachte dessertwijnproeverij. Ik roep weleens dat dessertwijn een ondergeschoven kindje is in Nederland, kijk je in een willekeurige supermarkt dan mag je blij zijn dat er een fles of twee staat en bij een eettent is er de geijkte port en misschien nog een sauternes en wellicht nog een PX maar dan is het wel weer gedaan met die hemelse zoetigheid. Hoog tijd dus om iedereen die maar wil kennis te laten maken met deze zoete verrukking! Omdat er vanalles te vieren was: weer een diploma in de pocket, terug van twee maanden ge-expat, weer een familieuitbreiding die zich volgend jaar aandient en omdat zoetigheid en december het uitermate goed met elkaar kunnen vinden vond ik het een mooi moment om eens wat flesjes te delen met collega's.

De setlist bevatte de volgende engeltjes met zoetgevooisde stemmen:
Nachtgold Beerenauslese edelsüss
Cuve Turckheim, Gewurztraminer reserve
L'Ancienne Cuve Tradition, Monbazillac
Chateau de Cros, Loupiac
Domaine de L'Alliance, Sauternes
Villa Passants, Rivesaltes
Mise Précoce, Banyuls Rimage
Calem, Late Bottled Vintage
Osbourne, Pedro Ximenez

We begonnen rustig met een Nachtgold Beerenauslese, de enige die in een 50cl fles zat (dus dan heb je er twee nodig voor een groep van 10 dorstige zoetekauwen) Een heerlijk lichtvoetige traktatie van onze oosterburen uit Rheinhessen. De wijn wordt gemaakt van druiven die wat langer blijven hangen en daardoor indrogen. Dat was een beheerst zoete aanzet, gauw een trifle van vruchten, sorbetijs en chocolade er tegenaan en door naar de Gewurz.

Die had ik eind september bij Cave Turckheim gehaald, samen met nog een aantal andere Gewurzen en Pinot Grisses. Deze kwam wat straf binnen, niet zo zoet als ik verwacht had na de beerenauslese maar heel evenwichtig met fijne zuren en de typische Gewurzsmaak: lychees! Toch na een slok of drie kwam het geparfumeerde los, net als de tongen van de collega's. Grappig dat je op zo'n proeverij niet heel veel praat over de wijn, het terroir, de methode hoe die gemaakt wordt en welke je ook weleens geproefd hebt. Gelukkig werd het geen gesprek waar mensen uren op gingen schrijven en gingen we snel verder met een wijn die nog weleens te vinden is in een goede slijterij: de Monbazillac. Deze was van Domaine de l'Ancienne Cure Monbazillac Tradition, uit het plaatsje Colombier in Bergerac, en had ik meegenomen bij de Leclerc, een hypermarche in Frankrijk. Kijk dat begon erop te lijken, een sierlijk friszoete witte zomerzon scheen in het glas. Een hint van abrikoos zorgde ervoor dat de wijn perfect aansloot bij de inmiddels warme Brusselse wafeltjes. Genieten!

Hierna volgde een grote onbekende: de Loupiac van Chateau de Cros, een zoete Bordeaux bestaande uit 90% Semillon, 5% Sauvignon en 5% Muscadelle. Nog net iets frisser dan de vorige maar met een langere afdronk. Complexer dan zijn voorganger met zelfs een hintje pruim, acaciahout (geen idee, ik eet nooit acaciahout) en gesuikerde sinaasappel.

Door met een bekendere dessertwijn: de Sauternes van Domaine de L'Alliance, de 2009 versie. Ah, dat is een puike en zeer elegante zoete Bordeaux! Deze biologische wijn is gemaakt van 'rottende' druiven. Maar dan wel de zogenaamde edelrot zoals dat dan weer heet. Een toppertje ook in de proeverij: RenskeH geeft deze als enige een 9! Niet verwonderlijk dat dit natuurlijk weer een van de duurdere wijnen uit de proeverij is, ik vond nog een filmpje van Bill Blatch die erg blij is met zijn koopje:

Na de huisgemaakte appelflapjes, warm uit de oven, door met de Cellier des Templiers Banyuls Rimage Mise Précoce. Een versterkte wijn uit de wijnschuur van Frankrijk: de Languedoc-Roussillon. Stond in de guide-hachette van 2011 dus moest wel goed zijn, dat klopte helemaal. Zijdezacht en zalvend in de mond, stevig en siropig daarna. Geen doordrinkwijn maar een prettige zaterdagavond contemplatiemomentwijn. Dus na de lofzangen, en -redes, de Sinterklaasverzen en mooie verhalen een prettig rustpunt.

Oh, ja ik had er een overgeslagen: de Rivesaltes van Villa Passants. Die ging dus na de Banyuls open en dat was helemaal niet verkeerd want die was nog iets steviger dan de Banyuls die overigens de buurman van Rivesaltes is. Prettige opmars naar de Port: de Calem Late Bottled Vintage 2004. Dat was mijn tweede port ever dus daar kan ik, behalve dat het helemaal niet zo'n huisvrouwen-met-krulspelden-en-soepjurkdrankje was als ik me had voorgesteld, niets over vertellen! Een willekeurige hedonistische pagina weet het volgende over de LBV te melden:
Vintage ports zijn over het algemeen de beste ports. Een vintage port wordt gemaakt van druiven van een bijzonder goed oogstjaar. Het kenmerk van een vintage port is dat deze op fles wordt gerijpt en niet op vat, zoals de meest andere portsoorten. Reeds na twee jaar houtrijping wordt een vintage port gebotteld, waarna de port in de fles verder rijpt. - aldus leveninluxe

Dan de klapper van de avond: mocht het laatste restje glazuur op de tanden nog niet zijn aangetast dan gaat dat zeker gebeuren onder de Pedro Ximenez van Osborne. Nou, dit dessert zat netjes in een glas, het enige dat nog nodig was was de chocolade, die kwam er snel bij. Wat een mond vol stroop, nootjes, bruine suiker en rozijnen. Een waardige afsluiter voor een gezellige en zoete avond.

Sweet!

11 jaar oude Icardi Montubert Barbaresco

2011-11-07T00:00:00.000+01:00

Vorige week trok ik een 11 jaar oude Barbaresco van Icardi open. Ik had deze 'Montubert' gekregen na het geven van een wijnproeverij. Geen goedkoop landwijntje deze Barbaresco. Al bij de eerste slok kwam er een enorme complexiteit en lengte naar voren, hmmm, dat beloofde veel goeds. Inderdaad: rijpe zwarte bessen, heerlijk zachte tannines en een vleugje cederhout. Lange nasmaak (de wijn heeft 30 maanden gerijpt op Frans eikenhout) en zwarte tong na een glas. Deze biodynamische DOCG wijn is gemaakt van 100% Nebbiolo druiven. Lekker bij gestoofd vlees en wild volgens de website van de producent.

De wijn wordt gemaakt in de streek Piëmont in Italië (ergens tussen de driehoek Turijn, Milaan en Genua)
en de 2000 versie heeft 90 parkerpunten gekregen! Recentere versies kun je makkelijk 10 jaar bewaren.
Ik ben er nog niet helemaal uit wat ik van het etiket vind. Ik dacht gelijk aan de visualisatie van Dantes Inferno maar opvallen in een schap doet ie zeker!

1884 Reservado Malbec: guur weer wijn

2011-10-12T12:00:00.000+02:00

In 1884 werd de bouw van het Vrijheidsbeeld voltooid. Het duurde even voordat dit ook daadwerkelijk geplaatst werd, de Amerikanen moesten zelf de voet bekostigen, dat was net even te onhandig om te vervoeren vonden de Fransen.
Leuk zo'n gift, ik zag gelijk een overeenkomst met deze 1884 Reservado Malbec van Escorhuela uit 2008. Niet dat ik er een voet bij moest kopen hoor. Heeft even gelegen maar het is gelukkig wederom stoere herfstige guur weer wijn. Openen maar maestro!

Want wat hebben we hier? Een hele intense grote Malbec. Genoemd naar de in 1884 door Don Miguel Gascón geopende kelder Escorihuela. Deze Reservado is gemaakt van druiven die groeien aan 50 jaar of oudere stokken. Dan is het moeilijker voor de plant om vruchten te vormen en dus wordt de opbrengst lager maar wel veel intenser. Dat proef je! Heerlijke pruimen en zwarte bessensmaak met een stevige eikenhouten bite door de lagering van acht maanden op nieuw Frans en Amerikaans eikenhouten vaten. Mokka in de nasmaak, fluweelzacht en toch vol en rond.
Daar houden Parker en consorten ook van: 89 van de 100 punten voor deze grote Argentijn uit Mendoza. Als het dan weer koud en guur wordt is dit een fijne compagnon om een zaterdagavond mee door te brengen. Voeg een goede vleesrijke maaltijd erbij en een haardvuur met berenvel ervoor en dan kan de winter zo erg niet meer zijn!

Theresa Tempranillo Garnacha, groen en biologisch

2011-08-18T12:00:00.003+02:00

Zo af en toe gaat er wel eens een biologische fles mee naar huis. Naast een keertje vleesloos eten per week, fietsen naar het station en spaarlampen is dat heel praktisch je steentje bijdragen aan een groenere wereld. Ik compenseer dat natuurlijk weer met een wijnkast die 24/7 als een extra koelkast stroom staat te vreten maar goed dit zou dus weer een beetje tegenwicht moeten geven.

Dan wil je natuurlijk ook een fijne recensie tikken over zo'n bio-wijn. Dat was in dit geval de Theresa van Tierra de Castilla van Tempranillo en Garnacha (en volgens een Engelse site ook nog Cabernet Sauvignon).

Helaas en met spijt in de vingertoppen: deze bioboomknuffelaar was nog veel te jong. In de geur groene paprika's, de smaak had wat weg van aalbessen en gaf dus een strakke bek. Daarnaast een flinke metaalsmaak.

Dat verwacht je niet als je een Rioja-achtige wijn in de mand denkt te hebben, deze wijn had niet echt op hout gelegen of misschien was dat niet biologisch genoeg? Je zou toch denken dat een natuurproduct als hout goed zou mengen met deze geitenwollensok. Regenbogen en harmony allover the place?! Nou niet dus.

Dan maar een paar omlossingen gebruiken: decanteren (flink veel zuurstof erbij zodat de wijn wat soepeler wordt) en gewoon even een dagje wegzetten.
Van dat laatste werd ie inderdaad wat beter, nog niet wijnalmanakwaardig maar 'goed binnen te houden'. Dag drie was alweer aangenamer en toen ging ie ook op.

Misschien ligt het aan het jaar (toch nog een poging om ergens wat twijfel te zaaien en hem het voordeel ervan te gunnen) of was dit net die ene brakke fles uit de hele partij maar als je hem toch koopt en er besluit iets bij te willen eten dan is natuurlijk alle biologische groente er lekker bij (even grillen of roosteren) maar ook bij tapas zou ie het moeten uithouden.

Door naar de volgende ongewassen bio-vega-wijn voor een betere wereld!

Proeverij in Sweetlake City

2011-08-07T21:32:00.001+02:00

Een collega vroeg om eens een zondagmiddag wijntjes te komen drinken, zijn vader had nog een verlaat vaderdagcadeau tegoed en dat mocht gevierd worden met een toffe proeverij. Ik praat de boel aan elkaar en omdat je van al dat praten dorst krijgt trekken we de door mij meegebrachte flessen maar gelijk open.

Ik had een proeverij samengesteld van simpel wit tot stevig rood naar vrolijk zoet in acht flessen: Sweetlake City, riemen vast!

We begonnen met een knisperdroge Grüner Veltliner van Lenz Moser. Een beetje te warm geserveerd want de gemene en sterke zuren kwamen zo je neus in. Een slappe binnenkomer voor ondergetekende: ik was door collega S. uitgenodigd omdat ik iets moois bij me zou hebben en wel iets zinnigs over die lekkere flesjes kon vertellen. Oeps, plank, slaan, mis...

Nouja, snel door naar de volgende: van Brancott Estate de Sauvignon Blanc 2010 uit Marlborough, Nieuw Zeeland. Fruitig, goed op temperatuur dus stuivende frisheid en ingetogen zuren. Kattenpis, haha, daar kun je een Sauvignon Blanc vaak aan herkennen, zat erin, net als kruisbessen en een hint vers gemaaid gras, kijk daar kan je weer een fatsoenlijk verhaal over vertellen.

We gingen door naar de rode wijnen en ik had iets geks meegenomen om mee te beginnen. Een 2008 Cabernet Merlot, Collectif des Barriques uit de Pays d'Oc van de wijnbeurs. Uit de Langedoc en een perfecte immitatie van een mooie St. Julien. Goed op dronk en al helemaal in balans.

Met deze wijn benadert Christophe Pippo knap het beoogde smaakmodel van Château Talbot in St-Julien, te weten: een elegant zoet 'boerenstalkarakter', met ceder en smeuïg getoast eiken. - aldus de wijnbeurs.

Dat was een mooie rode binnenkomer, de stemming steeg net als de temperatuur. Vervolgens even een stapje terug in klasse: door met de Aliwen Cabernet Sauvignon & Carménère. Oeh, gelijk een rude awakening, kost slechts een derde van de vorige maar de smaak was er ook naar. De carménère proefde je goed: mokka, beetje leer, fijne tannines. Hmm, even slikken en door naar de volgende: een Lagunilla Rioja Gran Reserva uit 2003. Deze kwam bij de C1000 vandaan en kostte een fractie van een Faustino I bijvoorbeeld. Lekker zijdeachtig, flinke vanillesmaak, heerlijk zacht. 80% Tempranillo 20% Grenache, prachtig in balans. Mooi hoor!

Door naar de VS: een Ironstone Zinfandel. De shiraz had ik ooit al eens gedronken (superzwaar) dus ik verwachtte ook een kanon maar het viel mee. Wel de karakteristieke Zinfandel smaak: anijsachtig, peperig, strak.

De laatste rode: een prachtige Shiraz van Udo: (winematters.nl) een Grangehurst uit 2005. Prachtig vol, zwoel, rijk parfum, een heerlijke warme zomeravondwijn: je proeft de hitte van de dag, 's avonds op een terras, nog na in deze Shiraz. Mooi vol, rond, rijp en rook al naar cassis, laurier en rijpe pruimen. Fantastisch! De afdronk bleef hangen en kon zich zelfs meten met de barbecue hapjes.

Om de proeverij af te maken trok ik nog een fles van Udo open, een Groot Parys Die Tweede Droom Vin de Paille 2009. Dessertwijn! Een lekkere strogele wijn die smaakt naar honing, kruidnagels, zoete mandarijnen en tuttifrutti. Toch heerlijk complex met wat zuurtjes erbij.

Na deze acht flessen en een lekkere barbecue was het welletjes, iedereen was weer wat wijzer over wijn, en een boel vrolijkheid en drank gaat je toch niet in de koude kleren zitten dus toog de visite huiswaarts.

Familie J. bedankt voor de gastvrije ontvangst en leuke middag! Proost.

Marques Casa Concha & Number One Constitution Road

2011-07-10T20:05:00.000+02:00

Vorige week werd de kleine man één jaar, reden voor een boel bezoek. 's Middags kwamen twee buurtstellen met hun kinderen, een heerlijke middag in de tuin met een hapje, drankje, bellenblaas en snoeprozijntjes. Omdat ik natuurlijk iets lekkers wilde schenken, en de heren geinteresseerd waren in groot rood, had ik een fles Robertson Number One Constitution Road uit Zuid-Afrika opengetrokken. Dat was lekker! Groot, stevig, vol kersen, bramen en vanille. 14,5%. Bestaat voor 100% uit Shiraz dus heerlijk zijdezacht en met een hintje peper. Indrukwekkend! Schijnen per jaar maar 5000 flessen van gemaakt te worden dus nog een mooie exclusieve wijn ook! De buurmannen vonden het ook een puike krachtpatser. Het gaf een klein probleem: wat schenk je daarna?

Dat werd dus de Marques Casa Concha van Concha Y Toro uit Chili. 15% en zo mogelijk nog toegankelijker: vol, rond en met veel diepgang. Van dit huis heb ik al heel wat voorbij zien komen, Concha Y Toro heeft heel wat schapmeters bij de Appie dus er springt wel eens een fles in de boodschappenkar. Goed, deze pure Cabernet Sauvignon is nog een tikkie zwoeler dan de Constitution Road en sloot dus prachtig aan. Kersen, chocolade en sigaren, daar heeft ie veel van weg. Een dijk van een nasmaak en veel goedkeuringen van de andere papa's, heerlijk!

Italiaanse tranen van Christus en nieuwe glazen

2011-06-19T22:17:00.001+02:00

Mooi verhaal! "Deze Lacryma Christi wijn (tranen van Christus) is verbonden met een oude legende; God huilde toen hij een gestolen deel van de hemel vond bij Lucifer. Op de plaats waar de tranen de grond raakten groeiden de Lacryma Christi druivenranken." - Villa Fattoria

maar: zijn het nou de tranen van Christus of van God? Er was iets met de drieeenheid maar dat zou toch geen verklaring moeten zijn?

Even verder googelen levert een kloppendere verklaring op: toen Jezus opsteeg naar de hemel zag hij de baai van Napels en hij huilde tranen van vreugde. Waar de tranen neerkwamen groeiden de beste wijndruiven. Het andere verhaal is dat van Lucifer die bij uitstoting uit de hemel een stukje meeneemt en dat valt op de heuvels van de Vesuvius. Als Jezus dat ziet huilt hij en ook hier weer hetzelfde liedje: de mooiste wijndruiven groeien daar waar de tranen neerkwamen. Beide verhalen zijn al eeuwen oud en de eerste is wellicht een verbastering (of versacralisering zo u wilt) van het verhaal van Bacchus: toen hij zoiets moois zag als de baai van Napels huilde hij tranen van vreugde met hetzelfde gevolg: prachtige wijnranken ontsproten daar waar de tranen neerkwamen.

Anyway, deze witte Italiaan kreeg ik van een collega en smaakte best op een frisse fruitige doordeweekse avond. Gemaakt van de Coda di Volpe del Vesuvio druiven, wie kent ze niet?! Ik dus, maar fris en fruitig was ie ook zeker. Deed denken aan een unwooded chardonnay met een hint semillon. Prettige afdronk, beetje hooi, citrusfruit. En uit fonkelnieuwe glazen!

Ik was al een tijd op zoek naar iets moois en zat stiekem een beetje te kijken naar de Riedel glazen van de Sommelier serie maar de 60 euro per glas weerhield me toch steeds om eens flink in de buidel te tasten. Met mijn voorgaande glazen, van Ambassador glazen van Leerdam tot en met de simpelste bolletjes van de Xenox, de meeste komen voortijdig aan hun einde. Niet dat vriendinlief en ik vaak ruzie hebben en dan met glazen gaan gooien maar erg voorzichtig ga ik er niet mee om: soms plegen ze zelfmoord door uit het keukenkastje te springen, soms proost ik iets té hard, soms veeg ik er één in mijn lompheid van tafel en weer anderen verdwijnen op mysterieuze wijze. Kortom: niet echt een economisch idee om er veel geld aan te verspijkeren. Toch bleef ik heimelijk op zoek naar een mooie set en zie daar: hartje Eindhoven een kookbenodigdhedenwinkel met een groot rek Schott-Zweisel wijnglazen. In de angebot, slechts 5 euri per glas.

Nou kan ik nog een kilo verhalen opschrijven hoe die glazen een betere harmonie en complexiteit geven, met een beter evenwicht en elegantie. Door een volledig natuurlijk proces blijft het origineel karakter en de structuur van de wijn behouden, terwijl de aroma's en smaken expressiever en vrijgeviger worden. Maar dat is nog nooit wetenschappelijk bewezen. Heel belangrijk is alleen de dikte van de rand van het glas en vooruit, als je champagne drinkt niet uit zo'n coupe maar uit een flûte ter voorkoming van het vervliegen van aroma's en bubbels.

Harold Hamersma heeft in bovenstaand filmpje het e.e.a. op een rijtje gezet.

lekker weer, rosétijd: Spatburgunder en Cono Sur

2011-05-29T18:39:00.000+02:00

De tijd dat rosé alleen nog door foute hippe vogels in een strandtent werd gedronken is alweer lang geleden. Tijd dus om in het lekkere voorjaarszonnetje een mooie rosé open te trekken! Ik had een hippie (biologische) Cono Sur Merlot Rosé, stevig en met alle typische kenmerken van de Merlot druif: aardbeien, kersen, leer, tabak en zwoele voorjaarszondagmiddaggevoelens-op-het-terras. Tasty!

En nog iets geks: een Spatburgunder uit de Ahr van Mayschoss. Een zogenaamde halbtrocken. Licht zoet maar gekoeld best lekker. Geen idee waarvan deze is gemaakt: om een qualitätwein te zijn moet het aan een aantal eisen voldoen, dôh... maar heel duidelijk wat, wie, waar, waarom en hoeveel wordt het niet.

Maar inderdaad: "Sie haben eine überzeugende Frucht, ein feines Aroma und eine leichte Spritzigkeit. Egal ob trocken, halbtrocken oder mild, sie sind die idealen Begleiter für gemütliche Stunden auf der Terrasse."

Dus zo op een zondagmiddag uit de wind, in de zon is het goed toeven met zo'n Duits flesje.

Verassing van de wijnbeurs: Nessa Albariño

2011-03-20T16:48:00.000+01:00

Kijk dat is nog eens leuk om te krijgen: een fles Nessa Albariño bij de post. De wijnbeurs stuurde een mea-culpa brief met een fles en 15 euro kortingsbon voor een volgende bestelling. Omdat de service zo nu en dan veel te wensen over liet. Nou heb ik er zelf niets van gemerkt, ik heb wat dozen van het vatencollectief besteld (en die van 2008 netjes afgelopen jaar ontvangen) maar verhalen op de linkedingroep van de wijnbeurs zijn niet heel positief.

Vandaar dus een sorry-het-zal-niet-meer-voorkomen en alle-problemen-zijn-inmiddels-opgelost-brief. Nou dat is tof, geen probleem wel gratis wijn, daar gaat je Hollandse hartje sneller van kloppen! Die albariño trok ik dus afgelopen week open en dat was erg prettig. Smaakte een beetje als een kruising tussen een knisperfrisse sauvignon blanc met een zwoele viognier. Het achteretiket rept van: hooi en rijpe appels, ideaal bij schelpdieren en gegrilde vis. We dronken hem als aperitief en dat smaakte goed, een mooie verwelkoming van de lente met zo'n glas in je knuistjes.

"Albariño is dé druivensoort van het Galicische gebied Rías Baixas, dat is gelegen in het uiterste noordwesten van Spanje. In deze natte en koele omgeving kan de Albariño zeer goed gedijen. Maar dat vochtige klimaat maakt de wijnbouw zeer kostbaar en doordat er ook nog veel vraag is naar wijnen van deze druif, is het één van de duurste witte wijnen uit Spanje. De Albariño heeft kleine, dicht op elkaar groeiende druiven met een harde schil en veel pitten. De soort is immuun tegen botrytis, maar zeer gevoelig voor bladziekten en de druif gedijt het beste op een bodem met leisteen of graniet." volgens wijnoverzicht.nl

Op de linkedingroup van de wijnbeurs wordt al een aantal maal gerept over een taste-n-takeaway. Ik herinnerde me dat ik daar twee of drie jaar geleden daar ook al eens wat lekkers had ingeladen met zwager Mike en collega Martin (de auto van Martins schoonvader bezweek bijna onder de hoeveelheid wijn die we hadden meegenomen.) E.e.a. zag er zo uit:

Hopen dat er snel weer zo'n puike proeverij georganiseerd wordt!

Nederlandse wijn: Johanitter uit Simonshaven

2011-03-19T22:57:00.001+01:00

Wijndomein de vier ambachten uit Simonshaven maakt al sinds 1981 wijn. Ik was er vorig jaar met de familie langsgeweest voor een rondleiding en een kleine proeverij. Ik nam een proefdoos met zes verschillende flessen mee. De Johanitter (beter bekend onder de internationale naam Riesling) uit 2005 ging vorige week open. Dat was wel aardig (in tegenstelling tot de andere vijf flessen...) Een lichte witte wijn, lichte tintel op de tong, verder gekke afdronk maar dat kan aan het jaartal gelegen hebben. Ik zag het pas toen ik hem opentrok: ik heb vorig jaar een 2005 gekocht, voelt een beetje als het oude vlees dat eerst op moet.

Tja, best aardig omdat het een Nederlandse wijn is maar niet achterovervallend goed. Toen we vorig jaar een rondleiding kregen was het een gepassioneerd en enthousiast verhaal maar de uitvoering is niet heel commercieel. Nou hoeft het niet gelijk een Lafitte of Petrvs te zijn maar zo'n geprint etiketje met een www.dewijnbelevenis.tk adres erop en dan in 2010 een 2005 verkopen, daar verover je de wereld toch niet mee?!

Don Melchor, een stoere Chileense bodybuilder

2011-02-07T22:33:00.001+01:00

De afgelopen tijd is het zulk koud en guur weer dat ik graag thuis voor de kachel zit met een goed glas groot rood. Voor zo'n gelegenheid had ik een fles Don Melchor Cabernet Sauvignon 1999 opengetrokken. Tjonge, dat was nog eens een dijk van een wijn.

Deze Don bestaat voor 93% uit Cabernet Sauvignon en 7% Cabernet Franc. Dat geeft een volle, blinkend rode wijn. Hier en daar nog een heel pietepeuterig neusje paprika maar heel vol mokka, pure chocolade en verse koffie. Je proeft dat de tannines nog aanwezig zijn maar niet zo springerig als waarschijnlijk 5 jaar geleden. Met een dikke 13.9% alcohol komt ie binnen zetten als een foute bodybuilder met maatpak in een net te dure en geblindeerde Mercedes. Een hele lange stoere afdronk maakt deze patser tot een echte winterwijn. Destijds betaalde ik er zo'n 30 euro voor bij de Albert Heijn.
De Don zou vast nog wel 5 jaar kunnen blijven liggen maar helaas dat heeft ie bij mij niet gehaald.

De maker wist te vertellen dat 1999 een uitzonderlijk droog jaar was met maar 95mm regen in tegenstelling tot de 380mm gemiddeld. Het was warm en de druiven zijn twee weken eerder geplukt dan normaal.
via Winchester Wine School

Begin 2011: bubbels, cava en sparkling wine

2011-01-22T15:06:00.000+01:00

Er zijn genoeg redenen om vaker champagne te drinken, bij feestelijke gebeurtenissen zoals geboortes, verjaardagen, promoties en tal van andere leuke tijdingen. Jammer dat er nog steeds een discriminatoire belasting op zit maar daar gaat Hubrecht Duyker wat aan doen (hebben jullie ook al je stem hiervoor gegeven?)

Maaaaar, tijdens oud-en-nieuw is het natuurlijk weer veel te standaard om champagne te drinken, dat doet iedereen, het liefst met een fles van 15 euro. Dat is natuurlijk jammer want voor hetzelfde geld heb je een veel betere bubbel die niet uit de champagnestreek komt. Uit de Elzas, de Bourgogne, Italië, Spanje zelfs uit Zuid-Afrika en Chili komen goede bubbels.

Ik had nog een grote fles cava staan van Codorniu Cuvée Raventos Brut Reserva, voor twee tientjes op de kop getikt bij een Delhaize in België. Om 00:00 31-12-2010 ging ie, met een beschaafd plopje, open. Lekker droog, tikkie strak en met een vleug citrusfruit en groene paprika liet hij zich smaken. Combineerde goed met de appelbeignets maar minder met een zware oliebol.

Dan een paar dagen later (zomaar en voor de leuk) de Chileense Cono Sur Sparkling Wine Brut uit de Bio-Bio Valley. What's in a name zullen we maar zeggen: Cono Sur zet heel erg zwaar in op hun biologische productie, op de fles staat bijvoorbeeld ook dat de wijn een CarbonNeutral delivery heeft. Bij zijn niet sprankelende zusjes en broertjes staat prominent de fiets op het etiket en zo schreef de Perswijn een tijdje geleden: die worden in de wijngaarden ook echt gebruikt.

Maar eens proeven dan. Heerlijk mineralig, bruisend, verfrissend en sprankelend! Ondanks de chardonnay niet lomp en zwaar maar frivool en lichtvoetig. Komt vast ook door de Riesling en Pinot Noir die er verder nog bij zit. Lekker hoor! En voor 14 euro bij de Mitra trek je een lange neus naar zijn bekakte broertjes uit de Champagne regio.

Tour Prignac, Moulin Eyquem en Tishbi Barbera Zinfandel

2010-12-28T14:10:00.001+01:00

Voor de Kerstdagen zorg ik bij mijn ouders altijd voor de wijn. Kerstdag 1 trotseerden we, vriendin-, zoonlief en ikzelf, de sneeuw en togen naar mijn ouders. Van tevoren had ik natuurlijk iets moois uit de kast gehaald. Of liever gezegd, vanaf de kast. Ik had namelijk een magnum, nog in houten kist, chateau Tour Prignac 2000 meegenomen. Op en top op dronk: een mooi wijnjaar en in een magnumfles kan een wijn iets langer liggen omdat er minder zuurstof bijkomt in vergelijking met een reguliere 0,75 liter fles. Een fijn 'krijgertje', tijdens een bezoek aan de firma Castel als bedankje.

Die ging als eerst open, een heerlijke volle rode wijn met diepgang. Lekker donker en vol rood fruit, zijdezacht en een krachtige nasmaak.Deed het heel goed als aperitief maar gaf ook genoeg tegenwicht bij de eend van de gourmet. Op de foto nog net wat bezinksel te zien boven het etiket.

Helaas zat er maar 1,5 liter in de fles dus toen die op was gingen we door met de volgende: Chateau Moulin Eyquem 2005. Een 30 hectare tellende wijngaard in Côtes de Bourg. De wijn bestaat voor 70% uit Merlot, 25% Cabernet Sauvignon en 5% Malbec die hem net wat meer pit geven. Weer een prachtig wijnjaar (voor de Bordeaux) en ook een stevige begeleider bij de voortzetting van het kerstdiner. De geschiedenis van deze molen is als volgt beschreven:

"Uit de 17e eeuw daterend château dat de zomerresidentie is geweest van Louis Eyquem. Hij behoorde tot de familie van Michel Eyquem de Montagne, raadsman van de koning in het parlement van Guyenne. Claude Carreau en diens vrouw kochten het bouwwerk en de bijbehorende wijngaard in 1976 en voerden daarna een ingrijpende renovatie uit. Na een fustlagering van 12 tot 15 maanden in gebruikte barriques kan deze vaak dieprode, rustieke, mondvullende wijn gewoonlijk snel gedronken worden, maar ook zeer goed ouderen." - wijnhandel van Ouwerkerk

En toen kwam de klapper van de avond: de Tishbi Barbera Zinfandel 2006. Gekocht na een proeverij waarbij mijn zussen en ik stijl achterover gingen van de grootsheid van deze diepe Israëlische schoonheid. Gedroogde pruimen en de noten uit het kerstbrood proefden we er in terug. Het is een, met brandy, versterkte wijn en bestaat voor 50% uit Zinfandel en 50% Barbera. Deze speciale editie werd geproduceerd ter gelegenheid van 66 succesvolle oogsten van Jonathan Tishbi.
Hij stond al even in de sneeuw te wachten en kwam perfect gekoeld op tafel. Iedereen was verkocht, de fles ging op! Meer info op tishbi.eu (onderste fles)

Faustino I 1996

2010-11-13T19:33:00.005+01:00

Deze Faustino I 1996 lag al enige tijd in de voorraad te wachten op een stevige winterschotel. Vandaag was het zover, het is weer pokkenweer, vroeg donker en verdraaid fris als je naar buiten stapt. Tijd dus voor een winterse maaltijd met spruitjes en spek. Heel lekker en dan deze krachtpatser als begeleider! Dat smaakt voortreffelijk.

"Round, soft, silky and mellow, Faustino Gran Reserva complements perfeclty red and roast meat dishes, especially lamb and all kind of cheeses. Open half an hour before serving." aldus het achteretiket.

Dat openmaken en verder niets mee doen is ontzettende onzin, daar hebben we het al eens over gehad.
Maar de andere omschrijving van het ronde, zachte en zijdeachtige klopt helemaal! Wat een prachtige begeleiding voor bij de winterse maaltijd. En dat voor een wijn van 14 jaar oud.

Deze Rioja is gemaakt van 85% Tempranillo, 10% Graciano (in Frankrijk bekend onder de naam Morrastel) en 5% Mazuelo (oftewel Carignan). Perfect in het hout, ruim twee jaar houtrijping gehad op Frans en Amerikaans eikenhout en dat proef je er zeker in terug zonder dat ie een overdreven vanillesmaak heeft gekregen. Al met al een perfecte winterwijn!

Destijds was ie bij de Makro 18 euro, ik geloof dat recentere jaargangen nog steeds zoiets kosten. Omdat deze Faustino I heel populair is en ook in het buitenland bijna overal verkrijgbaar, is het een goede graadmeter om te kijken wat het prijsniveau in het buitenland is qua wijn. Een bigmac index maar dan met Faustino I.

Clos Floridene 2007 - Graves

2010-10-29T20:54:00.001+02:00

Die stond nog op het fotorolletje: de Clos Floridene 2007, een droge Bordeaux uit de Graves. Gekregen bij Henri Bloem toen ik een mooie kist met verschillend groot rood kocht. Probeer deze eens, we hadden het over de Pessac Léognan en andere mooie zware witte Bordeaux. Mr. Bloem, of z'n broer ;) , kwam met deze fles want die moesten we dan toch ook maar eens vergelijken.

Dat hebben we natuurlijk gedaan, moet zeggen: viel niet tegen. Een lekker volle Graves, zat goed in het hout maar tegelijkertijd lekker fris. Gemaakt van Sémillon (44%), Sauvignon (55%) en Muscadelle (1%). Niet zo vol en rond als de Pessac Léognan maar dit was ook een 2007, veel moeilijkere en jongere jaargang dan de Pessac uit 2000.

De naam is wel een beetje flauw: Florence en Denis Dubourdieu zijn de makers, de letters van hun beider naam maken samen ongeveer Floridene.

De Soete Inval: Gewurztraminers Dopff en Ziegler, Monbazillac

2010-10-03T16:51:00.000+02:00

Gistermiddag kwam een collega op babybezoek en dat was gelijk een mooie gelegenheid om Gewurztraminer te proeven. Ook een liefhebber dus er gingen twee mooie flessen open: Dopff Gewurztraminer 2008 en Ziegler Gewurztraminer 2006 Reserve. We begonnen met de laatste, een echte Reserve: groots, kruiden, tropisch fruit, honing, lange afdronk en een nette zoetbalans.

De tweede: Dopff 2008 was iets minder overdreven en meeslepend, heerlijke doordrink Gewurz en toch veel inhoud. Fruitiger dan de Ziegler: veel lychee en ananas smaak en geur, her en der een vleugje limoen en een mooie afronk. Deze deed het heerlijk bij de zuurkoolschotel uit de oven, typisch Elazassiaans natuurlijk!

Als laatste bij de aardbeien met slagroom en koffie: Monbazillac Collectif des Barriques 2005. Een tijd geleden gekocht bij de wijnbeurs op een taste-n-take-away en dit was alweer de laatste fles van die order die ik nog in de kast had liggen. Een mooi vervolg op de Gewurzen: ook goed in de zoetigheid zittende dessertwijn maar niet zo stroperig als bijvoorbeeld een PX. Deze heeft mooi kunnen rijpen en dat proefde je ook terug: veel tropisch fruit, goede zuren en heerlijk bij de aardbeien.

Dom Perignon 1995

2010-09-16T15:25:00.002+02:00

Zo, na alle supermarktwijntjes is het tijd voor iets Grootsch: Dom Perignon 1995. De aanleiding was de verjaardag van vriendinlief. De familie werd verzameld en de Dom werd opengetrokken.

Een Dom Perignon 1995 is een vintage (wordt dus niet ieder jaar gemaakt) en een Cuvee de Prestige (beste champagne van dit huis: Moët & Chandon). De druiven die gebruikt worden voor deze champagne zijn die van de Pinot Noir en Chardonnay.
De kleur is goudgeel, prachtige belletjes, heel klein en subtiel. Dan de geur: vol en overtuigend, groots en vol, stro, amandelen, honing: een zinderende zomeravond in het glas. De smaak is net zo vol als de geur: geen dunne sauvignon blanc met spuitwater, nee een volle bek geurige bubbels. Alles is ook prachtig in balans, niet teveel of te weinig bubbels, niet te strak droog en niet te vol rond. Recensies van mensen die hem al in 2003 dronken hadden het erover dat ie toen nog te jong was en gaven hem nog een rijpingstijd van 2 tot 5 jaar. Nou zo'n 15 jaar onder de kurk hebben deze Dom tot een prachtige krachtige volbloed champagne gemaakt.
Wij dronken hem als aperitief maar hij is vast ook heerlijk bij toastjes met vette paling en voorgerechten met gerookte kip, zoete meloen en rokerige ham.

ai... op :(

Flaxbourne Sauvignon Blanc en Pinot Gris

2010-08-22T22:09:00.002+02:00

De laatste tijd komen er natuurlijk veel mensen op kraamvisite. Die drinken dan graag een glaasje mee. Omdat niet iedereen van grootsch stevig rood houdt schenk ik ook fris sprankelend wit. Flaxbourne heeft twee witte wijnen in het assortiment, ik kwam ze tegen bij de locale Albert Heijn: een Flaxbourne Sauvignon Blanc en een Pinot Gris. Deze kwamen allebei uit 2009.

De beste Sauvignon Blanc die ik tot op heden niet meer ben tegengekomen was Attitude van Pascal Jolivet. Deze Flaxbourne, uit New Zealand, kan er ook wat van! Prachtige frisse en sprankelende wijn, flinke o-zo-kenmerkende grasgeur en goed in balans qua zuren. Chris Murphy, video hieronder, denkt dat ie lekker is bij Thais eten, bij iets waar veel koriander in zit... (volgens mij is dat vaak eten uit India) Bij de Allerhande vinden ze hem lekker om zo te drinken (jazeker!) en bij vis: zalm, garnalen. Hubrecht Duijker vond dat geen Sancerre hier tegenop kon. Tja een boude stelling maar voor 6 euro is het een parel van een wijn.

Wat geneuzel van meneer Chris Murphy over de Sauvignon Blanc:

Wine of the Week - Flaxbourne Sauvignon Blanc
Geüpload door MarksandSpencer. - Het hele seizoen en gehele afleveringen online.
(Zoek de verschillen: in Engeland zit ie in een Bordeaux fles, bij ons in een Bourgogne fles)

Pinot Gris is voor mij onlosmakelijk verbonden met de Elzas. Toch kunnen ze er in New Zealand ook wat van. Ze liggen allebei net zo ver van de evenaar dus qua klimaat zijn ze redelijk vergelijkbaar. Dat proef je er niet helemaal aan af. De meeste Elzas Pinot Gris is zwoel en heeft nog flink wat restsuiker, de New Zealandse neef daarentegen is veel frisser en neigt meer naar zijn Sauvignon Blanc familie.

Genoeg reclame, het lijkt wel een promopraatje voor de AH. Proef vooral zelf!

Tasmaanse bubbels

2010-07-04T14:25:00.002+02:00

Als je iets te vieren hebt, ik zeg maar iets geks: bij de geboorte van je zoon ofzo, is het natuurlijk erg feestelijk om een fles champagne open te trekken. Ik had twee leuke flessen Tasmaanse bubbels: Jansz, Tasmania, Premium Non Vintage Rose Blend op de kop getikt en genoot ervan samen met de familie. Omdat ik een Janszoon ben was het natuurlijk extra toepasselijk en dus dubbel feestelijk!

Leuk om te ontdekken dat Jansz natuurlijk een Nederlandse connectie heeft: hij komt van 'The Heemskerk Vineyard'. De wijngaard ligt midden in de 'Pipers River regio' en is in 1986 bij het Louis Roederer imperium gevoegd.
Het is een mooi uitgebalanceerde fles bubbels geworden: niet teveel koolzuur, niet te weinig, prettig in de zuren, hint van aardbeien en rozeblaadjes. Al met al een feestelijke fles om open te trekken en flink mee rond te gaan!

Meer info op de site van Jansz

Bandol 2008 en Margaux 1999

2010-06-27T22:03:00.001+02:00

Wat een prachtig weer, tijd om de rosé uit de winterslaap te halen. En voor de zwoele zomeravond na de barbecue: Margaux.

gebroederlijk naast elkaar, de geweldenaar en de intellectueel

De laatste keer dat ik bij de Delhaize was had ik een fles Bandol 2008 meegenomen. Het achteretiket waarschuwde me: "Deze schrale rosé is mooi gefruit, zeer evenwichtig en heeft een lange afdronk. Hij is afkomstig van wijngaarden bestaande uit leem-, en kalk-bodem, beplant met Mourvèdre (60%), Grenache (20%) en Cinsault (20%)."

Juist, een schrale wijn dus. Toen ik hem licht gekoeld inschonk was het een verademing, geen laf zuurtjeswater maar een heerlijk mineralige rosé. Heerlijke doordrink terraswijn ware het niet dat deze krachtpatser 14% alcohol bevat.

Na de borrel ontstak ik de barbecue en tijdens en na de copieuze maaltijd dronk ik een prachtige fles Margaux. Margaux de Cure Bourse, 1999. 11 jaar oud en op en top op dronk, wat een diepgang, bleef fier overeind bij al dat carnivorisch geweld. Ging als een aristocraat de avond in, walste wat door het glas, liet een prachtig evenwichtig palet van kersen, bessen en een lichte toon vanille achter en bleef lang nasmaken.
Overweldigende klasse, met recht een bewaarwijn. Jammer dat dit de laatste was maargoed, we hebben ervan genoten!

Tegen de bubbelbelasting!

2010-06-08T22:33:00.001+02:00

Ok, tijd voor een staaltje mobilisatie van de massa via het wereld wijde web: een online petitie tegen de bubbelbelasting, de extra hoge belasting op champagne ten opzichte van gewone wijn. Hubrecht Duijker, Bythegrape.com en ondergetekende vinden de extra accijnsheffing achterhaald. Vul even je naam en e-mailadres in (je gegevens hoeven niet op de site petities.nl zichtbaar te worden) en schudt de wetgever wakker:

zo staat hij online:

PETITIE

Wij, alle wijndrinkers in Nederland. Dit is dagelijks 17% van de totale Nederlandse bevolking constateren: Wijnen met bubbels: champagne, prosecco, cava, etc.. Per honderd liter wijn met koolzuurgas moet naast btw ook 240 euro accijns worden betaald. Voor wijnen zonder bubbels is dat maar 70 euro. Dit is de reden dat flessen bubbels te duur zijn. Hubrecht Duijker en Bythegrape.com vinden dat deze extra accijnsheffing achterhaald is: Omdat generaties geleden alleen de welgestelden dure champagnes nuttigden, kon de staat deze luxewijn extra belasten en verzoeken dat de extra accijns op mousserende wijnen wordt afgeschaft.

Invullen en doorsturen naar al je bubbelliefhebbende vrienden!

1 mei proeverij: aan den arbeid

2010-05-07T23:24:00.003+02:00

1 mei was het weer de Dag van de Arbeid. Niet iets waardoor ik vaandelzwaaiend en de internationale zingend door de straten ga lopen maar iets moois rood opentrekken dat lijkt me wel wat! Dat kwam mooi uit, schoonzus M. vierde haar verjaardag en wilde net als een vorige keer, een paar mooie Franse flessen opentrekken. Ik mocht wat uitleg geven over de verschillende wijntjes die ik vanuit diverse hoeken had verzameld. De naam van de proeverij was natuurlijk makkelijk: 'Aan den Arbeid' want we moesten flink aan de slag, negen flessen stonden klaar voor de proeverij.

selectie van de rode flessen: van links naar rechts: Mercurey, Mouton Cadet, Buzet, Chateau de l'Horte en klapstuk van de avond: Pomerol.

Dit is de complete setlist:

Crémant de Bordeaux, brut
Wild Pig, Viognier
Chateau de Peytirat
Morin Pere et Fils, Mercurey, 2007
Baron Philippe de Rothschild Mouton Cadet 2006
Roches d ‘Hillac, Buzet 2007
Chateau de l’Horte – Syrah + Grenache
Chateau du Domaine de l’Eglise Pomerol 1999
Balma Venetia, Muscat de Beaumes de Venise

We beginnen met een mooie, frisse flink in het koolzuur zittende Crémant de Bordeaux. Feestelijke bubbels ter ere van de dag van de Arbeid, euh, de verjaardag van M. natuurlijk!
Daarna snel verder met de budgetklapper van de avond: Wild Pig viognier. Heerlijke witte pret voor weinig! En chop-chop, door met de rosé: eigen import uit de Bergerac: Chateau de Peytirat. Tja, snoepjesfruit voor op het terras, de enige die deze avond waarvan maar twee deelnemers het glas van leegdrinken. Niet heel verfijnd, gewoon simpel voor op het terras.

de Buzet: Roches d ‘Hillac, 2007

Door met de eerste verrassing: de Mercurey. Dat was smullen! Een prachtige Bourgogne die de tongen al wat losser maakte. Dat smaakte naar meer.

N. en V. aan het 'glaasje draaien'

Dat kwam maar wel in een andere vorm: een grote naam namelijk Baron Philippe Rothschild. De Mouton Cadet. Tja, nog steeds een grote naam maar helaas is 2006 niet zo'n fantastisch jaar. Goed en aardig maar niet uitmuntend. Dat was anders met de Buzet: Roches d'Hillac uit 2007. Door de prachtig volle en ronde, structuur, kersensmaak en lange afdronk werd weer een stijgende lijn ingezet.
Want hierna kwam de Chateau de l'Horte Syrah + Grenache. Een speciale blend die hoge ogen gooide bij alle aanwezigen. Zwarte tong, lange afdronk, stevige bite en toch mooi in balans, dit was een mooie opmaat naar de laatste rode patser.

Chateau du Domaine de l’Eglise Pomerol 1999

Chateau du Domaine de l’Eglise Pomerol 1999 ligt al een flinke tijd in mijn wijnkast, een belofte en ook een risico. Ik had hem nog nooit geproefd dus wist niet zo goed wat te verwachten. Het bleek overeen te komen met de Monpelou van vorige keer. Wat een diepgang! Superlatieven schoten tekort, een afdronk die gerust tot de volgende ochtend in stand gehouden kon worden maargoed we verkozen het om de avond met een mooie dessertwijn af te sluiten.

Balma Venetia, Muscat de Beaumes de Venise

Dat deden we met de Balma Venetia, Muscat de Beaumes de Venise. Een opvallende fles met dito wijn. Zoet, fraai maar geen Sauternes of Monbazillac. Nouja dat zie je ook terug in de prijs. Gewoon een mooie afsluiting van een prachtige avond. M. Gefeliciteerd! (2x ;) )

webwijn database

2010-04-24T15:08:00.003+02:00

Waarom vinden mensen het zo moeilijk om in een winkel een fijne fles wijn uit te zoeken? Teveel keus? Geen verstand van wijn, niet weten wat je precies zoekt? Niet weten waar je hem bij wilt drinken? Als je voor een willekeurig wijnschap staat, of je nu in een supermarkt bent, een slijterij of een warenhuis, je hebt meestal keus uit meer verschillende flessen rood dan overjarige kazen bij een kaasboer.

Bij een kaasboer kun je misschien nog proeven maar dat kan niet zomaar in een supermarkt. Natuurlijk wel op proefavonden enz. maar om daar nu weer op te wachten, het is een hoge drempel voor de meeste 'literfles-consumenten'.

Tijd dus voor een verdere 'demystificatie' of 'onttovering' van wijn via het web: de webwijn database!

Collega Patrick Mackaaij (van weblog Een manier om...) stuurde me een link naar de Duitse website aromicon.com.

Door middel van tags toe te voegen aan wijn kun je snel zien wat voor aroma's de wijn bevat. Deze zweven door het glas:

Daarnaast zie je waar de wijn bij past: kip, wild, pizza. Of bijvoorbeeld zeevis, antipasti of sushi zoals deze champagne:

Dat levert een totaalbeschrijving op, bijvoorbeeld voor deze St. Estephe:

Jammer dat de site nog niet in het Nederlands te raadplegen is, wel handig voor het ophalen van je Duits: zo zie je bijvoorbeeld snel dat hindberen kersen zijn!

Het is even wachten tot de webwijn database gevuld is, gemakkelijk te benaderen is door je iphone of smartphone maar ik zie wel een handig hulpmiddel voor de literfleskopers overal ter wereld!

Link naar de website: www.aromicon.com.

Pedro Ximenez 12 jaar oude sherry

2010-03-28T21:47:00.003+02:00

Een paar weken geleden kwamen er wat oud-studie vrienden en vriendinnen langs. Gezellig om eens in de zoveel tijd weer eens bij te praten en traditiegetrouw drinken we een paar mooie gegiste druivensapjes. Voor mij ook een mooie gelegenheid om de, in Nederland zo ondergewaardeerde, dessertwijn onder de aandacht te brengen. Van edelzoete rieslings tot mooie Sauternes. Deze keer een 12 jaar oude sherry: Flamenco, Pedro Ximénez.

Stroperig en mooi donker van kleur: De most van Pedro Ximénez druiven worden in de zon gedroogd gedurende twee á drie dagen voordat ze geperst worden, dan heb je dus eigenlijk rozijnensap. Smaakt dus ook lekker naar rozijnen. Ook vijgen of gedroogde pruimen kun je erin ontdekken. Na 2 glaasjes is een afspraak met de tandarts geen overbodige luxe. Deze sherry blijft prachtig overeind bij de meest copieuze desserts.

Aan het eind van de avond bleef er nog wat over, daar heb ik de week erna van genoten. Je kunt deze sherry gerust even (afgesloten) wegzetten dat veroudert hem niet.

Ik kwam wat tips tegen op andere (hippe) internetpagina's: lekker on the rocks of gekoeld met een schijfje sinaasappel. Ja hoor, ik vind het eigenlijk niet lekker dus verdun ik het met gestold water of een schijf fruit, ik hoop niet dat ik het type dat dit soort mishandelingen pleegt tegenkom, de vlekken op zijn of haar kleding van deze sherry zijn moeilijk te verwijderen...

My Wine Record boekje

2009-12-31T14:34:00.004+01:00

Gekregen tijdens de kerstdagen: My Wine Record, een handig wijnplakboek waarin je al je etiketten kunt plakken en gelijk een proefnotitie kunt maken. De zus van vriendinlief werkt bij Sogeti en had het verkeerde kerstpakket gekregen, ze kon kiezen tussen alcohol en voer. Ze koos voor voer omdat ze geen wijn drinkt maar kreeg uiteindelijk toch wijn en dit boekwerk. Naast twee mooie bio- fairtrade- Stellar Organic wijnen kreeg ik ook dit boekje.

Het zit vernuftig in elkaar, tussen iedere pagina zit een grote doorzichtige sticker die je op de fles kunt plakken en dan is de bedoeling dat je het etiket zonder kleerscheuren van de fles af krijgt. Ik vind het een prachtig idee dus tijdens de kerstdagen probeerden we het gelijk uit. Het is inderdaad kinderlijk eenvoudig, sticker op de fles, goed aandrukken, even wachten... en dan: rats, scheur, schreeuw! Wat is dat nou? Dat werkt voor geen meter! Het is alsof je met een plakbandje een moderne postzegel van een brief af wilt halen. Dat lukt voor geen meter. Op de website van My Wine Record staat een fancy filmpje waarin het natuurlijk fantastisch werkt maar dat ziet eruit als een plastic etiket. Misschien dat het daarmee wel lukt maar met een fatsoenlijk papieren etiket (iets dat vaak voorkomt op Bordeaux flessen) lukt het niet.

Een omlossing was zo gevonden: etiket gewoon oude stijl afweken! Laten drogen en dan alsnog met de grote doorzichtige sticker opplakken. Werkt perfect! Handig dan ook zo'n groot plakkend stuk folie, geen gedoe met lijm en plakkende bladzijden maar netjes midden op de pagina.

Mywinerecord.com boekje is te koop voor 14,95

Er is nog plaats voor 23 etiketten, misschien dat we vanavond een mooie fles bubbels meenemen en morgen het etiket afweken. Gelijk een goed voornemen: iedere maand twee mooie flessen wijn drinken en het etiket in het boek plakken: dat wordt een uniek plakboek vol mooie momenten, leuk om over een x-aantal jaar nog eens terug te kijken: Ohja dat dronken we toen!

Prettige jaarwisseling!

Wijn bewaren, beluchten, ontluchten

2009-11-15T21:35:00.008+01:00

Ik krijg geregeld de vraag of het zin heeft om wijn een paar uur voor consumptie open te zetten om te beluchten. En hoe dat zit met de vacuvin, is zo'n pompje echt de redding voor het bewaren van je wijn?

Het is natuurlijk onzin dat je wijn heel erg verandert door de kurk eruit te halen en een paar uur in de woonkamer te laten staan. Het oppervlakte dat contact heeft met de zuurstof is ontzettend klein en er is geen beweging in de lucht of wijn zodat er maar een miniem contact is. Daarnaast: bij mij zou de fles omvallen omdat ik tegen de tafel waar hij op staat aanstoot, dat geeft vlekken en is zonde van de wijn.

Collega Patrick Mackaaij (van weblog Een manier om...) stuurde me onderstaande link voor het bewaren van wijn: http://lifehacking.nl/thuis-tips/hack-voor-wijnliefhebbers/. Je bent in je eentje en je trekt een fles wijn open, glaasje drinken, misschien twee en dan? Zit je met een halfvolle fles wijn over en morgen en overmorgen heb je geen tijd om nog een glas te drinken. Mooi balen want als je hem open wegzet verzuurt je wijn.

Lifehacking geeft als tip: schenk bij het opentrekken de fles over in van die kleine flesjes (25 cl), je verdeelt je wijn dus in porties. Twee daarvan wegzetten, kun je volgens hen wel een week bewaren. Ik gebruikte tot een aantal jaar geleden vol trots de vacuvin, dan trek je de fles vacuüm zodat er geen zuurstof genoeg inzit om de wijn te laten verzuren.

Verzuring van wijn is het gevolg van de oxidatie van de alcohol tot azijnzuur onder invloed van azijnzuurbacteriën. Deze bacteriën leven, weet de microbioloog, strict aeroob, zij hebben een flinke zuurstofconcentratie nodig om te kunnen groeien en werken. -Karel Knip, 3-10-1998

bron: http://www.nrc.nl/W2/Columns/Knip/981003.html

Totdat ik eens kritisch ging proeven, ik proefde eigenlijk geen verschil met wijn die ik twee dagen had bewaard met behulp van een gewone vinolok (zo'n glazen stopje) of zonder het vacuvin dopje vacuüm te zuigen. Navraag bij scheikundige vader en schoonvader leerde hetzelfde als Karel al schreef:

...Er zijn twee dingen die het beeld verstoren. Een vloeistof als rode wijn is niet chemisch inert maar heeft een zekere zuurstofvraag, een chemical oxygen demand, zoals de buitenlander dat noemt. Tussen al die gewenste smaakstoffen zitten ook natuurlijke stoffen die makkelijk zuurstof opnemen. Belangrijker is dat er vaak ook sulfiet is toegevoegd die veel zuurstof kan wegnemen. De Warenwet staat toe dat er 225 milligram sulfiet (berekend als SO) in een kilo wijn gaat en zo'n hoeveelheid kan maximaal 56 milligram zuurstof binden. Daaruit blijkt dat de aanwezigheid van sulfiet een allersoverheersende rol speelt in de zuurstofhouding. -idem

De oplossing van lifehacking is dus veel goedkoper dan de vacuvin en waarschijnlijk nog beter voor de wijn ook!

Daarom: wijn opentrekken een uur voor een diner: heeft geen zin. Wel doen: overschenken in een karaf oftewel 'decanteren' als de wijn daarom vraagt.

Wijn afsluiten met een vacuvin: weinig tot geen toegevoegde waarde. Tegenwoordig heeft veel supermarktwijn een schroefdop en de grote Bordeaux die een kurk hebben gaan meestal dezelfde avond nog op.

Oude wijn in vieze flessen: Chateau Lynch-Moussas 1987

2009-10-18T15:49:00.002+02:00

Al een aantal weken staan er twee hele vieze oude flessen wijn op het aanrecht. Het zijn twee Chateau Lynch-Moussas uit 1987. In een opwelling aangeschaft, ten eerste omdat ik er al eens wat gedronken heb en ik die heerlijk vond en ten tweede omdat ik nog niet eerder zo'n 'oude' wijn heb gedronken.

Vriendinlief en ik besloten om een van de oude de besjes open te trekken. 22 jaar oud inmiddels en volgens Hugh Johnson pas vanaf 2000 interessant en dan nog vindt hij ze 'vrij eenvoudig'. Een vijfde cru, door de directeur van Chateau Batailley gerestaureerd.

Ik had er niet veel verwachtingen van, als je ziet hoe aangetast de fles is denk je gelijk dat ze dat niet overleefd heeft.

Totdat de kurk eruit kwam. Geen schimmel op de kurk, niets aan de onderkant, dit oude besje is goed afgesloten geweest. Hmmm, eens ruiken, een proefbodem in het glas: yummie. Zacht, bessen- en bramensapgeur, breed in de mond, niet meer zo'n onmetelijke afdronk als haar puberbroertjes en zusjes maar al met al een fijne compositie!

Deze dame heeft geen botox en wellnessarrangementen nodig gehad, ze heeft geleden maar een goede opvoeding heeft ervoor gezorgd dat ze deze ontberingen prachtig heeft overleefd.

Cos d'Estournel van het web

2009-08-30T16:52:00.005+02:00

Zo, weer terug van vakantie, Denemarken, heerlijk weer! Eens kijken of er nog wat interessants is gebeurd op wijngebied. Sinds een paar maanden kijk ik wat rond op marktplaats.nl voor mooie flessen of andere opmerkelijke wijnparafernalia. Ik las de onderstaande advertentie:

en zag daar een aantal interessante wijnen. Bijvoorbeeld de Cos d'Estournel 1999. Eens gemaild en gelijk gevraagd wat de Rothschild uit mijn geboortejaar moest kosten. Ik kreeg gelijk een reactie van Jan, met een schappelijke prijs voor de Cos, de Rothschild durf ik nog niet aan, wie weet als het schip met geld binnen is.
Na een een paar mailtjes heen en weer stapte ik vanochtend in de auto om twee Cos d'Estournels op te halen.

Ik werd ontvangen met koffie en Jan en Joyce vertelden honderduit over hun wijnpassie. Over Imperials uit Leipzig, mooie deals bij de Colruyt en Bordeaux en primeur via hun Zwitserse vrienden. Leuk om te horen dat ze ook redelijk jong begonnen waren en nu genieten van af en toe een mooie fles Frans Groot Rood bij de maaltijd. Het eten wordt aangepast aan de wijn, niet andersom!

Goed, de wijn ging weer mee naar Leiden alwaar hij naast zijn 'naakte' broertjes in de wijnkast resideert!

Wijnquiz

2009-08-11T21:23:00.003+02:00

Amusante quiz op blogthings.com: Wat voor een wijndrinker ben jij?!

You Are a Champagne Drinker

A true mystery, no one can quite figure you out. You seem a bit unapproachable.

That is, until you start drinking. Then you tend to let loose and enjoy yourself.

You're fun to drink with, but it takes you a few drinks to loosen up.

You prefer the finer things in life. Life's too short to drink cheap champagne.

What Should You Be Drinking?

Chateau Bel-Air Pomerol 2002 bij de HEMA

2009-08-06T21:55:00.008+02:00

Begin 2006 ging de 1999 versie van de Chateau Bel-Air Pomerol open en dat smaakte voortreffelijk. Zacht, delicaat, rond, groots en meeslepend!
Best prijzig destijds dus ik ging ervan uit dat het wel een tijdje zou duren voordat ik een volgende fles zou aanschaffen. Totdat... ik via de zoekresultaten van dit blog een term tegenkwam: "Bel-Air Pomerol Hema" interessant. Google wist raad en stuurde mij direct door naar de site van de HEMA en wat bleek: zij hadden de hand weten te leggen op 99 stuks van deze mooie Pomerol. Jaargang 2002.(nu [06-08-2009] nog slechts 37) Van 17,50 voor 12,50. Dat is nog eens een koopje voor zo'n mooie klassieker.

Pomerol is het kleinste wijngebied in Bordeaux. De Château Bel Air bestaat voor 95% uit Merlot en 5% Cabernet Franc. Daardoor is hij lekker zacht en rond en door de opvoeding op eikenhout is het een volle wijn. De 2002 is nog wat jong ookal was de 1999 net zo oud 3 jaar geleden toen ik die opentrok. Kan dus nog wel even liggen zodat de complexiteit toeneemt en de tannines net wat gebalanceerder uitkomen. Verder een heerlijke zwoele zomeravond wijn, zet hem dan even in de wijnkoeler zodat hij niet zo laf lauw gedronken wordt.

Houthok van wijnkisten

2009-08-02T19:49:00.004+02:00

Na een paar dagen geverf, gezaag, getimmer en geklus staat hij dan eindelijk: mijn openhaardhouthok wijnkiststijl.

Men neme:
een 12-tal palen
6 planken
4 meter aan latten
een aantal mooie (lege) wijnkisten
een golfplaat
hand vol flink lange schroeven
een aantal hoekijzers
emmer lak
blik beits
2 vrije dagen

Dit combineer je met elkaar en dan levert dan een decadent houthok op. Nu nog een hectare bos rooien en dan ben ik helemaal klaar voor de winter!

Undurraga Carménère Founders Collection

2009-07-04T20:47:00.006+02:00

Hmmm, varkenshaasje uit de tagine, mooi groot rood erbij: Undurraga Carménère Founders Collection 2006. Net zoals de Carménère van Concha Y Toro een prachtige stevige volle ronde rode wijn. Stevig maar toch subtiel, niet gelijk het hele eikenwoud in je glas, een mooie balans tussen tannines en de 14% alcohol. Niet helemaal gepast bij dit warme weer zou je denken maar zo 's avonds bij kaarslicht in een zwoele zomertuin is het heerlijk vertoeven met zo'n galante rode ridder.

De gewone Undurraga vind ik niet zo spannend, de Aliwen serie is veel fijner maar deze Founders Collection is een mooi visitekaartje van deze Chilenen. Volgens de proefnotitie en begeleidend schrijven van de wijnmaker Hernán Amenábar is het een gran reserva wijn gemaakt van 100% Carménère van een exclusief perceel in Colchagua Estate vineyards in het gelijknamige gebied. Opvoeding is 12 maanden op Frans eikenhout en daarna nog eens 8 maanden op fles. Delicaat en subtiel wordt ie daarvan, zachter ook dan wijnen die op Amerikaans eikenhout zijn opgevoed. Enfin, mooi robijnrood richting violet met de smaak van rijpe rode bessen en een beetje kersen. Volgens Hernán lekker bij vis, pasta en rood vlees. Ik formuleerde een alternatieve hypothese: lekker bij een varkenshaasje uit de tagine. Was volgens mij en mijn tafelgenoten ook significant lekker!

Bij de way: deze kwam uit de Delhaize in België, ik heb er ook nog een (met chique vloeipapier eromheen) van de Albert Heijn van een jaar of drie geleden, zodra die opengaat zal ik mijn vergelijkend warenonderzoek hier mededelen.

Italiaans en Spaans wijnvoordeel: Chianti en Coto D'Arcis

2009-05-23T17:47:00.007+02:00

De een z'n dood is de ander z'n voordeel! Een winkel in Delft die gespecialiseerd was in Italiaanse en Spaanse producten, van pasta tot aardewerk, van kookboeken tot wijn, hield uitverkoop. Letterlijk. Geen slachtoffer van de kredietcrisis maar in de prettige omstandigheid dat het huis in Italië bijna af is en er dus geëmigreerd kan worden. De wijnen mochten weg met 20% korting, vandaar mijn voordeel!

Als eerste de Chianti, een simpele fruitige alcoholische wijn. Niet heel spannend, wel aardig en tikkeltje alcoholisch maargoed geen ontzettende hoogvlieger.

Wel een hoogvlieger was deze Coto D'Arcis, Vendimia Seleccionada (D.O. Utiel-Requena) uit 2001. Gemaakt van 80% Tempranillo, 15% Cabernet Sauvignon en 5% Garnacha.Een heerlijk zwoele complexe wijn met een lange afdronk. Nu prachtig op dronk na 12 maanden rijping op Amerikaans en Frans eikenhout en daarna nog minimaal 18 maanden op fles, volgens de homepage. Deze dus wat langer en dat geeft hem ook gelijk zijn zwoele charme en dat voor 5,95 per fles (en dan ging er nog eens 20% vanaf ook!).
Toen collega en tipgeefster W. zei dat ze nogmaals in de winkel was heb ik de bestelling van de laatste zes flessen gelijk doorgegeven, een koopje!

Banrock Station Chardonnay Verdelho

2009-04-09T12:04:00.006+02:00

Eind vorige maand was ik samen met vriendinlief een weekend in Londen. Dat was zeker 14 jaar geleden dat ik daar de toerist uit heb gehangen, destijds was dat met werkweek van de middelbare school. Het leuke aan zo'n ander land is natuurlijk de cultuur maar ook de verschillen in het wijnassortiment. Zo stond er bij de lokale Sainsburry deze Banrock Station, een blend van Chardonnay en Verdelho van £ 9,95 voor £ 4,95. Nou staat de pond ongeveer 1:1 met de euro dus dat is een koopje voor Europeanen.

Een blend van Chardonnay en Verdelho, die laatste is zeker geen native druif uit Australië. We kennen hem vanuit Portugal, daar wordt ie ook wel gouveio genoemd (langs de Douro, Noord Portugal) Nicolaas Klei kon in zijn Tot op de bodem niet achterhalen of deze Australische Verdelho van Banrock Station dezelfde is als de Portugese. Dat er verrassend lekkere wijnen van gemaakt worden is hij met me eens. Want zo'n Chardonnay Verdelho is heerlijk sappig en rond. Het beste van twee druiven: het volle en uitbundige van de Chardonnay en het frisse citroenachtige van de Verdelho. De fles heeft een handige schroefdop, je mag geen kurkentrekkers meer meenemen in het vliegtuig (in de handbagage) dus dat kwam goed uit. Door de schroefdop blijft de wijn lekker fris en fruitig.

Ook draag je bij aan een groenere wereld door het kopen van deze wijn. De wetland in Australië worden mede beschermd met geld dat Banrock Station verdient met de verkoop van zijn wijn.

Chateau Lamour, Castaño en Saint-Christophe

2009-02-15T18:14:00.009+01:00

De 14 februari hysterie is gelukkig weer voorbij. Toch inspireerde Valentijnsdag mij om een fles Chateau Lamour Saint-Emilion Grand Cru 2005 open te trekken. Een beetje mosterd na de maaltijd zou je kunnen zeggen maar niets is minder waar, vriendinlief en ik geven geen zier om die commerciële onzin. Toch leuk om een 'liefdes kasteel' open te trekken en eens te proeven of het naast een geinige naam ook nog een beetje 'binnen te houden is' zoals ik wel eens oneerbiedig heb horen spreken over diverse flessen van onbestemde herkomst.

Nou, het valt alles mee, de wijn is nog een beetje jong maar al stevig en complex. Lekkere smaak van laurier, rode bessen en een hint van tabak en karamel. Blijft lekker lang hangen. Volgens de makers is deze ideaal bij kaas en diverse rode vleessoorten, daar gaan we in mee.

Ook nog ~~geproefd~~ gedronken: Chateau Saint-Christophe 2003, Medoc. Heerlijk op dronk en fluweelzacht. Kersen en bessensmaak en ander rood fruit. Ook weer een lange afdronk maar net iets zachter en warmer dan de Chateau Lamour. 's avonds ging de fles Castaño open, een diep donkerrode dessertwijn. Zoet maar geen likeur, het leek nog het meeste op heerlijk zoet bramensap. 16% alcohol heeft deze zoete Spaanse die is gemaakt van de Monastrell druif. Dat is zijn Spaanse naam, in Frankrijk noemen ze hem Mourvèdre en in Australië en Californië Mataro. Enfin, natuurlijk erg bekend als wijnen die uit Bandol (Frankrijk) komen en ook daar weten ze er wel raad mee als dessertwijn.

Chateau Carbonnieux 2000 Pessac-Léognan

2009-01-24T17:16:00.006+01:00

Een aantal jaar geleden kreeg ik een fles Chateau Carbonnieux 2000 Pessac-Léognan, een witte Bordeaux. Er stond gelukkig 'dry' op het halsetiket, je zou je kunnen vergissen: de kleur lijkt best op een dessertwijn! Onder het motto: 'Wie wat bewaart heeft wat' werd deze in de catacomben bewaard om daar vandaag glorieus uit op te stijgen. Genoeg clichés nu, wat proeft ons?

Chateau Carbonnieux 2000 Pessac-Léognan

Het topje van de kurk ruikt eigenaardig, een lichte schimmelgeur, nee he, het zal toch niet waar wezen?! Gelukkig is de rest onaangedaan en is de wijn nog springlevend. Hout, dat is het eerste wat je ruikt, niet te weinig ook! Dat is verdraaide lekker, oeh, ik denk gelijk weer aan andere houten krachtpatsers: Chardonnay van Groot Parys en Single Vinyard Reserve Chardonnay van Gallo! Toch is dit een wijn van 65% Sauvignon Blanc. Veel fruit en aangename zuren vormen een heerlijk gebalanceerd koppel. Steeds verrassend gracieus en toch inhoudelijk sterk dankzij de stevige houttonen en subtiele zuren.

Wijnkronieken had een soortgelijke ervaring 4 jaar geleden!

"Kan tot 10 jaar vooruitgaan" Aldus Hugh Johnson in zijn wijngids 2009. En daar lijkt me niets van onwaar. Helaas had ik net als Mariëlla van Wijnkronieken maar één fles Carbonnieux. Volgende keer gewoon een doosje inslaan!

Op de site van Carbonnieux niet veel extra info, behalve dat ze nog wat andere wijnen maken maar dat staat natuurlijk ook in Hugh zijn wijngids.

Revalideren en Petit Verdot

2009-01-17T13:19:00.006+01:00

Tja, fiets je snel naar huis om van een Petit Verdot te gaan genieten word je aangereden. Geen harde klap, auto, fiets en wijn zijn nog helemaal intact maar wel een dubbele botbreuk in een been. Nu al een week of 8 geleden en inmiddels al weer redelijk mobiel. Ik heb er behalve een deuk in mijn trots en zelfoverschatting nog geen letsel aan over gehouden.

verschrikkelijk interessante foto van een mooie fles Petit Verdot

Maargoed, 100% Petit Verdot, een monocépage (wijn van één soort druif) dus. Een moeilijke kleine, dikke schil druif. In de Bordeaux doen ze er soms wat procentjes van deze druif bij hun blend om zo een net iets krachtigere wijn te verkrijgen. De moeilijkheid is echter om deze druif goed rijp te krijgen, hij heeft meer zon nodig dan de Cabernet Sauvignon en Merlot (waar de meeste Bordeaux van worden gemaakt) Zon hebben ze genoeg de Languedoc en de nieuwe wereld, één van de eerste 100% Petit Verdot die ik tegenkwam in Nederland was die van Banrock Station, een Australische Petit Verdot, diep donkerzwart en 14,5% alcohol.

Deze Petit Verdot komt gewoon uit Frankrijk, Languedoc: van Domaine Preignes Le Vieux in Vias dat claimt al 1000 jaar wijn te maken. Deze komt uit 2005. Een typische Petit Verdot, stevig, geur van pruimen, beetje tabak, veel zwarte bessen, beetje bramen. Hij heeft een lange afdronk en flink wat zuren en niet overdreven veel tannines. Prettige wijn die iets later dan gepland werd genuttigd.

Zoals ze het op de site van Preignes.com omschrijven:
Our tasting comments :
Intense black purple colour followed by intense black fruit on nose and palate. Quite minty. Amazing purity of fruit and ripe tannins. Real finesse and length with excellent acidity an a long persistence.

Klei schrijft in zijn nieuwste (2009) super wijn gids:
...Stevig sappig fruitig als een machocabernet. Beetje belegen, heel ruim twee glaasjes (op een schaal van 5 glaasjes)

Chateau Reynella

2008-10-31T22:09:00.005+01:00

Nou zeg, dat was al weer bijna drie jaar geleden dat ik over deze prachtige kelderschat schreef: Chateau Reynella uit 1997. Destijds hield ik mijn hart vast bij deze prachtwijn maar de angst was ongegrond, het was een pareltje. Een blend van Merlot en Cabernet (Sauvignon) en dat alles 'basket pressed' oftewel geperst in een ton. Het moederbedrijf (Constellation) zegt hierover:

"Chateau Reynella's premium McLaren Vale wines are traditionally crafted using old basket presses and open fermenters to produce wines that receive critical acclaim and are a tribute to its heritage."

- Constellation pagina over Reynella

Niet heel spannend maar toch kleeft er een romantische zweem aan. Hetzelfde geldt voor wijnen waarop 'handgeplukt' op staat, die doen me ook altijd denken aan noeste arbeid onder een brandende zon en met een grote mand achterop de druivenplukkers rug.

Ook nu weer, ondanks een verdere rijping van drie jaar op fles, is deze Chateau Reynella zeer mooi en erg complex. Een prachtig rijpe neus, veel cassis, bramen en zwarte bessen. Daarna een heerlijk donkerrode bramen/bessenjam smaak met een prachtig lange afdronk. Flink wat sediment afzetting in de fles maar dat mag de pret niet drukken. Ik durf er bijna niet aan te denken maar er is nóg een flesje!

Tot over drie jaar...

Vakantie in de Provence, rosétijd!

2008-09-13T19:39:00.009+02:00

Ah heerlijk vakantie! Nouja, we zijn weer terug maar het was heerlijk. Lekker in de Provence in de regio Var. Daar wordt veel rosé gemaakt en dat is helemaal niet verkeerd als het boven de 25 graden Celsius is. Toch eerst begonnen met een Merlot en Syrah van Cuvée du Poulen. Niet heel bijzonder maar het waren ook geen bijzonder dure flessen. Onder de 5 euro, en dan toch een mooie warmbloedige Merlot (2006, gouden medaille Concours Generale Agricole) én Syrah (2006, zilveren medaille Concours Generale Agricole) maken, terwijl de gemiddelde tourist alleen rosé drinkt (ongeacht de prijs/kwaliteit verhouding)
Nouja, we proberen kritisch te blijven maar gaan mee in de massahysterie van de Provence rose. Als eerste de Vin de Pays de Maures, Cellier Saint Sidoine, geen druifaanduiding maar wel heel stevig: 13,5% alcohol. Dat hakt er ff in. Wellicht een Syrah druif want het is een krachtpatser. Niet zo waterig als het supermarktspul wat hier naartoe wordt geexporteerd.

Een Chateau Pansard, weer zo lekker vol fruitig, kruidig en bloemig, hier proef je de omgeving: heerlijke hitte, velden vol lavendel en veel fruit.

Domaine de la Garnaude is een simpele, meer naar het waterige neigende, rosé. Geen poespas, een beetje fruit, 12% alcohol, geen jaaraanduiding. Een mager 6je, lekker voor op het terras maar weinig diepgang.
Hey, deze heeft een site:
Rosé " Rose de Pierres " 50 % syrah, 30 % grenache, 20 % cinsault, macération pelliculaire avant saignée, fermentation à 16-14°, assemblage. "un rosé de table complet, pour poissons en sauce, et plats relevée et viandes : farcis, pieds paquets, agneau."

- http://www.guidevins.com/pages/gvp/vinterieure/garnaude_pro.htm

Next! Domaine de Cabasson, in kenmerkende Provence fles maar dan net iets anders. Waar de meeste Provenceflessen nog het meeste lijken op lavalampen hebben ze het hier iets beter aangepakt en er een paar extra randen met versiering op aangebracht.
Gelukkig is de prijs niet alleen in de fles gaan zitten, ook de inhoud is geurig, kruidig en fris met een klein zuurtje erin. Heerlijke doordrinker (op 12°C, zo uit de koelbox)

En dan nog zo'n mooie lokale schoonheid: Domaine de Blanquefort, vin de pay du var. Wow, zelfs een .com website: http://www.domaine-de-blanquefort.com/
Ah, de 'onze wijnen' pagina doet het even niet. Vooruit, deze is ook weer om zo heerlijk van te genieten, een heerlijke hint van frambozen is wel het meest opvallende aan deze fruitige rosé.

Hey ja, kijk daar, als laatste de Provence lavalamp roséfles:

Uit de haven: Coteaux de Marins, S.C.V. Les Vignerons de Grimaud. Uit 2007. Var regio, geen verdere uitleg.

Les Vignerons de Grimaud, staat op het onderste etiket staat, is een cooperatie en dat proef je terug in de wijn. Niet heel spannend, fruitig, fris, tikkeltje waterig maar net niet storend, beetje kersen, beetje aardbeien. Gewoon, standaard en een tikkeltje saai. Maar wel in typische Provence roséfles!

Daar zijn we weer!

2008-08-03T16:21:00.009+02:00

Na een verhuizing van 010 naar 071 en vijfhonderd jaar afwezigheid heb ik toch weer het toetsenbord gepakt om nog een paar mooie wijnen te bespreken.

Tijdens, nou eigenlijk terwijl we zitten te wachten 's avonds na het klussen, hebben zwager Mike en ik een Terrunyo Carménère van Concha Y Toro open gemaakt. De laatste keer had ie nog een ander (lelijker) etiket maar dat is inmiddels helemaal gerestyled. De wijn is nog steeds zo lekker, een volle smaak van bramen, hout en kersen. Zeer lange afdronk en je krijgt er een mooie zwarte tong van. Heel geschikt na een dag lang klussen! Tijdens de afhaalmaaltijd van de plaatselijke Chinees hadden we het cadeautje van de verkoopmakelaar opgedronken. Hij had een fles Groot Parys - Die Tweede Droom Chenin blanc gegeven. Dat vonden we helemaal niet erg, die en haar Chardonnay zusje, kennen we tenslotte al van een proeverij in Bergen.

Een stilleven flessen, muur in de primer en detail van de trap.

Inzoom functie aan.

Dan nog een heerlijke verassing uit Australië: Icon Shiraz uit Barossa. Geproefd tijdens een taste 'n take away van de proefkamer.nl, nu de Nederlandse wijnbeurs.
Ik ging samen met zwager Mike en collega Martin wat voorraden inslaan. We zochten wat zwaar rood, bewaar rood, drink wit en wellicht wat dessertwijn. In de categorie zwaar rood kwamen we de Icon Shiraz uit Barossa Valley, Australië tegen. Een heerlijke volle rode wijn die barstensvol donkerrood en zwart fruit zit. Een echte doordrinker ondanks de 14 % alcohol. Gelijk maar een paar dozen ingeslagen, andere collega's wilden namelijk ook wat zwaar rood hebben en hadden dus van te voren een bestelling bij ons geplaatst.

Zie hier de gehele buit na een ochtendje proeven:

Flink wat zwaar en bewaar rood en ook nog een selectie drink wit gevonden, zeer geslaagde taste 'n take away! Dessertwijn overgeslagen, die was iets te prijzig.

Van links naar rechts:
Black dog, bordeaux - magnum
Picaflores, chileense sauvignon blanc en chardonnay
Corte Mora, Chianti Riserva
Feudi Di Sant'Eufemia Catarratto Lucida
Icon, Shiraz
Margaux, La Coupe des Vignerons, collectif des Barriques
Fronsac, Chateau Villars
Negro Amaro, Montebello

Pasen 2008

2008-03-24T20:57:00.004+01:00

Tweede Paasdag 2008, sneeuw en regen! Tijd voor een stevige rode wijn op kamertemperatuur:

Maar eerst nog even terug naar een weekendje weg en vriendinlief en ik namen drie mooie flessen mee: Meerendal Merlot van de AH en Chateau Pindefleur, Saint Emilion Grand Cru en Grande Blanche, Chateau Neuf du Pape beiden van de Hema. Het stukje kleurige massaproductie kunst aan de muur paste goed bij het geweld op tafel. Als eerste dronken we de Meerendal Merlot: zijdezacht, chocolade, leer en laurier. Alles wat je in een Merlot zoekt maar dan met hele brede schouders. Heerlijk zwaar en heeft een lange afdronk. Na afloop heb je een zwarte tong zoals wel meer met die nieuwe wereld wijnen.

De tweede was wat ingetogener, iets subtieler en complexer. Eleganter zou je kunnen zeggen maar dan lijkt het weer of de Meerendal lomp was en dat is niet aardig om te zeggen. Goed, de Pindefleur, krachtig, kruidig en zacht. Deze wijn heeft vast een opvoeding gehad op eikenhout, veel vanille maar heel beheerst allemaal.

"It presents itself with a beautiful, strong Christmas red colour, with aromas of blackberry, blackcurrant, vanilla and caramel, just a hint of oak. It is incredibly smooth, velvety, very soft tannins, and a fair backbone." - iVintners.co.uk

Als laatste: Blanche, Chateau Neuf du Pape. Deze zit precies tussen de eerste en tweede in, iets steviger dan de Saint Emilion maar niet zo'n overweldigende smaak als de Meerendal. De Chateau Neuf du Pape is dan weer veel kruidiger dan de Meerendal en heeft meer tannines dan de Saint Emilion. Heerlijk naast de kaasjes en toastjes, dennengeur en vogelgezang tijdens zo'n weekendje weg!

En dan nog een grapje van collega's: ik kreeg een flesje uit 1996: Domaine Oriental, Cabernet Sauvignon uit Chili. De wijn was een aantal jaar geleden overleden en was daarna ge-zombi-ficeert. Verschrikkelijk, wat een dood en verderf kwam ons tegemoet. Dat er nog geen forensisch experts zijn langs gekomen mag gerust een wonder heten, we hebben de gezombificeerde wijn van ons af kunnen schudden en kunnen vernietigen door hem ritueel in het toilet te schenken. De lijklucht bleef nog dagen hangen...

Februari proeverij

2008-02-24T17:12:00.009+01:00

Wederom een proeverij! Dit keer bij zwager Mike en zus van vriendinlief: Marjan. Zij hadden vriendjes en vriendinnetjes uitgenodigd om eens een slokje gegist druivensap te komen proeven. Van tevoren hadden we al de nodige wijntjes gehaald, veel Franse, wat Italiaanse, een Nieuw-Zeelander en een paar Zuid-Afrikanen. We begonnen met een mooie Magnum Prosecco. Weinig bubbels en redelijk vlakke smaak, snel door naar de Nieuw Zeelandse Montana. Unoaked Chardonnay die al een aantal maal voorkwam in voorgaande proeverijen. Helaas was 2006 niet echt een mooi jaar voor deze houtloze witte wijn, sterk in de zuren en weinig diepgang.

Sfeerimpressie

Een Italiaan dan als volgende wijn, Settesoli Rosato. Een Cabernet Sauvignon rosé, lekker vol, flink wat rood fruit in de smaak maar ze verdeelt de meningen; heerlijke terraswijn volgens de één, futloze slobber volgens de ander.
Dan maar door naar de échte wijnen: op de dessertwijn na zijn de volgende wijntjes allemaal rood. We beginnen met een La Fleur du Cotes des Roussillon Villages, met 3,95 bij de plaatselijke slijter een leuke, ongecompliceerde, vrolijke wijn voor bijvoorbeeld bij de pasta.
Lekkere wijnen hoeven helemaal niet duur te zijn, vandaar de volgende: een France, Grenache Syrah Carignan Mourvedre, literfles huiswijn van de Albert Heijn. Mysterieus afgeplakt met zilvertape zodat de aanwezigen mogen raden. Natuurlijk verraad de dikke literfles al het één en ander maar toch zorgt hij voor een leuke verassing: ook deze goedkope wijn is veel kwaliteit voor nog geen 4 euro.

Door met een rondje Bordeaux. Een Magnum Chateau Bourdicotte (Domaine de Bourdicotte à Cazaugitat in de Gironde). Een zachte wijn met veel kracht en de smaak van bramen en zwarte bessen. Lovende woorden komen uit de goegemeente over deze stoere Fransman. Hierna volgt een experimentje, de Chateau Monpellou die ik heb meegebracht, ligt al enige tijd in de catacomben bij ons thuis. Gisteren was het showtime voor deze pracht Pauillac. Twee jaar geleden nog hard en ontoegankelijk, nu complex, rijk en groots! Absolute topper van de avond, dat weten we nu al.

Nog even een hapje en een slok water en door naar de volgende: Etang des Colombes Grenache. Een leuke redelijk stevige rode wijn, goed op kauwen en reikhalzend uitkijken naar de volgende: een Chateau des Annereaux, Lalande de Pomerol. Die is wat jonger, uit 2004, maar ook erg rijk. Nog niet helemaal in balans maar dan hadden we hem ook nog even moeten laten liggen.

Reikhalzend hebben een aantal mensen ook uitgekeken naar de Vondeling, Erica Shiraz. Een Zuid-Afrikaan met ballen. 14,5% alcohol volgens het etiket en dat proef je. Geconcentreerd cassisfruit en een enorme lengte kenmerken deze breedgeschouderde en ondergetatoueerde patser. Zwaar werk zo net voor 12 uur.

Dan een wijn die ik een week of twee geleden uit arren moede terug ben gaan brengen naar zijn verkoper: Brampton OVR, Cabernet Sauvignon/Merlot/Carignan/Shiraz. Getverderrie, alsof er iemand wijn heeft proberen te maken van stapels autobanden, aceton en geitenmelk. Echt heel vies, niet geschikt voor menselijke consumptie. Dat vonden de anderen ook dus hij ging door de gootsteen.
Direct de dessertwijn uitgeschonken: Muscat Beaumes de Venise. Een heerlijk zwoele en toch subtiele dessertwijn die ook weer liefhebbers en zure gezichten teweegbracht. Een mooi wijneinde aan een gezellige en geslaagde avond.

Bubbels! 10.000 bezoekers en begin 2008

2008-01-04T16:18:00.001+01:00

Yippie, na de copieuze kerstdagen een luchtig, bruisend oud&nieuw. Alle vriendjes en vriendinnetjes kwamen naar zuslief op Zuid om daar te genieten van de laatste uren 2007. Er waren een heleboel hapjes en lekkere drankjes maar voor het twaalf-uur-moment had iedereen natuurlijk zijn of haar fles bubbels meegenomen. Firma Lindemans was goed vertegenwoordigd, twee flessen Lindemans bin 25 brut cuvee en een Lindemans bin 30 Sparkling Rose. Ze waren voor nog geen 6 euro bij de Appie in de aanbieding, misschien had dat er iets mee te maken!

De bin 25 was lekker toegankelijk, niet te zoet maar zeker niet te droog. Ook lekker vóór een maaltijd, net als zijn rosé zusje. Cuvee Napa by Mumm Rosé was de volgende die Bart K. had meegenomen. Even iets stevigers en droger dan de Lindemans. Zeker een goed begin van 2008. De Berberana Selection Oro Cava kwam ook van de Appie; frissere fruitigere bubbels, meer koolzuur en weinig zoets. Lekker!

En nog een oude vriend: Bohemia Regina, de Tjechische sekt die er van de zomer met magnums tegelijk doorheen ging! Ook deze was weer vriendelijk, fruitig en zacht bruisend. Als laatste nog een fles prosecco, Zimor of iets dergelijks. Zimòr Prosecco di Conegliano Spumante volgens Bottelier Heivelden. Iets zoeter maar dat is gebruikelijk bij Italiaanse bubbels.

Vuurwerk hadden we niet nodig, het was toch te mistig en er was genoeg geplop van de rondvliegende kurken.

-breaking news-

Zojuist zag ik dat de teller net voorbij de 10.000 unieke bezoekers is gekomen, welkom allemaal, trek nog een flesje open, voeg wat commentaar toe bij de diverse proefnotities en geniet met mate(n)!

Kerst 2007, wilde vis en gevuld kalkoen

2007-12-29T11:38:00.000+01:00

Iedereen weer bijgekomen van de kerstdagen? Mooi, ik ook en ik verheug me al weer op de komende bubbels! Maar laten we eens even recapituleren wat we dronken tijdens de donkere kerstdagen: Kerstdag I, bij haar ouders. We worden ontvangen met Domaine Trianon, een lekkere Saint Chinian. Mooi kersenrood, zit goed in de zuren en heeft een aangename neus. Puik aperitiefje op de kerstmiddag.

Dan een voorafje met bubbels, helaas even vergeten om een foto te nemen dus snel door naar het echte werk: de Vieux Lartigue, Saint Emilion Grand Cru 2005. Heerlijk bij het gevulde kalkoen met zijn kruidige smaak. Verder veel hout, hier en daar wat hints van overrijpe bramen, wat pruimen en dieprode kersen. Een echte krachtpatser maar wel in driedelig grijs. Smakelijke kerstvin!

Als toetje een bolletje eis euh, ijs, in een bakje van chocolade. Hier hoort een fijn dessertwijntje bij, een Eiswein gemaakt van de Riesling uit het Rheinhessengebied. Ananasachtig, meloen en honingsmaak, jammer dat er maar 375 milliliter in zo'n flesje zit.

Kerstdag II, op naar mijn ouders. Als appetizer een toastje met de good-old Lindemans wines uit Australië, cabernet-sauvignon en chardonnay. Hebben we het al eens over gehad dus door naar het hoofdgerecht. Het hoofdgerecht namen vriendinlief en ik voor onze rekening: haas met zelfgemaakte rozijnen-amandelsaus en zalm met eveneens zelfgemaakte basilicum-roomsaus. Bij zo'n stuk wild moet natuurlijk een mooie krachtpatserwijn, ik had nog twee flesjes Chateau Maucaillou dus die moest maar op. Nog net zo heerlijk als van de zomer, grootsch, stevig, kruidig en precies genoeg hout zorgden voor een perfecte wijn-spijs combi. Ook de Oostenrijkse Gruner Veltliner completeerde de enorme zalmmoot goed. Fris en knisperdroog maar zonder bijtende zuren, iets waar deze wijn nog wel eens last van kan hebben.

Als afsluiter nog een Monbazillac, Tour Belingard. Krachtig en lekker fris-zoet.

"Perfect om goed gekoeld bij het dessert te serveren. Ook lekker bij salades met lichtgerookte vleeswaren, tiramisu, tartufo bombe, bitterkoekjespudding, appeltaart met kaneelroom en vanilleijs met chocoladesaus. Serveertemperatuur 10°C à 12°C." Aldus lekkerwijntje.nl

Klei's omfietswijnen proeverij

2007-12-08T11:04:00.000+01:00

De flessen rood staan klaar de toeters liggen te wachten.

Gisteravond was ik op de verjaardag van Marco, de vriend van collega Birgit. Hij was jarig en rekende niet op een feestje maar toch stond het huis vol met vrienden en familie: Verassing! Birgit had gevraagd of ik voor een grote groep wijnliefhebbers een aantal flesjes wilde opentrekken en er wat achtergronden bij te vertellen. Daar hoefde ik natuurlijk niet lang over na te denken, zeker nadat ik de lijst met lekkers had gezien die open ging! Allemaal omfietswijnen van dhr. Klei die in de nieuwe Supermarkt wijngids 2008 staan!

Volle koelkast met wit, rosé en bubbels

We maakten de koelkast open om te proosten met de Gran Troya, een Cava van de Hema. Licht mousserend, prettig droog met een hint van groene appels. Dat begon al goed, dus werd de volgende cava, de Gran Espanosa brut, opengeplopt. Hier wat meer koolzuur, wat vlakker en iets minder lange afdronk. Toch geen slechte cava, alleen wat ongecompliceerder. Dan door naar de witte wijn zonder bubbels: de Daria verdicchio. Een heel toegankelijke wijn, neigt een beetje naar demisec als we hem met de cava vergelijken. Door naar een mooie en maatschappelijk verantwoorde wijn: de Chenin Blanc van de Zuid-Afrikaanse organisatie Vinez. De familie van de Chenin Blanc was al eens aan bod gekomen, het ging toen over de gezusters Shiraz, in rosé en rood.
Ook deze Vinez is heel toegankelijk en elegant, subtiele zuren en een aangenaam klein zoetje. Door naar de Chardonnay: Tiala uit Mendoza. Mooi complex en zeer uitgebalanceerd, vol vrolijke zuurtjes zonder overheersend te worden. Vol geur en smaak, met veel citrusfruit en ananas. Een mooie afsluiter van de sectie Wit, open de rosé!

De rosé wordt gekeurd

De E Rosé, een spaanse terrasslobber viel bij een aantal mensen in de smaak vanwege zijn fruitige en toegankelijke halfzoete smaak. De rest vond hem beter als glazuurverwijderaar. Je houdt ervan of je haat hem, dat was de conclusie na de E Rosé. Dan de Montalto Sicilia een Nero D'Avola rosato. Deze is veel strenger en droger dan de vorige rosé. Heerlijk gekoeld op het terras komt deze Italiaan goed tot zijn recht maar hij bleef ook goed overeind naast de zelfgemaakte tapenade van Birgit's papa.

Dan een overstap naar Rood. Voor sommigen iets waar ze de hele avond al op wachten, voor anderen een mooie continuering van de feestvreugde. We blijven nog even in Italië, de Farnese sangiovese is als eerste rode wijn aan de beurt. "Zoiets drinken mijn ouders ook maar dan slechter" aldus één van de aanwezigen. Niet echt een opsteker voor deze soepele rode rakker maar wel terecht, veel diepgang kent de wijn niet. Next!
De Domini Jose Maria da Fonseca, een Portugees van de Appie is aan zet. Hij scoort al jaren hoog in diverse lijsten en bij proefpannels en zeker niet onterecht. Deze Domini heeft een prettige zachte aanzet, lange afdronk, genoeg complexiteit en een prettige neus. Topper van de avond voor veel kritische proevers!
Dan een vreemde eend in wijnland: Bonassia Merlot, een Marokkaanse wijn. Nouja, het druivensap komt uit Marokko, het sap wordt vergist in Frankrijk. Een halve nieuwe-wereldwijn, veel fruit maar toch veel zuren. Aardig maar kan niet tippen aan de voorgaande Portugees.
Dan de andere kant van de wereld: Argentinië, Vinas de Barrancas, Malbec. Rood, soepel en fruitig, lekker lange afdronk, heerlijk als afsluiter van al het rode gegiste druivensap.

Dan de epiloog: het is inmiddels iets voor de klok van 3'en ('s nachts) en sommigen zien er al reikhalzend naar uit: de Gewurztraminer van Jean Rosen, een heerlijk aromatische Elzasser!
Een volle geparfumeerde geur steeg op uit het glas en er kwamen gelukzalige glimlachjes op de gezichten van de connaisseurs. Mooie prijs-kwaliteitverhouding van de Plus, ongeveer 7,50 voor een Gewurz is heel schappelijk.

De Gewurz in actie

Als laatste gaat de Estrella moscatel nog open, een echte zoete witte wijn. Prima in te zetten als dessertwijn maar heeft minder diepgang dan de voorgaande Elzasser.

Terugkijkend kunnen we concluderen dat er een aantal dubieuze omfietswijnen tussen de parels zitten maar ook een aantal die het predikaat zeker verdienen!

Drinken voor een goed doel: Chakana wiphala, Malbec-Syrah

2007-10-28T15:19:00.000+01:00

Van de week kreeg ik een fles Chakana wiphala - Malbec Syrah toegestuurd. Dit is een wijn die een goed doel steunt: de hulp aan de Aymara hooglandindianen: "Gerichte projecten zoals de bouw van groentekassen en de aanleg van irrigatiekanalen zorgen ervoor dat de hooglandindianen kunnen blijven (over)leven op hun geboortegrond in het Boliviaanse deel van het Andesgebergte."
Gelukkig is dat geen excuus voor de makers van de wijn, om zich niet om de kwaliteit van deze wijn te bekommeren, integendeel! Na ontkurking van de zwarte kunststofkurk komt je een aangenaam aroma tegemoet. Een stevige wijn, dat ruik je meteen, echt Nieuwewerelds!

De Syrah geeft deze vrolijke Indiaan een aards karakter, de Malbec zorgt voor rijp en sappig rood fruit. Smaakt naar pruimen, bramen, zwarte bessen en een vleugje peper. Door de zachte tannines en mooie afdronk is deze wijn ook nog eens heel toegankelijk. Toegankelijk maar zonder dat hij plat of saai wordt. Ideaal voor bij een maaltijd met stevig rood vlees. Ook heerlijk voor een gure zondagmiddag zoals deze!

De Nederlandse stichting Chakana stuitte eind 2006 per toeval op de Argentijnse wijnmaker met dezelfde naam. Deze bood spontaan zijn medewerking aan en stelde voor een gezamenlijke wijn uit te brengen. Chakana Wines is een wijnproducent die zijn domein heeft op de uitlopers van de Argentijdse Andes bij Mendoza. Van deze producent komen diverse prijswinnende wijnen (o.a. gouden medaille op de Internaional Wine Chalange 2007 voor de Chakana Malbec Reserve 2005)

Bestellen kan via goedesmaak.com, van iedere fles die je koopt gaat er één U.S. dollar naar de hooglandindianen.

Stichting Chakana ontleent zijn naam en logo aan het eeuwenoude symbool van alle Indiaanse volken in de Andes: de chakana, die de inheemse visie op de kosmos symboliseert. Dit zegt wikipedia over het symbool:
"Chakana (of Inkakruis) is drievoudige kruis die het Zuiderkruis voorstelt en de drie lagen in het Inka leven verbeeldt. De lager wereld, deze wereld en de hogere wereld. De drie niveaus worden ook voorgesteld door de slang, de poema en de condor."

Meer info op:

chakana.nl
chakanawines.com.ar
goedesmaak.com

nog even een fancy wallpaper van chakanawines.com:

Russische bubbels en zoete zooi

2007-10-27T14:00:00.000+02:00

Vorige week was ik een lang weekend naar Moskou met vriendinlief. We mochten blijven logeren bij een vriendin (van vriendinlief) en haar vriend, we werden welkom geheten met echte Russische bubbels. Het gaf een mooie knal (de kroonluchter net gemist) en zonder overstroming schonken we vier glaasjes vol. Het smaakte een beetje naar appelcider maar dan niet zo vies-weeig zoet. Dit was meer een leuke, luchtige, halfzoete feestfles. Ideaal voor feesten en partijen, een echte allemansvriend.

Nee, dan daags erna, vriendinlief en ik trokken er op uit, we hebben veel van Moskou gezien. We besloten om een fles lokaal gegist druivensap te kopen bij een klein supermarktje op de hoek. Ongeveer 6 euro 50 zou deze moeten kosten volgens het bijbehorende prijskaartje. Een Cabernet Sauvignon zo vertelde het Cyrillische schrift, dat zou toch goed moeten komen. Volgens de cassiere (een norse, onvriendelijke troela) was ie echter maar 2 euro en een beetje en met een vals lachje zette ze hem voor ons op de toonbank. Terug in ons gasthuis trokken we hem open en inderdaad, getverderrie wat een vieze zoete bagger! Misselijkmakende zure beertjes en kleffe snoepkikkertjes geur-, kleur-, en smaakstoffen troffen ons in de neus en mond. Half kokhalzend en happend naar adem deinsden we achteruit, dat iemand dit voorgezet krijgt...
De gastheer en vrouw hebben er gelukkig niet van gedronken, anders zouden ze ons met onze koffers en fles er achteraan gegooid, de laan hebben uit gestuurd.
De dag erna heeft de gootsteen er van genoten.

Wijndegustatie in België

2007-10-14T17:20:00.000+02:00

Vorige week toog ik samen met vriendinlief naar het zuiden des landsch alwaar ik wijnliefhebber en goede vriend BartK ophaalde om nog verder zuidwaarts te rijden. We kwamen in Neerpelt (B) uit bij een Delhaize. Van tevoren hadden we deze luxe wijnsupermarkt al via het wereld wijde web verkend en wat we zagen beviel ons wel. Delhaize viert namelijk feest, de club bestaat 140 jaar, en dat vieren ze met fijne aanbiedingen.
In de winkel waren een groot aantal proeverijen aan de gang waaronder een heuse wijnproeverij op de wijnafdeling, aan het begin van de zaak (dat is nog eens met je neus in de boter vallen!) Een wijndegustatie zoals onze zuiderburen het noemen. Dat was niet misselijk opgezet, minstens 20 verschillende flessen stonden of konden open. We gingen gelijk aan de slag met een Chateau Ferrasse 2003. Een Bordeaux, het is een blend van Cabernet Franc en Merlot. Makkelijke feestneus die overal bij geserveerd kan worden, allemansvriend, nodigt uit tot het opentrekken van nóg een flesje.

Na een paar complexere en duurdere wijntjes kwamen we bij de Grand Barossa, een stevige Shiraz uit Australië. Lekker zwaar, veel hout en een kilo kruiden kenmerkte deze stoere Aussie. Gelijk maar een aantal flessen inladen, heerlijke herfstwijn voor bij feestmaaltijden, lams, pluim of haarwild zoals het begeleidend schrijven het zegt.

Door naar nog zo'n rijke nieuwe wereldwijn. La Capitana barrel reserve Merlot. Ook weer lekker zwaar, met 14,5% een half procentje meer dan de Grand Barossa, en heerlijk fruitig. Kersen, chocolade, zweempje leer en lekker lange afdronk. Volgens het begeleidend schrijven: Serveren met: kipgerechten (Echnie zoals ze dat bij ons in Rotterdam zeggen) geroosterde eend, feestwijn (hè? serveren met feestwijn?) chocolade desserts (ja dat klopt wel alhoewel ik daar een échte dessertwijn voor zou opentrekken)

Dan komen we richting het einde van de degustatie, nog twee flessen te gaan. De één-na-laatste: Contino Reserva 2001 Rioja. Tempranillo, Garnacha en de mij onbekende Mazuela komen bij elkaar in deze heerlijke Spanjaard. Heerlijk complex en elegant, hier kun je wel even op knabbelen!

En ja, als orgastisch sluitstuk van deze degustatie, Bart en ik hadden haar al sinds onze entree in de gaten: Gewurztraminer Grand Cru Kitterlé 2001, Domaine Schlumberger. Een prachtig schone struise dame uit de Elzas. Rijp, zoet en kruidig. Complex tot de laatste slok, ook van het glas dat vriendinlief afwees zodat ik het maar op moest drinken... Helaas hadden we geen 43 euro meer over voor een flesje.

Snel vulden we onze boodschappenwagen met wijn en Belgische delicatessen (truffelmayo, onbekende chocoladerepen en andere lekkernijen) en vertrokken weer naar Nederland.

Terug in Veldhoven, alwaar Bart een heerlijke maaltijd voor ons bereidde, dronken we nog een glaasje honingwijn of mede, een prettige Paul Zinck Pinot Gris en als grande finale: een Late harvested Riesling van Tishbi!

Onbekende wijn uit dito streken

2007-09-24T21:50:00.000+02:00

André is een flesje dat ik van de zomer meebracht uit Tjechië. Natuurlijk was deze fles niet de enige die mee mocht, er waren nog flink wat vriendjes en vriendinnentjes met exotische namen maar in het kader van onbekende wijnen uit verre streken ging deze vorige week open. André was een flesje van het merk 'goedkopie', omgerekend kostte hij nog geen 2 euro 60 en qua smaak was dat goed te proeven. Nog het best te vergelijken met een slap flesje Rhonewijn. Een duidelijke hint van water en azijn zorgde voor een knipoog naar de Beaujolais primeur. Het etiket vermeldt nog dat het om iets uit of van Zemedelska gaat en dat het 10,5% alcohol bevat. Ach ja, voor die prijs kan je ook niet altijd omfietsachtige wijnen vinden.

Dan een fles uit de Azoren, collega W. kwam afgelopen donderdag eten en nam een flesje met een verhaal mee. Gelijk de atlas erbij, waar liggen die eilandjes eigenlijk? Nou tussen het Europese en Noord-Amerikaanse continent. De vinho had ze gekregen van vrienden die bijna naar deze eilanden waren geemigreerd. Bijna, maar niet helemaal. Omdat W. op de kat had gepast kreeg ze een fles van deze vinho de mesa tinto oftewel rode tafelwijn. Zeker niet vervelend als apperitief en helemaal goed bij de aubergine, gehakt en pesto uit de oven.

Van de wijn-o-pedia van het kasteel zonder pretenties komt de volgende beschrijving:

"Belangrijkste moderne wijnbedrijf van de Azoren. 12ha op de noordflank van de vulkaan op ongeveer 300m hoogte. Rood met dornfelder, merlot en cabernet sauvignon, wit met malvasia fina, fernão pires en bical, allemaal in moderne nieuw aangelegde wijngaarden waarvoor de oude currais werden afgebroken. Eigendom van drie associés, waaronder de Duitser Jörg Böhm (ook wijngaarden in de Alentejo). Nog veel geplaagd door problemen (paddestoelen, virussen), maar niet verkeerd bezig."

Vorige weekend was het, net als afgelopen weekend, nog net even puik balkonzitweer. Nog zo'n gekke Tjech opengetrokken, een Claret en op volle kracht genieten! Lekkere terrasslobber tussen rood en rosé in, had iets droger gemogen maar toch vrij aardige zondagmiddag wijn. Smaakte naar rijpe kersen en hier en daar een kersensnoepje, bleef lekker lang hangen en deed ons nog even vergeten dat de zomerse dagen op één hand te tellen waren dit jaar.

Van de website van Vino Marcincak:

Odrůda:

Zweigeltrebe-Klaret

Ročník:

2005

Přívlastek:

Výběr z hroznů

Obsah cukru:

Polosladké

Oblast:

Morava, Mikulovská

Obec:

Novosedly na Moravě, Stará hora

Vedení vinohradu:

Střední vedení s jedním tažněm

Hustota:

3500

Stáří vinohradu (let):

Skupina:

Vína růžová

Nou, dan weet je toch genoeg!

Tergrino Vin Santo en amandelkoekjes

2007-09-01T13:01:00.000+02:00

Wat een heerlijk stilleven: een half litertje Italiaanse dessertwijn bij amandelkoekjes. De koekjes waren meegenomen door mijn ouders, die waren naar Frankrijk geweest en wisten dat vriendinlief van deze amandelbrokken houdt. Natuurlijk kan ik daar nog een leuk flesje bij serveren hetgeen onderstaande reclamefoto tot resultaat had.

Vin Santo van Tergrino, fijne aromatische dessertwijn, niet al te zoet maar wel een beetje stroperig. Om lekker van te genieten na de maaltijd of later op de avond bij de koekjes.

Proeverij in het park

2007-08-05T14:23:00.000+02:00

Gisteravond vond de grote 'grandiose nuit de vin' plaats, een proeverij voor een groep vrienden. De wijnselectie bestond uit een serie kelderschatten die te mooi zijn om alleen te drinken. Dat zou egoïstisch, egocentrisch en misdadig zijn. een indruk van de rode vino's die er doorheen gingen.

Omdat het hier op drie hoog, onder een plat dak, met een mannetje of 16 al gauw tegen de dertig graden aan loopt togen we naar de Kralingse plas. Half Kralingen/Crooswijk zat daar al te barbecue'en maar daar pasten we best tussen dus occupeerden we een mooi stukje groen. We openden feestelijk met een recente aanschaf: Bohemia sekt, een brut uit Tjechië, in feestelijke magnum fles. Yummie en hoera, fris, droog, gedoseerde hoeveelheid bubbels en prachtig wit-gouden kleur. Een heerlijk aperitief.

De eerste rode wijn gaat open

Snel verder met de eerste rode. Ook uit Tjechie, Habánske Sklepy, Frankovka. Bessen in de geur en een pepertje. Ruikt naar 'meterkast' volgens een aantal kritische geesten. Niet heel veel afdronk, snel door naar de Tour Prignac, Medoc uit 2000, op en top op dronk. Hier stijgt het eikenhout flink op uit de fles. Mooie kersensmaak, prettige afdronk en fijn in balans. Hier ontdekken we de stijgende lijn!
Dat klopt want hierna staat de Chateau Le Bosque, Cru Bourgeois 1998 op het programma. Nog meer eikenhout maar al veel verder ontwikkeld dan de Tour Prignac, zijdezacht smaakt deze beauty en hij heeft een heerlijk lange afdronk.
Hierna maken we even een uitstapje naar Argentinië, Trivento Malbec golden reserve. Begint al af te takelen, vorig jaar was deze wijn op zijn hoogtepunt qua kracht, nu proeft ie niet zo stevig meer. Nog wel een fijne leer en lauriersmaak maar niet zo krachtig meer als vorige keer. Next!
De Chateau Lynch-Moussas, Pauillac 5me Grand Cru Classé 1998. Een waar pareltje, complex, geraffineerd, lange afdronk, subtiele smaak enzovoorts. Meer grote woorden eraan vuil maken zou de wijn alleen maar ontkrachten, we genieten ervan!

De avond is inmiddels al flink gevorderd:

We gaan door naar de absolute top van de avond: Chateau Maucaillou, Cru Bourgeois, Moulis-en-Medoc 2000. Zelfde termen als de Lynch-Moussas, groots en meeslepende wijn. Puur genieten in het donker!
Als afsluiter en verfrissende opkikker trekken we nog een fles Tishbi Estate Late Harvested Riesling uit 2004 en één uit 2005 open. Zalig dessert-achtige witte wijn uit Israël, half droog en toch heel delicaat. Perfect einde van een zeer geslaagde proeverij!

De schade vanochtend: 12 flessen en een magnum, een gescheurd glas en een pot rode 'gloeb', de glasbak was weer goed gevuld.

Paul Zinck, Pino's uit de Elzas

2007-07-29T12:18:00.000+02:00

Een maand geleden hadden de Vrienden van de goede wijn, een toffe club die de mooiere wijnen in het assortiment van de Albert Heijn regelt, een leuke aanbieding. Een doos met 12 flessen van de Pino's van Paul Zinck. Naast Pinot Blanc, Gris en Noir zat er ook een Gewurtztraminer en een Riesling bij evenals een fijne Cremant de Alsace.

De Pinot Gris ging als eerste open, leek veel op de Paul Spannagel Pinot Gris. Heerlijk geurig, vrolijk, toegankelijk en genoeg body. Heeft een licht kruidige neus, frisse lentebloemen ruik je erin. In de smaak komt het ook weer terug, fris en elegant komt deze slanke lentegodin tevoorschijn.

De Gewurtztraminer is een slagje zwaarder, geurig, bijna geparfumeerd komt deze struise Française je neus in. De smaak is net zo kruidig en honingachtig als je zou verwachten. Een hint van gember completeert het geheel. Fijne wijn voor bij pittige Oosterse gerechten maar ook als dessertwijn zou ze goed tot haar recht komen.

BartK, medereiziger naar diverse wijnslobberijen en wijntrip naar de Elzas, had de Riesling opengetrokken en was daar ook zeer over te spreken. Bij een pan mosselen kwam deze beauty goed tot haar recht.

De Blanc is iets 'gewoner' maar zeker niet suf of ordinair. Ze steekt alleen wat schril af tegen haar meer verfijnde, geraffineerde zussen, nichten en tante Gewurtz.

De Pinot Noir en de fles bubbels moeten nog open maar daar zullen we ons vast geen buil aan vallen.

Meer info: een link naar Zinck

Wijnproeverij Wine from the Alps

2007-06-23T15:08:00.000+02:00

Donderdag de 21ste was het de langste dag. Ter ere hiervan vierde de Leidse Hortus een feestje: Midzomernacht in de Leidse Hortus. Daar togen BartK en ondergetekende heen. De koortjes en andere culturele uitspattingen waren niet aan ons besteed, we kwamen voor de wijn uit de Alpen. Wine From The Alps verzorgde er namelijk een proeverij in het kader: natuur en cultuur ontmoeten elkaar. De ambiance was voortreffelijk, alle plantjes en bomen zijn door de nattigheid prachtig groen en staan flink in het blad, de vino's zijn smakelijk, de glazen vol en de vrienden van Wine from the Alps enthousiast.

Gelijk aan de slag met een witte Zwitser: Fendant du Valais, een Appellation d'Origine Contrôlée uit de streek Valais. Mineralig en een verdwaald spoortje bubbels. Zeer licht maar toch lekker complex, geuren van groene appels en wat citroen geven deze wijn een sprankelende frisheid.

Dan een Pinot Noir Rosé: Spätburgunder Fohrenberg, Rosé Trocken. Deze vrolijke Duitse komt uit Baden, Kaiserstuhl. Ze is lekker warmbloedig en ruikt aangenaam naar verse aardbeien en kersen. Ze heeft een lange afdronk en flink wat body maar geen vlechten die opgerold aan de zijkant van het hoofd zitten. Puike borrelwijn.

Overzicht wit en rosé

Dan is kraam Twee aan de beurt: Rode wijn uit de Alpen. De Rosso di Valtelina Denomination Origine Controllata proefden we als eerste. Uit 2001, prachtig gedoseert hout, kersen en niet te zwaar. 'Beetje aards' staat in het smaaktype, dat is een goede omschrijving. Van de Nebbiolo druif. Daar bestellen we gelijk maar een doosje van. Ook de rest van het cultuurminnend publiek vindt deze Italiaan lekker, na een uurtje of anderhalf is hij als eerste op!

Dan nog de St. Jean de la Porte uit de Savoie, Frankrijk. De druif, de Mondeuse groeit in de Savoie en Bugey volgens Nicolaas K. Lekker lokaal dus en ook nog een cuveé prestige volgens het etiket. Weer veel kersen in de smaak en net zoals de Rosso di Valtelina niet zo zwaar zoals zo veel Merlots en Cabernet Sauvignons. Een mooie afsluiter voor een heerlijke midzomernacht.

Wine from the Alps, een prettige kwalitatieve toevoeging aan het wijnfirmament.

Castel, Bordeaux en Chateau Barreyres

2007-06-11T19:49:00.000+02:00

Een tijdje terug had ik aan een zus van vriendinlief een wijntip gegeven. Ze drinkt zelf geen wijn maar wilde wel wat van dat gegiste druivensap in huis hebben voor het geval er iemand langs kwam die dat graag drinkt. Dan krijg je dat natuurlijk zelf ook een keer voor je kiezen. Dat is mooi, kan ik gelijk eens proeven hoe goed of slecht het eigenlijk is. Castel was de aanrader, niet te duur maar ook geen chateau migraine. Vergeef me als volgend verhaaltje een beetje op een reclamepraatje lijkt maar er is niet zo heel veel slechts over de wijnen te melden.
De Cabernet Sauvignon van deze Franse wijngigant deed me terugdenken aan een paar jaar geleden toen ik mee mocht op een wijn-tripje naar de Bordeaux. Gesponsord door LFE, onderdeel van de Castel groep, togen we (collega Paul.d.T., Rob M. van LFE, en nog twee kennisen van de Eurospar in Putte) naar Frankrijk. We gingen met de TGV en in Bordeaux kwam er een klein Frans heertje ons ophalen. Hij bleek de wijnmanager van de regio Noord-Europa te zijn.
Als eerste genoten we van een overdadige lunch met foie gras (ik weet het, zeer verkeerd maar zo lekker), clairette en andere lif-lafjes uit de Franse keuken. Daarna namen we een kijkje bij de diverse chateau's die de Castel groep in de loop der tijd heeft aangeschaft. Dat zijn er nog al wat, via hun website kwam ik bij het onderstaande overzicht. We bezochten Chateau d'Arcins en Barreyres en dineerden op chateau Tour Prignac:.

Château d'Arcins:	Appellation Haut-Médoc Cru bourgeois	126 hectares
Château Barreyres:	Appellation Haut-Médoc Cru bourgeois	130 hectares
Château Tour Prignac:	Appellation Médoc, Cru bourgeois	250 hectares
Château Ferrande:	Appellation Graves	66 hectares
Château du Bousquet:	Appellation côtes de Bourg	67 hectares
Château Latour Camblanes:	Appellation 1ère Côtes de Bordeaux	35 hectares
Château Goëlane:	Appellation Bordeaux Supérieur	75 hectares
Château Mirefleurs:	Appellation Bordeaux supérieur	45 hectares

Chateau Barreyres was wel het mooist: statig, groots en indrukwekkend. Ook de wijn van dit chateau is erg prettig; zwoel, zacht en prachtig purper.

Chateau Barreyres

Dag twee werden we ontvangen op het hoofdkantoor in Bordeaux in de vergaderzaal:

Dit was slechts een klein deel van het kantoor, hier achter ligt de opslagruimte. Deze biedt plaats aan zo'n 50.000 vaten, destijds was het slechts voor de helft gevuld.

En nog even een proeverij van wat nieuwe smaken, merken en flessen, uitgestald op de ronde bar. Zo'n fancy glazen tafelbar lijkt me ook wel wat. Ben alleen vergeten te vragen waar die te koop is. De meeste van die nieuwe soorten is best aardig. Niet 'outstanding' maar dat is ook niet de bedoeling. Mooie bulkwijn voor een scherpe prijs. De aangeraden Castel Cabernet Sauvignon was gelukkig ook prima te drinken, ik denk dat schoonzus die in haar assortiment houdt.

Florenbelle, rood, wit en rosé, Chateau du Tertre Margaux

2007-06-02T13:59:00.000+02:00

Vorige week bij de plaatselijke AH in de aanbieding: Florenbelle, vin de pays du Gascogne. Een mooi trio voor weinig! Wit en rosé heb ik inmiddels op, rood moet nog even wachten. De witte is gemaakt van Ugni blanc en Colombard. Geen druiven die in de prestigieuze Bordeaux zitten. Sterker nog, deze druiven hebben zo'n grote opbrengst dat ze voornamelijk gebruikt worden in de sterke drank die van dit soort meuk gestookt wordt. En toch weten ze bij Florenbelle hoe ze hier een fijne wijn van produceren. Lekker licht, slechts 11,5% alcohol, fris en fruitig. Terraswijn van de eerste orde net als zijn zusje de rosé. Deze is gemaakt van de druiven Merlot en Tannat (foto rechts) net als haar rode broertje. Merlot is natuurlijk bekend maar de Tannat is ook weer zo'n druif die niet echt vaak voorkomt behalve dan in de nieuwe wijnwereld. In Uruguai is het een nationale druif maar in Frankrijk is hij een beetje een ondergeschoven kindje. Toch is ook deze vin erg prettig. 12% alcohol, half procentje meer dan haar witte broertje, maar toch ook fris en fruitig. Aardbei en framboos in de geur en de smaak maar nog flink wat structuur voor zo'n simpele rosé. Van het weekend gaat de rode ook open, eens kijken of die ook zo'n goede prijs/kwaliteit heeft.

Meer info hier op www.florenbelle.com Dan nog wat moois: gisteravond barbecue'en bij een collega met collegae en aanhang. Dit wegens huiswarmsel en zakelijke successen, daarbij trakteert hij op een flesje of twee Chateau du Tertre 1999. Prachtig complex rood uit de Bordeaux. Een genot in de neus en op de tong, flink gerijpt maar nog zeker niet over de top. Veel Parker punten en andere onderscheidingen voor deze beauty en ook onze goedkeuring kon hij wegdragen. Veel kersen, cassis en andere rode bessensmaak. Subtiel gedoseerd vurenhout in de geur en een prachtige lange afdronk. Heerlijk bij de varkenshaas van de barbecue maar ook prettigzaam als apperitief.

Proef de nieuwe wereld 2007

2007-04-29T12:55:00.000+02:00

Ook deze keer toog ik weer naar Proef de nieuwe wereld. Vergezeld van vriendinlief, zus en Bart K., de mede-Elzas-bezoeker, gingen we vorige week zondag naar Noordwijk aan zee. Het was fantastisch weer, zelfs in de zaal waar de deelnemende organisaties stonden was het lekker warm. Gelukkig hadden de meeste deelnemende bedrijven wijnkoelers voor de rosé en witte wijn. We begonnen bij Sligro met wat Nieuw-Zeelandse Tohu Sauvignon blanc, Tohu unoaked chardonnay en Australische Barossa Valley Estate oaked chardonnay. Zusje weet nu dat ze niet van hout houdt waardoor gelijk de helft tot 3/4e van alle wijnen afvalt om te proeven. Gelukkig bleef er nog genoeg over!

Daarnaast stond de Gall&Gall met een mooie witte wijn: Mount Vernon Sauvignon blanc, Marlborough. Heerlijk knisperfris en de winnaar van de beste Sauvignon Blanc onder een tientje. Uit het juryrapport: "In de geur ruik je heerlijk kruisbessen en passievrucht, de smaak heeft frisheid, goede zuren; een aangenaam glas, mooi krachtig en in balans."

Omdat het zo warm was ging onze aandacht uit naar de gekoelde roséetjes bij Vinites. Carmen, Spier, Yering en Deakin Rosé proefden we. De Spier was nogal zoet, Zuid-Afrikaanse slobber om het oneerbiedig te zeggen maar de Yering Station was wel erg 'sophisticated'. Een mooie Australische Pinot Noir Rosé die heerlijk fris is en toch vol fruit zit. Vina Carmen, Maipo Cabernet Sauvignon Rosé uit Chili was gewoon een perfecte terras rosé. Door naar de volgende tafel!

Bij Verbunt stond de meneer van Goates Do Roam, Goates Do Roam in Villages, Bored Doe enz. Grappige persiflages op de Cotes Du Rhone, C. d. R. village en Bordeaux. Dat vonden ze in de Cotes du Rhone minder grappig en daarom stapten ze naar de rechter. Die vond de klacht ongegrond (de klank komt natuurlijk wel overeen en de bedoeling is ook overduidelijk maar zie dat maar eens juridisch hard te maken :) )
We proeven ze en ze lijken inderdaad op de Franse Cotes du Rhone wijnen. Niet heel speciaal maar wel heel leuk door het verhaal achter de wijn. Perfect om te drinken bij een avondje barbecue.

Dan staan gaan we door naar Goessens Wijnen en daar proeven Bart K. en ondergetekende de Pertaringa, Undercover Shiraz 2004. Dat is eventjes een verdieping of zes hoger dan de vorige terras- en bbq-wijnen. Prachtig volle bek fruit, gedoseerd hout, een heerlijke neus en een zinderend lange afdronk! Daarna nog even de K1 Shiraz van een telg van de familie Hardy, ook erg mooi en net zo Australisch.

En op naar de volgende stand: Gallo! Een dame, die ik al eens eerder had gezien toen er nog geregeld acties met Gallo bij de Den Toom supermarkt werden georganiseerd, stond lekkere slobbers te promoten. De grenache rosé viel in de smaak bij zusje maar voor het betere rode werk werden we een aantal tafels terug verwezen naar de prestigieuze Zinfandel en Cabernet Sauvignon. Zeer mooie wijn die je helaas alleen in de horeca vindt.

Dan langs Udo's wijnstand, sinds ons laatste bezoek in Bergen, was er weer een mooie nieuwe wijn bijgekomen: Black Oystercatcher White Pearl Semillon Fumé Blanc.

Van de website:
"Dirk Human heeft een passie voor wijn. Hij is eigenaar, wijnmaker en wijngaarddeskundige op een onmogelijke plaats: Elim in het Agulhas district. Ver van de bewoonde wereld runt hij zijn gigantische grote 'Moddervlei' boerderij. Totaal 2.000 hectare, 100 hectare min of meer gecultiveerd en 14,5 ha. wijngaard. Eigenzinnig en vastberaden, liefhebber en een beetje gek moet je zijn om op dit zuidelijkste puntje van Afrika te beginnen met wijn.

Nooit eerder exporteerde hij zijn wijn, nu is Black Oystercatcher bij ons verkrijgbaar: als eerste land buiten Zuid-Afrika!"

Tot groot genoegen van de dames was er chocolade. Gecombineerd met een prachtige Lammershoek Late Bottled Vintage Zinfandel (een port die geen port mag heten) was dit een smaaksensatie waar de chocolade, maar ook de dames, van smolten!
Bij de stukken stokbrood, die ter neutralisatie van de smaak op de verschillende tafels lagen, hadden ze er van winematters een flesje Buck's Ridge, Extra Virgin Olive Oil bijgezet. Een prima idee, iedereen stond zijn stuk brood in de olie te dopen en te genieten van het lekkere hapje.

Meer info op winematters.nl

Dan nog even langs Racke, ze hebben alle soorten Golden Kaan inclusief de Reserve Selection Shiraz. Weer zo'n smakelijke rode houtgelagerde krachtpatser. Mooi vol en flink wat smaak kenmerkte ook deze Zuid-Afrikaan. Helaas hadden we de Pertaringa en K1 nog in onze gedachten en daar legde deze Kaan het toch een beetje tegen af...

De buurman, Continental Wine Merchants, had wat anders uit Zuid-Afrika: Spice Route, een range aan rood en wit: Pinotage, Syrah, Mourvedre, Viognier enzovoorts. De Malabar Shiraz/Grenache/Merlot en de Flagship Syrah en Flagship Pinotage waren zeer smakelijk maar helaas ook zeer prijzig.

Verder naar 't Wijnblad. Hier stonden allerlei prachtige Casa Silva wijnen. Zeer mooie Chileense vino's, prachtig!

En dan de laatste meters, bij Mezopotamya schonken ze Turkse wijn. Leuke en bevlogen meneer bij deze stand maar niet mijn smaak wijnen.

Dan komen we bij mijn favoriete Israëliër: Yigal en zijn firma Karo-kado. In Amstelveen hadden we al de gehele range wijnen geproefd maar er was wat nieuws: Tishbi Estate Riesling Late Harvest 2004. Puike, laat in de zomer geoogste Riesling met heerlijke abrikozen en vanillesmaak. Mooi als afsluiter van een grootse maaltijd en een heerlijke aanvulling op het prachtige bestaande assortiment!

Meer info op Karo-kado.nl

Oostenrijkse Rosé en Franse Clairet

2007-04-16T21:01:00.000+02:00

Afgelopen weekend was het aangenaam vertoeven op mijn balkonnetje. Het is net groot genoeg om twee klapstoelen, een wijnkoeler, twee wijnglazen en een fles mooie Lens Moser Rosé op kwijt te kunnen dus dat deden we dan maar.
Genietend van de zon en de vogels (de meeuwen komen zo leuk langsdrijven op 3 hoog, de mezen zijn druk bezig met de jacht op insecten voor hun kroost en de kauwtjes, kraaien en merels doen een wedstrijdje wie het mooiste zwarte pak aanheeft) en een goed boek ("kniezen in de violen") brachten vriendinlief en ik afgelopen weekend een groot gedeelte van de tijd door op het balkon.

Het balkon is net 2 bij 1 maar met een stategische opstelling is het goed te doen. De rosé bracht de nodige verfrissing: droog, mineralig en knisperig en met een hint van rode bessen en wat cassis was het de perfecte dorstlesser.

------------------------------------------------

Ook erg lekker en niet veel voorkomend: Chateau de Parenchere, Bordeaux Clairet. Een vrolijke, elegante, evenwichtige en geurige wijn met veel kleur en een stevige smaak. Heel wat anders dan de bijna doorzichtige Oostenrijkse rosé maar zeker zo lekker in dit heerlijke zomerweer.
Clairet lijkt nog het meest op de Spaanse term Clarete: een wijn halverwege rosé en rood. Clairette is dan weer de Franse druif Bourboulenc maar daar wordt volgens Nicolaas Klei vooral witte wijn van gemaakt. Vanwege de kleur geur en smaak gokken we maar op de Clarete.

De site van Chateau de Parenchre zegt het volgende: "This special rosé that bears the Bordeaux Clairet label, is what we call a wine of "saignées" as it is produced from the musts run off just after vatting of the red wine begins.

The Grape varieties is generally about the same as for the whole of the vineyard :

50% Merlot
40% Cabernet Sauvignon
9% Cabernet Franc
1% Malbec

However, it may vary from vintage to vintage to give preferentiality to the most aromatic grape variety.

Characteristics : Our Bordeaux Clairet is particularly aromatic and has a very deep red fruit colour. It is also more substantial than traditional rosés, with good body and exuberant fruitiness."

Volgens een andere Franse site: "Château de Parenchère 2005 - Le nez est discret mais le vin s'exprime plus en bouche (surtout après un carafage d'une heure), avec une matière vineuse. L'équilibre est parfait, la construction étant soutenue par une bonne fraîcheur. Beau clairet. (11/06) " Vooral het 'Beau clairet' begreep ik na het drinken van deze leuke vin!

Rosemount, Sequillo, Paul Spannagel, Hardys en Vondeling

2007-03-25T20:42:00.000+02:00

Gisteren viel ik met mijn neus in de Elzas, ik was samen met vriendinlief naar wijnimport Wijnhaven gefietst om eens rond te neuzen, stonden daar twee heuse Fransozen uit de Elzas! Ze kwamen uit Katzenthal (bij Colmar rechtsaf, komende vanaf Strasbourg) en lieten hun wijnen proeven. We kregen van Lammert, de grote baas van Wijnhaven, gelijk een glas bubbels in onze handjes. Mooie Cremant D'Alsace, licht schuimend, fris tintelend en vol fruit. Daarna snel door met de "Grand Cru Wineck Schlossberg - Tokay Pinot Gris", prachtig rond, vol, flink wat restsuikers en flink wat diepgang kenmerken deze patser.
Even de Pinot Noir gekeurd maar nee, die moest het afleggen tegen de smaak die we nog in onze mond hadden van de Grand Cru. Snel door naar de Riesling. Ook erg lekker, deed denken aan de Riesling van Trimbach die ik dronk tijdens de trip in de Elzas. Snel nog even de 'gewone' Pinot Gris geproefd, lekker, daar gaat er één mee naar huis. Zo-ook een fles bubbels. We sluiten af met een vendange tardives rieslign, oftewel 'edele-rotting-wijn'. Een heerlijk zoetige dessertwijn. Meer info op PaulSpannagel.fr

Vanmiddag ging er een fles Rosemount Estate open, Diamond Chardonnay. Puik spul uit Down under. Ik had al eens eerder wat van deze reeks gedronken, een mooie Shiraz, en dat beviel net zo goed. Heerlijk vol van smaak, niet zo achterlijk veel hout zoals je zo vaak tegenkomt bij oudere Chardonnays maar net genoeg om tegenwicht te geven aan het vele fruit dat in deze wijn zit. Een puike zondagmiddagwijn!Ook had ik nog een fles Sequillo staan, een blend van 63% Syrah, 30% Mourvedre en 7% Grenache zoals op het etiket staat. Etiket is misschien een beetje groot woord voor dit stickertje met letters. Alsof er ergens een .dat-bestandje is uitgeprint in plaats van een fatsoenlijk etiket. Geen wulpse dames of grootse landhuizen, geen beestjes, druivenranken of gouden randjes. Alleen maar de tekst: Sequillo, tijd om eens een ontwerper in te huren.

Vorige week trok ik de volgende flessen uit de kelder: Hardys Crest Cabernet Sauvignon en Vondeling Petit Blanc. Allebei ooit in de aanbieding bij de plaatselijke Appie H. en niet vast in het assortiment gekomen. Toch zonde want deze verdienen een plaats in de kistjes van de Vrienden van de goede wijn, zoals die bij de grotere Albert Heijn's in het assortiment zijn opgenomen.

Wat je van ver haalt is niet per definitie lekker, China, Frankrijk, Italië en Zuid-Afrika

2007-03-04T19:02:00.000+01:00

Na het rondje rond de wereld in 15 flessen kwam ik in de Dirck III een Chinese wijn tegen. Een Cabernet Sauvignon uit het noordoosten van China. Volgens het etiket maken ze daar al sinds 1892 wijn. Op deze zondagmiddag ging de fles open. Na een slok, die ik optimistisch classificeerde als 'moeilijk', volgde een tweede. Maar zelfs nadat ik me had voorgehouden dat 'wat je van ver haalt lekker moet zijn' en de derde slok met de nodige tegenzin tot me had genomen, wist ik het zeker: dit is niet geschikt voor menselijke consumptie. Deze wijn heeft een chemische velponlijm-achtige geur en smaak en zit vol onnatuurlijke, kunstmatige aroma's die het drinken van dit goedje tot een ware beproeving maakt. Geef mij maar een bak afhaal nummer 42 van de plaatselijke Wah-li maar drink er dan iets anders bij dan dit.
Volgens een bericht in de Televaag wordt dit de huiswijn op de olympische spelen van Peking. Dat gun je toch niemand... Wat dan wel weer plezierig was waren de volgende pareltjes uit mijn kelder. Uit de erfenis van Den Toom kwam de Chateau Potensac 1998 en de Ruffino Riserva Ducale - Chianti Classico. De eerste was nog wat hard twee jaar geleden maar intussen had de tijd zijn clichématige werking gedaan en deze harde rode communist omgetoverd tot een rijpe rooie rakker. Complex, vol en kersachtig, verfijnd, delicaat enzoverder. Betoverend mooi en een fijne lente-inluider.
Ook de Chianti Classico Riserva had een metamorfose ondergaan. Flink wat diepgang, vol en stevig als een fraaie oude eik, of olijfboom of wat ze daar in Italië maar gebruiken als bodembegroeiing. Een goeie aansluiter bij de Chateau Potensac die tot dezelfde klasse behoort als deze Chianti Classico.

Dan nog de Meerendal Cabernet Sauvignon, Zuid-Afrikaanse klasse van de Appie. Er was weer een wijnweek met Zuid-Afrika als thema, en dit was een van de pareltjes. Stevig, krachtig en vol karakter. "De zon in een flesje" om er maar een verbastering van foute reclametermen tegenaan te gooien. In 1702 is deze wijnerij begonnen volgens het achteretiket, nou dan hebben ze het beter gedaan dan die Chinezen, en dat voor maar twee euro per fles meer! Wel 14,5% alcohol dus even opletten op de lome zondagmiddag...

Proeverij

2007-01-31T20:20:00.000+01:00

Rond de wereld in 15 flessen

Afgelopen zaterdagavond heb ik een proeverij verzorgd voor B52, het roemruchte (oud) twee en vijftigste bestuur van de D.S.R. Proteus-Eretes. Het thema was: "Rond de wereld in 15 flessen" Dat was nog een flinke ronde zo bleek tijdens het proeven!

Als eerste een fles of zes wit gegist druivensap. Beginnend met Frankrijk, een Pinot Blanc uit de Elzas gingen we door naar Oostenrijk, Gruner Veltliner. Deze was wat warm geworden en daardoor kwamen de harde zuren flink naar voren. Een beginnersfout natuurlijk en dus besloten we om de overige flessen maar snel in de koelkast te zetten. Terwijl de overige drie stonden te koelen ging de Zuid-Afrikaanse Oorsprong Colombard open. Biologische Fairtrade wijn en nog goed ook!
Daarna de klapper wat het rijtje wit betreft: de Montana Unoaked Chardonnay uit Nieuw Zeeland. Men was en masse verkocht aan deze delicate vloeibare schoonheid. Hierna nog een Chardonnay mét eikenhout geproefd, de Honore Lavigne uit de Bourgogne maar dat was niet wat we ervan hadden verwacht.
Als laatste witte wijn kwam de Undurraga Aliwen Reserve Sauvignon Blanc. Deze intrigant deelde de groep in tweeën. Bij de ene helft rook hij naar kattenpis en andere niet nader te definiëren chemokar-rommel, bij de andere helft werd ze geroemd om haar spannende zuren, complexe geur en smaak en overall schoonheid.

Zeer tot tevredenheid van twee leden van de zojuist gevormde proefclub continueerden we de avond en verschoven we onze focus naar de rode wijn.
Als eerste een granaatrode krachtige onbekende blend uit de Roussillon. Stevig maar ongecompliceerd. Een beetje verrast door zijn kracht gingen we verder met de Brouilly. Deze Beaujolais was veel genuanceerder dan zijn zuidelijke neef maar stond een beetje in de schaduw van diezelfde krachtpatser. De Nederlandse wijnmaker Gort verbaasde ons met de 2005 versie van zijn La Tulipe. Veel jonge zuren kwamen naar voren en de smaak bleef in de fles hangen. Misschien had deze juist iets warmer gemogen of had ie even overgeschonken moeten worden. Nu was het een zuur bessensapje. Gelukkig was daar de Parador Crianza Navarra. Even anders dan vorig jaar, hij was zwaarder en dieper geworden. Deze had flink wat eikenhout en mooie zuren. Een complexe wijn met zeer veel diepgang. Daarna door met een typisch Zuid-Afrikaanse druif: de Pinotage. Frog Hill heet de producent van deze wijn. Het smaakte ons ook een beetje als uitgeperste kikkers. Rubber smaak en niet veel inhoud, geen aanrader.
Dan een overstap naar de Verenigde Staten, een Californische blend van Cabernet Sauvignon en de 'streekdruif' Zinfandel, de Turner Road. Hoe toepasselijk, er werd juist lamsvlees aan het bot geserveerd. Lam en Zinfandel staan te boek als uitstekende combi en ook dit keer paste het perfect!
Snel weer een continentje verder hoppend komen we uit bij de Australische Rawsons Retreat, Cabernet Sauvignon. Hier maken we kennis met het begrip restsuiker, waarvan er nogal wat aanwezig is in deze wijn. Wel lekker zwaar en daardoor kan ie nog goed onderscheiden worden na al de voorgaande flessen. Als één na laatste de patser van de avond: de Norton Barrel Select, Malbec. Typisch Argentijnse druif en net een fractie zwaarder dan de voorgaande RR. Degenen die nog op hun benen konden staan prezen Bacchus en de Norton's. Een pracht van een rode wijn die goed overeind blijft bij hartige hapjes en knapperige knabbels.

Als allerlaatste maken we het kleine flesje Torres open, de dessertwijn Muscatel Oro wordt verdeeld over de deelnemers. Dat was een zoete, rijke en weelderige verassing. Hiermee werden de laatste smaakpapillen getrakteerd op zoete indrukken en volle, gulle aroma's.

Het was inmiddels al een eind na 12 uur 's avonds, de wijn en de hapjes waren op en dus waaierde het gezelschap uiteen. Het was een geslaagde en gezellige proefbijeenkomst!

Trimbach, Coteaux d’Enserune, Bordeaux

2007-01-21T12:32:00.000+01:00

Het zondagmiddag wijntje is vandaag de laatste fles uit de 'Elzas-buit'. Frisse, soepele, suikervrije en fruitige witte wijn. Rechtstreeks uit de koelkast, even acclimatiseren, inschenken en genieten! Mineralige smaak, een snufje groene appels en meer smaaksensaties die je eigenlijk bij een Sauvignon Blanc zou verwachten. Heerlijk dorstlessend, fijn om zo te drinken of bij kip en vis gerechten.

---------------------------

Ook pas gedronken: Domaine de Cibadies - Merlot. Heerlijke zachte, romige Merlot. "De 80 hectare van Domaine de Cibadies liggen op de zuidhelling van Coteaux d’Enserune in de omgeving van Beziers. De kalkhoudende ondergrond geeft deze Merlot een bijzonder fijne geur en smaak." Aldus de website van een slijter, fijne geur en smaak heeft deze wijn zeker. Hij ruikt en smaakt naar rijpe bessen en kersen, zit stevig in z’n alcohol, zo'n 13%, en is heerlijk soepel en romig. De gouden medaille voor de één of andere foire exposition in 2005 maken het geheel af.
Heerlijke allemansvriend met genoeg diepgang om de kenners te imponeren en zacht genoeg om de beginners te vriend te houden.

-----------------------------

Dan nog een blend van Cabernet Sauvignon (55%) - Merlot (35%) - Cabernet Franc (10%). Wijnomschrijving: Fongarant is het paradepaardje van Vignobles Dupy. "Alleen de beste druiven van de aangesloten leden worden gebruikt voor Fongarant" . Het is dus een fijne coöperatieve cave die de druivenrestanten bij elkaar gooit en er nog een commercieel succesje uit probeert te persen.
Je zou zeggen dat de Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc en Merlot, deze wijn een uitermate vriendelijk karakter geven. Helaas, te zuur, stroef enzovoorts. Geen zachte tanninnes in de smaak, een geur van onrijpe rode bessen. Niet echt een succes...

De Vrienden Van De Goede Wijn, een wijnclub van Ahold, had deze maand een aanbieding. De aanbieding was een doos voor 35, 45 of 55 euro naar gelang de kwaliteit van de wijn. Ik heb een doos van 35 en 55 euro uitgezocht, schoonpapa wilde ze alle drie. Het uitpakken is ongeveer hetzelfde als het graaien in een grabbelton zonder 'nieten', dikke pret dus! De buit staat hieronder:

Cuvee Senna, Margaux Rauzan Gassies, Riesling keer drie en bubbels, Beblenheim, Grans-Fassian, Dopff en Honore Lavigne

2006-12-31T11:49:00.000+01:00

Vorige week tijdens de kerstdagen heb ik weer allerhande moois gedronken. Cuvee Senna van Chateau L'Horte en Margaux Rauzan Gassies waren de echte Kerstwijnen. Cuvee Senna is speciaal gebotteld ter ere van de geboorte van Senna, de zoon van oud-collega P. waarvan ik op zijn bruiloft een hele doos van deze bewaarwijn kreeg. Prachtig veel fruit, complex tot aan de laatste slok. Wat een heerlijk lange afdronk, deze wijn paste perfect bij de gebraden rugjes van de haas. Veel hout en loeizwaar maar zonder vermoeiend of té alcoholisch te worden.
Ook de Margaux Rauzan Gassies, die mijn schoonvader met gevaar voor eigen leven bij de Albert Heijn heeft veroverd tijdens de Franse wijnweken, was serieuze materie. Iets minder zwaar dan de Chateau L'Horte maar net zo complex en bijzonder.

Daarnaast dronken we ook wat Riesling wijnen. Bij de gestoofde visschotel een onbekende, wat waterige Riesling en toen die op was een Riesling van de Appie. In de nieuwste Supermarkt wijngids van Nicolaas Klei komt ie er niet goed vanaf: "... karig in het fruit, snibbig en gemelijk." Aldus dhr. Klei. Gelukkig trekken we ons daar niet al te veel van aan want hij geeft bijvoorbeeld die Frontera zooi een stempel met 'omfietswijn'. Misschien beviel deze ook wel omdat we eerst een waterigere variant van dezelfde varieteit hadden gedronken. De Cave de Beblenheim Riesling is gewoon een lekker wijntje voor bij visgerechten.Kort na de kerstdagen trok ik deze Duitse Riesling open, Grans-Fassian. Mineralschiefer stond er op het etiket. Ja mineralig is ie zeker, vreselijk zuur zou je ook kunnen volhouden. Strakke bekwijn, geen sprankeltje zoet of kruidigheid in te ontdekken. Nee dit is niet voor niets bij de Appie uit het assortiment verdwenen, lekker links laten liggen ookal heeft het zo'n fijne 35% sticker op de fles.

En dan vanavond bubbles! Afgelopen vrijdag tijdens de laaste werkdag van het jaar mocht ik voor de 'champagne' zorgen. Ik liep samen met de collega die over de hapjes ging naar de Appie en vond daar een Cremant de Bourgogne: Honore Lavigne, de bourgogneboer van de AH. De vijf flessen die we insloegen waren met een mannetje of 30 snel op. Gelukkig kwam de directeur nog met een doosje Veuve Amiot, en ook die werden nog soldaat gemaakt. Dat was een feestelijke afsluiting van het jaar.

Voor vanavond staat echter mijn anderhalve literfles Dopff Réserve Personnelle, Cremant D'Alsace op het programma. Die had ik meegebracht van het tripje naar diezelfde wijnstreek ergens eind augustus en als het goed is issie mooi op dronk. Gelukkig Nieuwjaar!

Wijnhaven

2006-12-24T13:03:00.000+01:00

Maandagochtend móest ik naar Rotterdam Zuid in plaats van Delft. Of ik samen met een collega eventjes wat cava kon gaan proeven. Natuurlijk vroeg ik me af waarom maar dat bleef nog even een verassing. Goed, wij naar metrostation Rijnhaven en vanaf daar naar de wijnimport Wijnhaven. Een gezellige opslagloods met pallets wijn, bubbels en ander moois.

Geen winkel maar meer een pakhuis. Binnen was men druk bezig om kistjes in te pakken en wij mochten het kantoor in.

Dat is nog eens een goed begin van je werkweek: om maandagochtend 11 uur aan de cava!

Deze Paul Cheneau, blanc de blancs is fris en fruitig met sprankelende bubbels. Een prachtige, feestelijke fles die ook buiten de jaarwisseling gedronken kan worden. Moet je ook gewoon doen, champagne of andere belletjes wijn drinken als het geen oud en nieuw is. Verder bruist deze cava lekker maar niet te hard, een mooie balans tussen de tannines en het fruit zorgen verder voor een harmonieus geheel.

Verder nog wat moois rood geproefd, Shiraz zonder houtrijping en een mooie Tempranillo beide uit Spanje . Mooi rood, de een heel toegankelijk en de ander met flink wat vanille en tannines.

Over de cava schrijven ze zelf op de website van wijnhaven:

"Goed op fruit gestructureerd, mooi in balans, zachte mousse. Afdronk: vriendelijk, fris en elegant ."

En daar sluiten we ons bij aan!

P.S.

Geestig om te zien: de eigenaar Lammert Wiegink heeft ook al zo'n hekel aan die wijnsnob van Heusden, zie ook mijn column op wining&dining.

Winterwijn Concha Y Toro Carmenere en Penfolds Rawsons Retreat Riesling

2006-12-10T16:20:00.000+01:00

Tijdens gure decemberdagen drink ik graag een mooie stevige rooie wijn. Zo'n patser met veel alcohol en hout, een beetje complex maar niet te veel, liever wat lomper dan zo verfijnd. Het is er nog niet echt van gekomen maar dat lag misschien aan het weer. Voor mijn gevoel is het sinds augustus al herfst met hier en daar wat lentedagen tussendoor. Nu is het eindelijk iets frisser geworden dus kon er zo'n stevige Chileen open: Terrunyo Carménère van Concha Y Toro. In de opruiming bij Albert Heijn en dus voorzien van zo'n niet echt fraaie sticker. Wel fijn die sticker want dat scheelt toch bijna 5 euro op deze fles. Veel slechter wordt het aangezicht van de fles er toch niet op, dit etiket blinkt uit in ordinairheid, half rond, half hoekig en dan heel klein en onoverzichtelijk de druivensoort en het jaartal erop. Onderop zit nog een zwart etiketje met dof-gouden tekst over het principe achter deze wijn: een 'vineyard within the vineyard' waar de beste druiven dan vandaan komen. Die worden dan heel ergonomisch verantwoord door een mevrouw met een lage rieten schaal, bijna boven haar hoofd ergens naar toe gedragen. Yeah Right! Zoveel inefficientie, vandaar dat de fles zo duur wordt!
Afdeling marketing mag daar nog eens naar kijken want dit is natuurlijk om te huilen. Tel daarbij op dat de witte wijn van hetzelfde label ook in een groene fles zit en je begint te begrijpen waarom het allemaal zo treurig is.

Daarentegen is er niets mis met de wijn! Sterker nog, die is verrekte smakelijk. Stevig en voorzien van 14,5% alcohol, ideaal voor gure winterweekenden. Hij heeft een diep violette kleur en is heerlijk 'riekend' of geurend. Weelderig zacht in de mond en smaakt naar rood rijp fruit, veel kersen, bramen en een vleugje cassis en een zweempje lavendel maken dat achter deze patser een gevoelige intellectueel schuilt. Hij debiteert zeer genuanceerde opvattingen en is ook in zijn tannines behoorlijk gematigd. Ze zijn er wel maar vormen een fraaie eenheid met het grotere geheel. Nou nog iets doen aan het foeilelijke etiket.

---------------------------------------

Over etiketten gesproken: bij Penfolds weet je tenminste dat je een Penfolds in je winkelmandje hebt liggen. Of het nu een Penfolds Grange is of deze Riesling van Rawson's Retreat, het is allemaal zeer herkenbaar. Ook allemaal zeer kwalitatief in orde. Ik heb nog geen Grange gedronken, heeft waarschijnlijk iets met het budget te maken, maar de Rawson's Retreat Riesling is erg aangenaam. Ik kende deze druif eigenlijk alleen vanuit de Elzas en van Duitsland en een enkel keertje uit Nieuw Zeeland maar nu dus ook te produceren in 'Down Under'.
Yummie! Met een witgouden kleur en geur van grapefruit en een hint van de alomtegenwoordige lychee (alomtegenwoordig in Elzaswijn varieteiten). Een subtiele mineralige smaak geeft deze wijn een heerlijke frisheid.
Niet echt een winterwijn maar een heerlijke wijn voor bij een toastje gerookte zalm op de vrijdagmiddag borrel.

Reserve Gewurztraminer van Cave de Turckheim

2006-11-27T19:42:00.000+01:00

Zo, Prey uitgespeeld dus ik heb weer even tijd om een wijntje te bespreken. Met dit gure weer heb ik de Reserve Gewurztraminer van Cave de Turckheim aangesproken. Samen met een leuk recept dat ik nog ergens vandaan geplukt had heb ik me even uitgeleefd op deze 'niet-echt-winterse' november maandagavond.

Het recept: Zuurkool met fazant voor 4 personen.

- Bak 200 gram gerookt ontbijtspek in smalle reepjes. Verhit 1 eetlepel ganzenvet en fruit 2 uien (in reepjes). Voeg 500 gram droge zuurkool, 2 appels in blokjes, 3 kruidnagels, 2 laurierblaadjes en 1 eetlepel peperkorrels toe en schep om. Overgiet met een flinke scheut Gewurztraminer en laat het 3 kwartier afgesloten pruttelen.
- Maak in een vijzel zout, peper en 1 teen knoflook fijn en wrijf hiermee 2 fazanten van binnen en buiten in. Vul iedere fazant met een 1 geschilde appel en ui en bind met keukentouw op. Verhit in olijfolie en boter en bak ze rondom bruin. Zet in de warme oven op 200° en laat het ruim 30 minuten (af en toe bedruipen) braden.
- Haal kruidnagels en laurierblad uit de zuurkool. Meng de spekjes met vet en het braadvocht erdoor. En leg de fazanten erop. Serveer met verse aardappelpuree.

Zoveel tijd en zin had ik natuurlijk niet en dus werd het kip in plaats van fazant, zo'n bakje spekreepjes van de supermarkt in plaats van de ambachtelijke spek van de slager en liet ik de kruidnagels helemaal achterwege. Al met al nog steeds een geweldig lekker recept en met de naar lychees smakende gewurztraminer (zonder umlaut) was het helemaal michelin-ster-waardig.

Weer eens heel wat anders dan de Chardonnays en Sauvignon Blancs, zo'n bijna zoete Gewurztraminer. Zoet is eigenlijk niet helemaal het juiste woord, meer fruitig en kruidig. Allerlei exotische vruchten komen bovendrijven als je alleen nog maar aan deze smaakexplosie ruikt: ananas, lychee, rijpe meloen en meer van dat moois. Dat komt ook duidelijk terug bij de smaak, veel lychee en een hint van zware avondparfums vullen je mond en neusholte. Deze wijn heeft wel 13,5% alcohol maar geen hout en dat maakt toch dat ie makkelijk wegdrinkt.
De officiële websitepropaganda vertelt het als volgt:

"Beautiful structured, extremely well-balanced, good length. A wine of great finesse, ripeness and varietal purity, with fragrant rose-petal and grapefruit aromas. Delicately rich." en daar sluit ik me graag bij aan.

Engel, Yalumba, Sepp, Moulin a Vent en Muscadet

2006-11-12T14:01:00.000+01:00

Afgelopen week was mijn eerste echte grote mensen-werkweek. Sinds 1 november ben ik aan de slag gegaan bij een heus software bedrijf en dat bevalt uitstekend. Als voorschot op het burgerbestaan ben ik een tijdje geleden samen met vriendinlief mijn wijn wezen halen bij een echte wijnwinkel hier in Rotterdam. Firma Platenburg heet deze grote winkel, het is een waar walhalla voor wijnliefhebbers. Ze hebben een uitgebreid assortiment wijnen en de prijzen variëren van onder de 5 tot boven de 200 euro. Ik kwam een oude bekende tegen: Yalumba - unwooded Chardonnay, de favoriet van 'Proef de nieuwe wereld', de grote proeverij in Noordwijk begin dit jaar.

Samen met de Engel - Pinot Noir hebben we deze aan de schoonouders gegeven. Voor eigen gebruik ging de Sepp Blauer Zweigelt en de Moulin a Vent mee. Nog niet gedronken maar lovende kritieken opgevangen op het wereld wijde web: hier, hier en hier. Sepp Moser is volgens de eerste website dus een broertje van de Lenz Moser die gewoon bij de Appie staat. Die is al lekker dus deze zal ook goed te pruimen zijn. Moulin a Vent is een typische Beaujolais, verfijnd, subtiel, complex en zeer elegant. "This is serious winemaking. Big, rich, overt style with great balance, full of lush and concentrated fruit."

--------------------

Vrijdagavond nog even in een afstervende Konmar geweest, deze ging zaterdagavond dicht en het was een beetje een spookhuis/supermarkt. Er stond nog een Muscadet Sèvre et Maine sur Lie, in de koeling dus die namen we maar mee. Deze mooie droge Loirewijn sloot goed aan bij de avondmaaltijd met vis. Lekker licht en fris met genoeg tannines om overeind te blijven bij het stevig gevulde vispannetje. Meer informatie op de website van Super.

Proeverij te Bergen

2006-11-05T12:12:00.000+01:00

Vanmiddag ben ik naar de proeverij van Udo Goebel geweest. Het was in Blooming hotel in Bergen. Samen met zwager, schoonzus en vriendin-lief togen we hierheen. Er stonden prachtige Zuid-Afrikaanse wijnen te wachten om geproefd te worden. We werden begroet met een lekker flesje Vonkelwijn, Zuid-Afrikaanse champagne, heerlijk feestelijk vrolijk sap, lekker droog met een bubbeltje.

Daarna stormden we gelijk naar de tafel met wit, en daar proefden we alle aanwezige wijnen (12 stuks). De vriendelijke man achter de tafel vertelde honderd uit over de wijnhuizen, de wijnen en hun makers. Allerlei interessante wetenswaardigheden, anekdotes en trivialiteiten begeleiden de wijnen. Vooral de 'Groot Parys - Chardonnay', met daarin een bos hout waar je u tegen zegt, maakte indruk op mij! Maar ook de eerste wijn: 'New World - Chardonnay' een unwooded chardonnay, was direct een voltreffer.

Daarna eventjes een hapje gegeten en door naar de tafel met rode wijnen. Ook hier weer een scala aan diverse geuren, kleuren en smaken. Van verukkelijk fonkelend rode Pinot Noir, jawel uit Zuid-Afrika, tot en met diep donker rode Pinotage waren vertegenwoordigd. Allemaal anders maar allemaal zeer smakelijk en van zeer hoog niveau. De flesjes die we het lekkerst vonden, 'Grangehurst Nikela' en 'Radford Dale - Shiraz / Viognier', gingen met ons mee!

Niet alle wijntjes die we wilden hebben waren op voorraad, heel begrijpelijk want anders kun je beter met een vrachtwagen vol wijn naar de proeverij komen. We namen dus één mixdoosje mee en de volgende wordt gewoon netjes thuisbezorgd. We hebben een heerlijke middag gehad, Udo bedankt en succes met de zaken!

Meer info op winematters.nl

Wit: Golden Kaan, Rosemount, Plesivicko Bijelo

2006-10-31T09:46:00.000+01:00

Er stond nog wat wit te wachten op een bespreking op deze blog. Als eerste: Golden Kaan Sauvignon Blanc, met gratis Zuid-Afrikaanse barbeque kruiden. Prettig bij dood beest van de braai zoals de barbeque in het Zuid-Afrikaans genoemd wordt en ook lekker bij vis van de braai. Braai, dat klinkt toch veel prettiger dan 'mobiele crematie-unit' zoals dat door de vriendenkring van ondergetekende genoemd wordt, maar qua originaliteit wint de 'M.C.U'.
Dat het een puik wijntje is bewijst ook deze website alwaar een hele waslijst aan onderscheidingen, prijzen en andere lofredes genoemd worden. Er zit veel tropisch fruit in en dat komt ook terug in de neus, qua geur ruik je ananas, limoen en citrusfruit. Elegante Sauvignon Blanc, veel meer in balans dan zijn/haar logge broertje/zusje de Chardonnay. Dat is het dikke familielid, de houten klaas, degene die naast de hele fruitmand ook nog eens een oeroude eik moest opkabbelen. Nee, geef mij die schone Sauvignon Blanc maar!

Nog zoiets moois: Rosemount Semillon Chardonnay, een licht twinkelend gegist druivensapje met zwoele ondertonen van, alweer, ananas, een beetje peer en een hint van limoen. Vrolijke doordrink wijn voor bij kipgerechten en zomerse salades.

Dan nog een krijgertje: Plesivicko Bijelo - Suho Stolno uit Kroatië. Altijd interessant zo'n wijn uit een redelijk onbekend wijnland. Helaas had ik deze wijn iets te lang laten staan en ondanks de hippe kroonkurk had de wijn de geur van kattenzeik aangenomen. De smaak was nog het best te omschrijven als afgrijselijk smerig met een subtiele hint van de penetrante stank die om landlopers, zwervers en junkies hangt. Wat een biochemische bom had ik daar opengemaakt zeg, niet te harden!
Bij dit soort wijn past onderstaand tekeningetje van Nozzman:

Bron: Nozzman

Calvet, Winzer Krems en Freixenet

2006-10-27T14:22:00.000+02:00

Sinds kort zit er hier in Rotterdam een Jumbo, op de Kop van Zuid, voorheen Konmar. Ik ben er maar eens wezen wijnshoppen. Het wijnassortiment valt mij wat tegen, veel sherry, port en zelfs een mooie collectie dessertwijn maar weinig 'gewoon' rood en wit. Ik heb een dwarsdoornede gepakt uit het assortiment: Calvet - Cabernet Sauvignon uit Frankrijk, Winzer Krems - Sandgrube 13 - Grüner Veltliner uit Oostenrijk en Freixenet - Ash Tree Estate - Shiraz Monastrell uit Spanje, deze wijnen spraken me het meest aan.

De Calvet Cabernet Sauvignon doet erg 'nieuwe wijnwerelds' aan, slechts de naam van de druif, Cabernet Sauvignon, op het etiket en de naam van de producent: Calvet. Verder geen poespas of 'chateau grand feu de diablo' met foto's van grote vlammende torens en dito wijngaarden of whatsoever. Mooi modern etiket dus. De wijn is zeer zeker de moeite waard, vol, stevig, rijk en met veel geur en kleur. Met dit soort toegankelijke wijnen doet Frankrijk een stapje in de richting van de wensen van de 'beginnende' wijnliefhebber, geen classificatie erop of imaginaire kasteelnaam maar helder de naam van het merk en van de druif op het etiket.

"Benjamin Tueux (35), oenoloog en wijnmaker van Calvet, heeft voor deze Cabernet Sauvignon -oorspronkelijk een druivensoort waarop de grote Bordeaux hun reputatie hebben kunnen bouwen- in het zuidelijke Pays d’Oc, een wijngaard gekozen met lage rendementen die de druif de mogelijkheid geeft tot volledige rijpheid t komen, waardoor een grotere concentratie in de bessen bestaat. Deze wijn, 100% gemaakt met enkel Cabernet-Sauvignon is gerijpt op traditionele wijze zonder rijping in eiken vaten. De liefhebbers van deze uitzonderlijke druivensoort, zullen hierdoor volledig van zijn autentieke smaak en geur in hun glas kunnen genieten." aldus de beschrijving op de site van Jumbo

Daarna de Grüner Veltliner geproefd, dat blijft toch een favoriete druif van mij. Lekker mineralig, slechts 2,9 procent restsuiker dus lekker fris en vol vrolijke zuren. Past volgens de makers goed bij de Wiener Schnitzel en andere vleesgerechten. Zal wel, ik dronk hem als apperitief, licht gekoeld zonder iets te knabbelen en dan smaakt deze vrolijke Oostenrijker ook prima!

"Goes very well with all meat dishes; veal and fish specialities. KREMSER SANDGRUBE is an excellent companion to the typical and traditional Austrian “cuisine” and dishes such as “Wiener Schnitzel”." Volgens de Winzer Krems-site

Als laatste de Freixenet Ash Tree Estate - Shiraz Monastrell. Freixenet kende ik eigenlijk alleen van hun cava's, maar net zoals Osbourne die naast hun sherry ook in wijn zijn gegaan (Osbourne Solaz) is het bij Freixenet ook goed gegaan en heeft het geresulteerd in een prettig en toegankelijk gegist druivensapje. Monastrell is de oude, Spaanse en minder bekende naam voor Mourvèdre. Oorspronkelijk kwam deze druif uit Spanje maar heeft naam gemaakt in Frankrijk. Nu dus door de Spanjaarden gemixt met Syrah / Shiraz / Sirah of hoe je hem ook maar noemen wil. Over het verhaal erachter de naam 'Ash Tree Estate' vertelt het etiket het volgende: "Our company started in 1861 and has grown from its origins in La Freixeneda, meaning 'A place where ash tree grow'; to become one of the world's leading wine producers." Dat betekent dus dat deze wijn net zogoed Freixenet - Freixeneda - Shiraz Monastrell zou kunnen heten. Het geeft de wijn een mooie kersenrode kleur met een duidelijke geur van hout, eik natuurlijk. Veel fruit en wat kruid in de smaak. Zachte, toegankelijke wijn om lekker door te drinken tijdens gure herfstavonden gevuld met drank en poëzie!

Wijn terugsturen in een restaurant

2006-10-23T10:14:00.000+02:00

Club Torres online, van de firma Torres uit Spanje, stuurde laatst een interessant artikeltje over het terugsturen van wijn in een restaurant. Interessant maar mager, het ging over de vraag: Wanneer stuur je een wijn terug in een restaurant? Volgens deze Spanjaarden alleen in de gevallen wanneer de wijn is aangetast door kurk, doordat de wijn 'azijnig' smaakt of door de aanwezigheid van Brettanomyces, ongewenste schimmels in wijn.
Tja, dus wanneer de wijn door welke reden dan ook niet meer smaakt zoals deze hoort te smaken mag je hem terugsturen. Maar wat nou als de wijn die je bij je eten wenst niet past bij diezelfde maaltijd?
Dit weekend stond bijvoorbeeld in het 'de Volkskrant magazine', een artikeltje over een Cabernet Sauvignon die werd aanbevolen bij een sappig stukje kangoeroe.
Het was een Australische tent ergens in het Oosten des lands maar de Cabernet Sauvignon paste hier eigenlijk niet bij dit uit de kluiten gewassen springend stuk vlees. Deze kangoeroe was geflambeerd met sinasappelliqueur en werd opgediend met pruimen of iets in die trant. Enfin, een Chardonnay met een flinke portie eikenhout denk je dan gelijk. Of die overheerlijke Montana Sauvignon Blanc Reserve, die had ook goed gepast want die is ook ruimschoots voorzien van hout, eik, bos enzovoorts. Of anders een weelderige Merlot, stevige Shiraz of anderszins zachte nieuwe wereldwijn met een restsuikertje.

Wat doe je dan? Roep je de Australische garçon en zeg je hem dat ie een abominabele misser heeft begaan? Dood beest doet het vaak goed bij rode wijn (en andersom), uitzonderingen zoals rode rhonewijnen die bij vis worden geserveerd even daargelaten. Je mag verwachten dat de wijnkaart goed aansluit bij de gerechten op de spijskaart en dat het personeel goed in de gaten heeft wat, hoe en waarbij de desbetreffende gegiste druivensapjes te combineren zijn. Maarja, terugsturen wordt vaak nog gezien als 'zeuren', 'zaniken' en 'zeiken'. Het bederft de sfeer en zet de terugstuurder neer als smaak purist enzovoorts. Maar boude stelling #1: Tijdens familiaire etentjes zal men overigens sneller de wenkbrauwen fronsen om dit gedrag dan tijdens zakendiners, alwaar dit vertoon misschien meer op prijs wordt gesteld: de terugstuurder laat zich geen oor aannaaien en knollen voor citroenen verkopen.

Ilja Gort beschrijft het als volgt in zijn, voor wijntijgers onmisbare, wijnsurvival boek:

"Hoe vertel ik het de ober (lezen en onthouden)

Wat zegt u tegen de ober als u de wijn niet lekker vindt?
Precies: 'Deze wijn vind ik niet zo lekker'. Als u geen wijnkenner bent hoeft u dat verder niet uit te leggen. U hebt er immers niet voor doorgeleerd. Een nieuwe fles graag. En dit keer eentje die wel lekker is!"

en als het een 'foute fles' is doet Gort dit op de volgende manier:
"'Hmmm, deze wijn zakt als een monoliet in de maag en daarna in de knieën. Hij smaakt als een restproduct van een vulmiddel voor spouwmuren, heeft de afdronk van piepschuim en de lang naplakkende smaak van het onderbindsel van een sumoworstelaar. Ik krijg hier, om maar even in wijntermen te blijven, accuut een krimpzak van.' Een beetje ober begrijpt dan dat u de wijn niet zo lekker vindt."

Kortom: laat je niet in de luren leggen door genoegen te nemen met een wijn die je eigenlijk niet bij je gerecht vindt passen en/of niet lekker vindt. Terugsturen dus die drab!

Bron: Ilja Gort, Het Wijn Survival Boek blz. 109
Gorts weblog

Deze column is ook terug te vinden op Dining & Wining

Chili: Unduragga Aliwen & El Emperador

2006-10-15T12:41:00.000+02:00

Gisteravond zat ik in de Doelen te luisteren naar het Gelders Orkest. Ze speelden Dvorák, Celloconcert in b, opus 104 en Brahms Symfonie nr. 4 in e, opus 98. Erg aangename klassieke muziek ter afwisseling van de herrie die ik door de week vaak beluister zoals de gitaarklanken van Samael, Type O Negative en

To/Die/For. Enfin, cultuursnuiven en genieten op zo'n avond in gezelschap van mijn familie en ongeveer 2000 50+'ers.

Helaas zat er achter mij een verkouden walrus of snuivende bizon die zeer tot mijn ongenoegen luidruchtig lucht consumeerde. Grote snuiven adem kwamen uit het vadsige lichaam en bijbehorende plofkop. Helaas hield deze blaagbalg heel het concert deze astmatische aandoening dus eenmaal thuisgekomen zocht ik vertroosting in de drank ;)

Ik trok een Chileense wijn open, de Unduragga Aliwen Cabernet Sauvignon Carménerè was namelijk in de aanbieding bij AH. Deze wijn heeft net als vorig jaar een ster gekregen in de wijnalmanak van Duijker en Hamersma. Reden voor Appie om deze eens in het zonnetje te zetten en een euro van de prijs af te halen. Dat is natuurlijk een mooie gelegenheid om hem eens te proeven. Als ie net zo lekker is als zijn witte broer Sauvignon Blanc spoelt het misschien wat negatieve gevoelens weg die ik nog over had gehouden aan de piepende carapatient achter mij.

Deze volle, fruitige en kruidige Aliwen is gemaakt van de cabernet sauvignon en de Chileense carménère. Hij geurt naar cassis. Een stevige wijn voor bij malse steaks en vlees-groentespiezen van de barbecue of om lekker op een zaterdagavond weg te drinken.

"Ook het rood uit de Aliwen-lijn, een Cabernet Sauvignon-Carmenère blend (€4,99), gaf ik al een Wijnalmanak-ster. Vanwege veel geconcentreerd rood en zwart fruit, sappige tannines en veel structuur. Laurier ook, mint en specerijen. Maar toch zorgde deze voor een verrassing. Dit rood ontpopte zich als ideaal gezelschap voor de tartaar van coquilles, eendenlever en rode ui, waarvan ik aannam dat een van de twee witte beter gezelschap zou zijn.

Ook in het hogere segment viel de 'eigen stijl' van Undurraga in de smaak. De indrukwekkende Cabernet Sauvignon 2003 'Founders Collection' ligt voor €14,99 bij Albert Heijns wijnclub in de kelder. En over mijn favoriet, de Undurraga Carmenère 2004 Reserva, wordt nog over de prijs onderhandeld. Laten we hopen dat ze er uitkomen. Met Grolsch is het immers ook gelukt."

© Het Parool, 31-01-2006

Daarnaast is er ook de Unduragga Aliwen Cabernet Sauvignon Shiraz, deze was niet in de aanbieding maar minstens zo lekker als zijn broer Cabernet Sauvignon Carménère. Iets spicier, meer kruiden en een tikkeltje peperiger. Zelfs eucalyptus en andere verkoudheidsdropjes-smaak is er in te proeven. Ook met ster in de almanak!

Ook heeft AH ook nog de Founders collection in het assortiment. Dit is de speciale patserwijn van Unduragga. Hieronder wat info van hun website :
Een tijdje terug had ik drie verschillende flessen El Emperador gekocht. Ook uit Chili en in chique zware flessen met veel relief en de Reservado zelfs met een 'gouden' netje om de fles. Ze zien er chiquer uit dan ze zijn, de wijnen zijn helemaal niet zo zwaar, de Reservado heeft 13,5% alcolhol terwijl 14+% heel gangbaar is bij dit soort nieuwe wereld reserve's. Hij smaakt dan ook verbazingwekkend licht maar misschien lag dat aan mijn verwachtingspatroon.

De witte El Emperador Sauvignon (Blanc) was knisperig droog, zeer mineralig en had geen enkel procentje restsuiker. Dat is weer zo'n verassing die je niet verwacht uit de nieuwe wereld. Toch is deze verassing erg verfrissend om te proeven. De Cabernet (Sauvignon) Carménère van El Emperador is ook zo'n aangename beleving, droog, licht en geen zoetje aan het eind van de slok. Prachtig elegante wijnen!

Cos D' Estournel & Anura Merlot

2006-10-06T11:22:00.000+02:00

Het was weer wijnweek bij Albert Heijn. Net als ergens in het begin van het jaar was Frankrijk het thema en stonden er weer mooie wijnen in de folder. Erg jammer was alleen dat de prachtige Bordeaux wijntjes en de duurdere Bourgognes niet in groten getale waren ingekocht door ome Heijn. Ieder filiaal zat met een paar kistjes Cos d' Estournel Saint-Estephe, één schamel doosje Chateau Rauzan-Gassies 2000 Margaux en van de Chateau Croizet-Bages Pauillac en Chateau La Louviere blanc was hier in Kralingen niet eens één enkel doosje aangekomen. Ook de Pommard, Chablis en zelfs de Macon Villages van Honore Lavigne konden rekenen op een grotere vraag dan aanbod. Grote woede en hebzucht daalde neder over de aanwezige wijnliefhebbers en met gevaar voor eigen leven heb ik nog één enkel flesje Cos d'Estournel 2ème Grand Cru Classé Appelation Saint-Estèpe Contrôlée, zoals zijn volledige naam luidt, kunnen bemachtigen. Meer liet het budget ook niet toe want de aanbiedingsprijs was 29,99 of 9,99 met inlevering van 2000 airmiles. Gelukkig had ik nog wat van die luchtmijlen dus dat scheelde 66,6% van de prijs. Volgens Duijker spreek je het uit als 'Kos' en niet 'Koo' en ook vindt hij het één van de mooiste Saint-Estephes, doch dit geheel terzijde.

Houdbaar tot 2018 staat er in het aanbiedingsboekje. Die leggen we dus nog maar even weg. Om toch wat moois te drinken, het is immers een prachtige herfstige herfst waarbij rooie-krachtpatsers passen, trok ik de Anura Merlot open.

Anura Cabernet Sauvignon had ik al eens beschreven en daar werden mijn smaakpapillen ernstig gelukkig van. Destijds ook maar even het Merlot-broertje van diezelfde Anura gekocht en ook hier is het weer genieten geblazen voor de smaakpapilletjes. De verwennerij smaakte uitermate goed bij de biefstuk en champignons: de wijn is zijdezacht, heeft een duidelijke smaak van leer, donker fruit, eikenhout/vanille en een indrukwekkende geur van cassis en chocolade. Ook na het eten lekker als gure-herfstavond drank.
Hopelijk slaat Appie hier wel genoeg van in als ie weer in de aanbieding is.

AD Wijnquiz

2006-10-01T12:43:00.000+02:00

Een tijd geleden deed ik mee met de AD wijnquiz. Deze bestond uit 100 meerkeuze vragen varierend in moeilijkheid van 'zeer eenvoudig' tot 'niet te vinden met google'. Ik had mijn best gedaan, met de boeken 'Tot op de bodem', 'De supermarkt wijngids 2006' en 'De wijnalmanak 2006' op schoot ging ik de vragen langs. Waar ik niet uitkwam heb ik de hulp van google ingeroepen en zo vond ik een antwoord op de meeste vragen. Er bleven een stuk of 15 vragen open die ik echt niet kon vinden en dus moest gokken.

Afgelopen week kreeg ik een mailtje dat ik niet tot de top tien behoorde, balen dus maar helaas. Zelfs met een score van 97 punten kwam je daar niet in. Vandaag zag ik de antwoorden online en keek ik mijn formulier na: 5 fout van de 100! Daar ben ik toch best trots op, ik als amateur wijnliefhebber toch maar 5 fouten.

"Geachte deelnemer aan de AD/Proefschrift Nationale Wijntest 2006,

De Nationale Wijntest 2006, dit jaar i.s.m. het Algemeen Dagblad, heeft geresulteerd in een overweldigende belangstelling. Heel veel wijnliefhebbers hebben de handschoen opgenomen om hun kennis en ervaring op sportieve wijze te toetsen. Namens The Wine & Food Association en het Algemeen Dagblad onze hartelijke dank aan een buitengewoon succesvolle editie van de Nationale Wijntest.

Zoals bekend, bestaat de Nationale Wijntest uit een theoretisch en een praktisch deel. Het theoretische gedeelte is nagekeken en toonde aan dat het kennisniveau onder de deelnemers hoog tot zeer hoog is. Onze complimenten! Uiteindelijk bleek dat zeer hoge scores van 97 punten zelfs onvoldoende waren om door te dringen tot de top tien en daarmee de finale.

Tot onze spijt moeten wij u mededelen dat u, ondanks een goede score, niet bent doorgedrongen tot de finale op 1 oktober tijdens KunstHal Kookt."

Nakijken kan hier